Επιμέλεια: Αννα Κωνσταντουλάκη

Ο ταξίαρχος εν αποστρατεία Μανόλης Πρατικάκης και η σύζυγός του είχαν πάντα σκυλιά ράτσας Δαλματίας στο σπίτι και σε όλα έδιναν το όνομα Έκτορας ή Εκτορίνα, στη μνήμη ενός κουταβιού που είχε ο σύζυγος όταν ήταν μικρός και το σκότωσαν τα παιδιά του χωριού.

Τώρα έχουν για συντροφιά μια ακόμη Εκτορίνα και αυτή είναι η ιστορία της.

“Το πρώτο σκυλί Δαλματίας μάς το έκανε δώρο το 1977 ένας γιατρός από την Κριτζά και από τότε έχουμε μεγαλώσει τέσσερα. Η Εκτορίνα μας, λοιπόν, Νο 4 είναι χαρούμενη, παιχνιδιάρα, “έξω καρδιά” μα λίγο τρελούτσικη. Ποτέ δεν έχει κάνει κάποια καταστροφής το σπίτι, μένει μαζί μας μέσα στο διαμέρισμα και είναι μια αληθινή κυρία.

Λατρεύει τις βόλτες, τα κουκλάκια και τα μπαλάκια, τα οποία όμως καταστρέφει πολύ γρήγορα. Με τα άλλα σκυλιά, έχει άριστη σχέση. Τρέχει και παίζει μαζί τους μέχρι να τα βγάλει νοκ-άουτ.

Στο φαγητό δεν είναι καθόλου μα καθόλου δύσκολη. Τρώει τα πάντα! Δεν θυμώνει ποτέ, εμάς όμως μας εκνευρίζει όταν της λέμε κάτι κι εκείνη κάνει την αδιάφορη...

Ενώ παίζει σαν κουτάβι, στο σπίτι είναι πολύ ήσυχη ή τρελλαίνεται για χάδια κάτω από το λαιμό και γενικά για χάδια!

Είναι εκφραστική, ζωηρή και πάντα κεφάτη και μας κάνει να γελάμε συνέχεια με τα καμώματά της. Γενικά η Εκτορίνα μας Νο4 είναι η χαρά της ζωής και είναι το πιο καλοδιάθετο, ευχάριστο και πειθαρχημένο σκυλί από τα άλλα τρία που έχουμε μεγαλώσει”.