Το σημαντικότερο απ’ όλα για την ανάκαμψη της οικονομίας είναι η σταθερότητα προπαντός σε μια χρεοκοπημένη χώρα (ευτυχώς εμάς δεν μας αφορά).
Ποιοι δημιουργούνε την ανασφάλεια και την αποσταθεροποίηση; Μα οι ίδιοι οι πολιτικοί οι οποίοι κατά τ’ άλλα αγωνίζονται για το καλό της χώρας για να μας βγάλουνε από την κρίση! Η προσπάθειά τους όμως, επειδή δεν είναι ειλικρινής όλο και μας σοβουλιάζουνε. Η εμπειρία μας διδάσκει ότι η ειλικρίνεια και η προσπάθειά τους έχει σκοπό τη βόλεψή τους στην εξουσία και στο χρήμα, τον εαυτό τους και το κόμμα τους. Το αηδιαστικό και το αχώνευτο είναι που στρουθοκαμηλίζουμε και νομίζουνε ότι... τρώμε σανό και δεν τους βλέπουμε και δεν τους καταλαβαίνουμε!
Εμένα, το στομάχι μου, ας πούμε, έχει γίνει “καθιστικό”! Εκεί κάθονται... αχώνευτοι, να τους αντέξω δεν μπορώ! Ευτυχώς όχι όλοι για να ‘μαι ειλικρινής. Κάποιοι οι οποίοι μας φλομώσανε στο ψέμα, στην κοροϊδία, στον εμπαιγμό και μας υποτιμήσανε τη νοημοσύνη προπαντός, που μας έχουνε διαφθείρει ηθικά που μας έχουνε μειώσει, που μας έχουν εξευτελίσει!
Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στην ψευτιά.
Χάθηκε η ειλικρίνεια και η παλικαριά;
Δεν φτάνει τέτοια κρίση που φέρατε σ’ εμάς, μόνο θα... υποστούμε και τέτοιο βάσανο με σας;
Τώρα, για να αντιληφθούμε τι θα πει αποσταθεροποίηση στην οικονομία, αβεβαιότητα, ανασφάλεια, πολιτική αστάθεια κ.λπ. δεν έχουμε παρά να δούμε το πρόσφατο παράδειγμα του Brexit στη Βρετανία. Αμέσως την ίδια στιγμή κατρακύλησε το νόμισμα, βουλιάξανε τα χρηματιστήρια σε όλη την οικουμένη. Ο κόσμος πάγωσε, φοβήθηκε, πανικοβλήθηκε. Οι επενδυτές, οι οποίοι ήταν έτοιμοι να επενδύσουν, φρενάρανε, άρχισαν να το ξανασκέφτονται.
Είναι τόσο εύθραυστη η οικονομία, που ραγίζει και σπάει πιο εύκολα και από το γυαλί.
Είναι τόσο εύθραυστη και ευπαθής που μπορεί να φτιαρμιστεί ο Ιάπωνας και να μεταδώσει την ίωση σε όλο τον κόσμο. Και προπαντός στους ευπαθείς όπως εμείς. Τι θέλω να πω με τούτα; Θέλω να πω ότι εμείς τι να περιμένουμε και με τι μυαλό σκεφτόμαστε ότι θα έρθουνε τρέχοντας οι επενδυτές (σιγά - σιγά όλοι θα πάρετε!) με τέτοια πολύχρονη αβεβαιότητα, αστάθεια, ανασφάλεια, αοριστία και προπάντων πολιτική αστάθεια να ρισκάρουν; (Ούτε οι ίδιοι οι... κυβερνώντες μας).
Ο Τσίπρας θέλει τώρα συναίνεση! Κατηγορώντας μάλιστα τους άλλους ότι δεν συναινούνε. Βγαίνεις από τα ρούχα σου τώρα ή μένεις; Το ‘χω πει πολλές φορές και θα το ξαναπώ πάλι. Αν από το 2010 άφηναν όλα τα κόμματα τα δικά τους συμφέροντα και κοίταζαν να σώσουν τη χώρα, η χώρα θα είχε σωθεί προ πολλού.
Αν είχε πάει ο Τσίπρας το 2012 αφήνοντας στην άκρη τα ψέματα (αλλά δεν θα ‘τανε τώρα πρωθυπουργός) και έκαναν μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας το 2014 θα είχαμε βγει από την κρίση.
Αν είχε πάει ο Σαμαράς το 2010 θα είχαμε βγει το 2012 άντε το ‘13. Οποιος αμφιβάλλει μη βάλει στοίχημα θα το χάσει.
Όλοι οι πολίτες, όλος ο κόσμος δεν βγαίνει από την κρίση. Και μόνο οι υπεύθυνοι για την κρίση δεν το ξέρουν. Ανάπτυξη θα πει σταθερότητα, εμπιστοσύνη και ένα κλήμα να κάνει καλά... σταφύλια. Αντιθέτως εδώ το κλήμα ήταν άκαρπο, άρρωστο, το ‘φαγε και ο γάιδαρος.
Αφήστε επιτέλους τα συμφέροντα και τα κομματικά στη μπάντα. Μονοιάστε αν θέλετε ειλικρινά να σώσετε την Ελλάδα. Του Έλληνα έχει φτάσει στο τέλος η ελπίδα και η υπομονή. Και είναι λίαν επικίνδυνο να του τραβάτε κι άλλο το σχοινί!
