Στο ιερό βιβλίο των Μωαμεθανών, το Κοράνιο, οι πιστοί βρίσκουν πολλά στηρίγματα για να γίνουν φοβεροί μαχητές στους πολέμους και πολλοί απ’ αυτούς αδίσταχτοι τρομοκράτες στην ειρήνη. Στους πολέμους, ως νικητές, παίρνουν τις περιουσίες, τις γυναίκες και τα παιιδά των ηττημένων και ως νεκροί απολαμβάνουν τ’ αγαθά του παραδείσου κοντά στον Αλλάχ. Αγωνίζονται με τη βεβαιότητα της ειμαρμένης (κισμέτ) πως ό,τι έχει γράψει ο Θεός γι’ αυτούς δεν το ξεγράφει.
Δεν το παίρνει πίσω. Εμείς οι Έλληνες τους γνωρίσαμε ως πολεμιστές μετά τον 7ο αιώνα μ.Χ. που με την αραβική τους προέλευση έσβησαν τον ελληνισμό της Μέσης Ανατολής και Β. Αφρικής. Ολοκλήρωσαν δε το θρίαμβο τους με την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και την άλωση της Πόλης (1453). Πάντα, όμως με τη δική μας βοήθεια και τις δικές μας διχόνοιες και συγκρούσεις.
Τα πράγματα για τους Μουσουλμάνους άλλαξαν το 19ο και 20ο αιώνα. Έπαψαν να’ ναι οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Κυριάρχησαν οι δυτικές δυνάμεις και τα μωαμεθανικά κράτη υπέφεραν από την αποικιοκρατία και καταπίεση.
Οι επιθέσεις αυτοκτονίας και τρομοκρατίας είναι μωαμεθανικής έμπνευσης με τις ρίζες στον 11ο αιώνα μ.Χ. Ο αρχηγός των Ισμαηλιτών (σιιτική αίρεση) φανατικών ισλαμιστών, είχε τάγμα δολοφόνων που ξεκινούσε τη δράση του από την βόρεια Περσία.
Οι καμικάζι της Ιαπωνίας ήσαν πιλότοι πολεμικών αεροπλάνων με μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών. Ήσαν οι πιλότοι “του θεϊκού ανέμου” του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Προτού πετάξουν για τις επιθέσεις αυτοκοντίας σε πλωτούς στόχους, έγραφαν γράμματα και ποιήματα στον Ιάπωνα αυτοκράτορα.
Πρόδρομος της σημερινής, μεγάλης, ισλαμικής τρομοκρατίας είναι η παλαιστινιακή τρομοκρατία της 10ετίας του 1970-80. Οι ενέργειές της όμως δεν είχαν τη βία και βαρβαρότητα της σημερινής τρομοκρατίας. Στόχευαν στην προβολή του δίκαιου αιτήματος τους στον κόσμο.
Ζητούσαν και ζητούν μέχρι σήμερα τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Αποτέλεσμα, πολλά πτώματα στο Ισραήλ από επιθέσεις αυτοκτονίας Παλαιστινίων και πολύ περισσότερα, στα κατεχόμενα από ισραηλινά αντίποινα.
Οι τρομοκράτες Ισλαμιστές, άνθρωποι - βόμβες, συνεχώς πολλαπλασιάζονται. Σκοτώνουν και τρομοκρατούν. Στόχος τους μαζί με τις ζωές τους να πάρουν και τις ζωές των άλλων. Οι ίδιοι λατρεύονται ως μάρτυρες. Οι οικογένειές τους καταξιώνονται κοινωνικά και αμείβονται ηθικά και υλικά.
Τελευταίο κρούσμα τρομοκρατίας είναι του 17χρονου Αφγανού που επιτέθηκε προημερών με μαχαίρι και τσεκούρι σε επιβάτες τρένου της Γερμανίας. Ο νεαρός τρομοκράτης βρέθηκε ασυνόδευτος μετανάστης στη Γερμανία κι είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο. Επιτέθηκε με την κραυγή “Ο Θεός είναι μεγάλος”.
Τραυμάτισε πολλούς με ορισμένους σε κρίσιμη κατάσταση. Με σημείωμα που άφησε παροτρύνει τους ισλαμιστές να πολεμούν “τους απίστους”. Άλλος ισλαμιστής τρομοκράτης αιματοκύλησε πρόσφατα τη Νίκαια της Γαλλίας πέφτοντας με το φορτηγό αυτοκίνητό του και με μεγάλη ταχύτητα πάνω στο πλήθος εορταστικής εκδήλωσης, σκοτώνοντας πάνω από 80 αθώους.
Οι περισσότεροι τρομοκράτες ζώνονται με εκρηκτικά, ανατινάζοντας στον αέρα μέσα στα πλήθη, σκοτώνοντας και σκορπώντας φόβο και τρόμο.
Άλλοι τρομοκράτες ρίχνουν τα επιβατικά αεροπλάνα στις χαράδρες και θάλασσες ή τα ανατινάζουν στον αέρα. Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς πως σκέφτονται και ενεργούν οι τρομοκράτες.
Η μεγαλύτερη επίθεση αυτοκτονίας μέχρι σήμερα είναι αυτή της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 εναντίον των δίδυμων πύργων της Νέας Υόρκης. Έγινε με αεροπλάνα και πιλότυς των εσωτερικών αμερικανικών αερογραμμών. Οι πιλότους εκτελεστές αυτής της αυτοκτονίας με τις τέσσερις χιλιάδες των νεκρών ήσαν ευσεβείς, ευγενικοί και γλωσσομαθείς. Κανείς δεν μπορούσε να τους υποψιαστεί τρομοκράτες. Αυτό το εγχείρημα ήταν έργο του ήρωα των ισλαμιστών Οσάμα Μπιν Λάντεν και της οργάνωσή του Αλ Κάιντα.
