Του Κ. Παπουτσάκη

-Και η αξιοπρέπεια έχει τα... όριά της. Παράδειγμα πρώτα λέγαμε ότι για να ζούμε αξιοπρεπώς θα πρέπει να παίρνουμε 2.000 χιλ. ευρώ το μήνα.

Σήμερα θα λένε οι νέοι που παίρνουνε 500 ευρώ ότι θα πρέπει να παίρνουνε 1.000 ευρώ για να ζούνε αξιοπρεπώς! Άρα η αξιοπρέπεια μετράται διαφορετικά ανάλογα με τις συγκυρίες και το οικονομικό!

-Οι 400ρηδες τώρα, οι 500ρηδες θα θεωρούνε πλούσιους τους 1.000ρηδες! Αλλά και οι... 1.000ρηδες θα θεωρούνε φτωχούς τους 500ρηδες. Αλλά και οι άνεργοι θα θεωρούν τυχερούς τους 500αρηδες!

Είδατε πώς αλλάζουνε τα πράγματα;

Η αξιοπρέπεια έπεσε χαμηλά, η αναξιοπρέπεια, η απελπισία ανέβηκε ψηλά. Ο εγωισμός και η αλαζονία... έπεσε (καλό αυτό). Η γνώση και η λογική ανέβηκε (καλό κι αυτό). Όλα ανεβοκατεβαίνουνε ανάλογα με το χρήμα.

-Πρέπει ν’ αλλάξουνε πολλά πράγματα στη ζωή μας, αλλά το σπουδαιότερο είναι ν’ αλλάξουμε την ανατροφή των παιδιών μας. Να τα μάθουμε στη λιτότητα και στη σκληραγωγία για ν’ αντέξουνε από τώρα κι ύστερα στην κάθε δυσκολία. Τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη. Η θεωρία να μην περιλαμβάνει μόνο ευχάριστες συνταγές (σαν αυτές της εκάστοτε αντιπολίτευσης). Να τους λέμε την αλήθεια, την πραγματικότητα. Έτσι θα τα προετοιμάζουμε για τα δύσκολα και τα επώδυνα τα οποία τυχόν θα αντιμετωπίσουνε στη ζωή τους. Αν τα προετοιμάσουμε με ψέματα με ευχάριστα και παραδεισένια η κάθε δυσκολία που θα συναντούνε μετά θα είναι κόλαση. Το... βαβάλισμα νομίζουν οι γονείς ότι κάνει καλό στο παιδί. Στην πραγματικότητα όμως κάνει κακό και στην ανήλικη και στην ενήλικη ζωή του. Για να σου φαίνονται τα ύστερα εύκολα, πρέπει να’ ναι τα πρώτα δύσκολα!

Για να σου φανεί το πορτοκάλι γλυκό φάε πρώτα το λεμόνι. Τώρα στην πράξη. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει την αξία που έχει το κάθε πράγμα για να το εκτιμά.

Συνήθως αγοράζουμε πράγματα στο παιδί πριν καν μας τα ζητήσει, για να είμαστε καλοί. Δεν ξέρουμε όμως ότι αυτό που έρχεται με κόπο, με στέρηση έχει αξία. Του παίρνεις ας πούμε ένα αυτοκινητάκι τη στιγμή που έχει δέκα, γιατί να μην το καταστρέψει να το ευχαριστηθεί κιόλας αφού την άλλη μέρα θα ‘χει κι άλλο; Για καλό και για κακό μην του δίνεις κάθε τόσο σοκολάτες, δίνετου πού και πού και κανένα... χαρούπι να συνηθίζει!

Εμείς αν αντέχουμε σήμερα την κρίση είναι γιατί τρώγαμε χαρούπια μόνο για σοκολάτες!

Το να πας από τα χαρούπια στις σοκολάτες είναι ευτυχία, το να πας όμως από τις σοκολάτες στα χαρούπια είναι δυστυχία!

Για να μην το πάθουνε αυτό θα πρέπει να τα προσαρμόσουμε στη λιτότητα. Να μάθουνε κι αυτά ότι ζούμε σε μια κρίση μεγάλη. Δεν είναι κακό. Αν το μάθουνε και το καταλάβουνε σιγά-σιγά θα αρχίσουνε να το συνηθίζουνε, να εξοικειώνονται. Έτσι δε θα τους έρθει ξαφνικό σαν το εγκεφαλικό!

Και να μάθουνε ακόμη ότι η αξιοπρέπεια του ανθρώπου συνδέεται με από πολλές άλλες αξίες και όχι μόνο με το χρήμα, το οποίο κυριαρχεί δυστυχώς σήμερα και ισοπεδώνει όλα τ’ άλλα, λόγω απότομου ξυπασμού και νεοπλουτισμού, αλλά και λόγω έλλειψης εκπαίδευσης και παιδείας όπως και... της λαϊκιστικής νοημοσύνης της μεγαλύτερης μερίδας της κοινωνίας που έχοντας πάντα την... πλειοψηφία καθορίζει δυστυχώς και την κάθε αξία! Έτσι λοιπόν μετράται ο άνθρωπος ανάλογα με το πορτοφόλι του δυστυχώς και όχι με την ποιότητα.

Το χρήμα είναι καλό για να ικανοποιεί τον εγωισμό μας, τα ιδανικά είναι καλά για να ικανοποιούν τα υψηλά μας αισθήματα αλλά πούντα;

Οι ανθρώπινες αξίες εξεθωριάσανε περισσότερο τα τελευταία χρόνια, ξέρετε γιατί; Γιατί η οικονομική κρίση κάνει το λαό να σκέφτεται μόνο το χρήμα (εκτός τους εσαεί βολεμένους) για να μπορέσει να ζήσει, να επιβιώσει!

Μόνο αν είναι βαθιά και συνειδητά ριζωμένες οι άλλες αξίες μέσα του και είναι ανώτερος χρημάτων και δυνατός στα πιστεύω του, θα μπορέσει να σκέφτεται και το χρήμα, βεβαίως, αλλά και τις ανθρώπινες αξίες. Πνευματικές, ηθικές, καλλιτεχνικές κ.λπ. Χωρίς να τις ξεχνά!...