Σκόρπισαν τα όνειρα που μας κρατούσαν..
ζύγωσαν χρόνοι μίζεροι και χαλεποί,
φύσηξαν άνεμοι,..ψηλά μας ωθούσαν..
..μας πήραν και μας σήκωσαν, λέω γιατί!;
Έπιασαν θύελλες, τσουνάμια, σεισμοί..
κρίσεις παγκόσμιες, τις βλέπω εν όψει,
παντού αναταράξεις, καταιγίδες, τριγμοί,
κανείς δεν γλιτώνει,..πώς μπορεί να προκόψει.
Δεν ξέρω στο Σύμπαν,..άν είμαστε μόνοι..
μα κάπου να πάμε,..να “μετοικήσουμε”!
ίσως στον Άρη!..η Γή μας πληγώνει,
τρόπους δεν βλέπω, να την κρατήσουμε..
Γίναμε όλοι,..”Τεμάχιο Έν”!..
είναι που λένε,..Παγκοσμιο -“ποίηση”..
δεν μπορείς πιά να “βήξεις”!..τα κανάλια το λέν..
απ’ την Κίνα στο Τέξας,..καθένας και είδηση..
Γίναμε Ένα!..”Χωριό” όπως λένε,
δορυφόροι μας βλέπουν, παντού μας ακούνε,
..όλα στη φόρα!..ποιοί πεθαίνουν, ποιοι κλαίνε..
μόνιμο άγχος, η ζωή μας.. πώς ζούμε!
*Και η Ιστορία μας:
-Είναι μια μικρή πραγματική ιστορία, που μοιάζει με ανέκδοτο..
-Αφορά την “Παγκοσμιοποίηση”!..πριν 35-40 χρόνια..
-Πήγαμε που λέτε, (πρίν τόσα χρόνια), μαζί με τη γυναίκα μου, μια επίσκεψη, σε γριά Θεία μας ( εβδομηνταπεντάρα τότε), σε χωριό της Ανατολικής Κρήτης.
-Πάνω στη συζήτηση για τα διάφορα νέα του χωριού και τα δικά μας, η γριούλα, αλλά καλοστεκούμενη τότε Θεία μας,..μας ανέφερε σαν “περιστατικό της ημέρας”..και το εξής αμίμητο.. Ήταν, αν θυμάμαι καλά,
και μια περίοδος με αφόρητο καύσωνα..
-“Έμαθα, μας λέει η Θεία, ότι πέθανε μια γυναίκα στο..Ισραήλ”!..
-Μείναμε εμβρόντητοι κι’ οι δυό μας, για το..”συγκλονιστικό” και συνάμα “πρωτότυπο νέο”..και για μια στιγμή παραξενευτήκαμε, κοιτώντας ο ένας τον άλλο.. Μα τι λέει μωρέ η Θειά μας..είπαμε μεταξύ μας.
-Τι θα πεί πέθανε μια γυναίκα στο..Ισραήλ!..
-Τι σχέση είχε η Θειά μας, με το Ισραήλ και πώς το ‘μαθε.. -Ούτε τηλεοράσεις υπήρχαν,.. και στο κάτω κάτω, πόσο σημαντικό ήταν ένα τέτοιο “νέο”..για να μας το λέει.( τόσοι πεθαίνουν κάθε μέρα..).
-Δεν αργήσαμε όμως να συνέλθωμε και να καταλάβωμε, για το τι ακριβώς είχε συμβεί. Είναι προφανές ότι σ’ αυτό βοήθησαν και οι σχετικές διευκρινίσεις της Θείας μας.
-Το..”Ισραήλ”!.. δεν ήταν τίποτ’ άλλο παρά ένα..Καφενεδάκι!.. 5-7 χιλιόμετρα μακριά από το χωριό της Θείας μας, κάπου εκεί, λίγο πρίν φθάσομε στην..Παχειά Άμμο!..στη θέση περίπου της χαράδρας του Χά ( ίσως υπάρχει και σήμερα).
-Φαίνεται πώς έτσι σκέφτηκε κάποτε κανένας κατατρεγμένος της περιοχής, για να βγάλει τέτοιο όνομα και να μας μπερδεύει..
( άκου..Ισραήλ!..)
-Και για την ιστορία της..”Παγκοσμιοποίησης”!.. Kάπου..τόοοσο μακριά!..έφθανε τότε και η εμβέλεια των γεγονότων της εποχής..
-Άτιμη Παγκοσμιο-“ποίηση”!.. άλλους μας ανεβάζεις..
..κι’ άλλους μας κατεβάζεις..
O Δημήτρης Τριχάς είναι τοπογρ. μηχαν. Ε.Μ.Π.
[email protected]