Αυτόν τον ήρωα -τρομοκράτη τον είχαν βοηθήσει οι ΗΠΑ να νικήσει τους Ρώσους στο Αφγανιστάν παραδίδοντάς του υπερσύγχρονους πυραύλους. Αργότερα έγινε ο μεγάλος εχθρός τους.
Η επίθεση αυτοκτονίας στους πύργους και η ολική τους κατάρρευση ήταν αναπάντεχο χτύπημα. Εγινε όμως ο προάγγελος αλλαγών στο παγκόσμιο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπους με τη συναίνεση των περισσοτέρων ηγετών του ελεύθερου κόσμου απάντησε στο χτύπημα με δύο νικηφόρους πολέμους. Θριάμβευσε σε Ιράκ και Αφγανιστάν αλλά δεν εξάλειψε την τρομοκρατία. Η τρομοκρατία διαφέρει από τους κλασικούς πολέμους, εμφύλιους και ανταρτοπολεμους. Οι αντάρτες δεν είναι τρομοκράτες. Πολεμούν σε δικές τους περιοχές με συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους.
Οι τρομοκράτες δεν έχουν πατρίδα, ούτε κεντρική οργάνωση γι’ αυτό και είναι πολύ δύσκολοι στόχοι. Ίσως σε λίγο να μη χρειάζονται εκρηκτικά, βόμβες και καμικάζι.
Αρκεί να εισχωρήσουν “σε στρατηγικής σημασίας σύστημα υπολογιστών να εισαγάγουν ένα ιό” για να παραλύσει το οικονομικό πολιτικό και στρατιωτικό σύστημα μιας χώρας. Αυτά μας έδωσε η τεχνολογία που είναι ισχυρή, αόρατη και ανεξέλεγκτη. Τα μικρόβια και βακτηρίδια είναι μεγάλος κίνδυνος. Εφιάλτης τα βιολογικά, χημικά και πυρηνικά όπλα τρομοκρατίας.
“Επτά ημέρες χρειάστηκε ο Θεός να πλάσει τον κόσμο. Επτά ημέρες χρειάζονται οι παρανοϊκοί τρομοκρατες να εξαλείψουν κάθε ίχνος ζωής από τον πλανήτη μας”.
Αυτά είπε ο Αμερικανός καθηγητής Γενετικής και Μηχανικής Έρικ Τραμπουλέι, και συνέχισε: “Αν γίνει ψεκασμός πάνω από την Ευρώπη με 500 γραμμάρια άνθρακα μέσα σε 2 ώρες θα πεθάνουν δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι”. Αναλογιστήκαμε, πόσοι θα επιβιώσουν σ’ ένα τρομοκρατικό βιολογικό πόλεμο; Ίσως μόνο οι κατσαρίδες και τα μυρμήγκια.
Γιατί όμως φτάσαμε σ’ αυτό το φανατισμό και τη ζούγκλα της τρομοκρατίας; Γιατί καταργούμε τον πολιτισμό κι όλες τις ανθρώπινες αξίες; Γιατί δημιουργούμε τις προϋποθέσεις εξαφάνισης της ζωής πάνω στον πλανήτη; Δυστυχώς ξεχάσαμε πως είμαστε άνθρωποι. Ξεχάσαμε τους άλλους. Τους διπλανούς μας.
Τους ομοεθνείς και αλλόθρησκους. Ξεχάσαμε πώς είμαστε εμείς σε σχέση με τους άλλους. Με τους ομοούσιους αδελφούς μας. Καταπατήσαμε κάθε αρχή δικαίου και κρυφτήκαμε πίσω από την ατιμωρησία μας. Εκμεταλλευτήκαμε και καταληστέψαμε τους κόπους και μόχθους των συνανθρώπων μας.
Τους αντιμετωπίσαμε ως εργαλεία και πράγματα και όχι ως εικόνες του Θεού και αδελφούς μας. Ήρθε η ώρα να πληρώσομε την οργή των πληγωμένων.
Πάντα όμως όσο κι αν ξεπέφτομε υπάρχει η βεβαιότητα και ελπίδα της αλλαγής και σωτηρίας αρκεί να ξαναδούμε τη ζωή και τις πράξεις μας με συντριβή της καρδιάς.
Αρκεί να γκρεμίσομε όσα χωρίζουν τους ανθρώπους. Αρκεί να μοιραστούμε τη ζωή με τους άλλους και να ζήσομε ο ένας για τον άλλο. Μόνο έτσι θα πεταχθεί και εξαλειφθεί η τρομοκρατία. Εάν την πατάξομε με τη βία, οι φτωχθοί θα χορτάσουν ψωμί;
Τα καθεστώτα θα γίνουν ανθρώπινα και δημοκρατικά;
Οι ισχυροί θα πάψουν να θεωρούν τους αγωνιστές της ελευθερίας τρομοκράτες;
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπους είχε δύο νικηφόρους πολέμους και σκότωσε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και τον Σαντάμ Χουσεΐν, εξάλειψε ή γιγάντωσε την τρομοκρατία;
Ας ξυπνήσομε από τον εφιάλτη της τρομοκρατίας. Ας βγούμε μπροστά. Ας αγωνιστούμε. Όχι άλλος πόνος, βία και φόβος. Δεν αντέχομε άλλο.
