Του Γιώργου Γαλενιανού*

Η κυβέρνηση απεφάσισε να προτείνει την καθιέρωση της απλής αναλογικής , χωρίς το μπόνους των 50 εδρών και με τη διατήρηση του ορίου στο 3% ή το 2,50%. Εκ πρώτης όψεως μπροστά στα δύσκολα οικονομικά προβλήματα που μας ταλαιπωρούν η καθιέρωση της απλής αναλογικής δεν είναι το πρώτο ζητούμενο.

Υπάρχει φυσικά και η άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα της αριστεράς, που έχει στις βασικές αξιακές του αναζητήσεις την ισότητα όλων των πολιτών (άρα και το ίδιο «βάρος» της κάθε ψήφου ανεξαρτήτως κόμματος πού δίνεται), έπρεπε ένα από τα πρώτα ζητήματα που όφειλε να θεσμοθετήσει ως κυβερνητικό κόμμα να είναι αυτό της απλής αναλογικής και έχει ήδη καθυστερήσει πολύ.

Για την επιλογή του χρόνου στην πολιτική -το περίφημο timing- υπάρχουν πολλές θεωρίες και ένα από τα μεγάλα εκάστοτε ζητούμενα της πολιτικής είναι το σωστό timing.

Όμως επειδή για τα πάντα μπορεί να βρει κάποιος δικαιολογίες που αποπροσανατολίζουν από την συζήτηση γι’ αυτό καθεαυτό το συγκεκριμένο πρόβλημα, ξεπερνώντας το θέμα του timing, θα πρέπει να θέσουμε εδώ κάποια ερωτήματα.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: Είναι θέμα αρχής για τα κόμματα της αριστεράς και της κεντροαριστεράς η απλή αναλογική; Έχει κατά καιρούς διατυπωθεί στα προεκλογικά τους προγράμματα ή στα προγραμματικά τους πλαίσια; Αναμφίβολα ναι.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: Πρέπει να είμαστε τόσο κάθετοι στις αξιώσεις για «άδολη» ή τις «πρόσθετες ρυθμίσεις» (σπάσιμο περιφερειών κτλ.); Δεν μπορούμε να αρκεστούμε στο γεγονός της σημαντικότατης βελτίωσης του υπάρχοντος καλπονοθευτικού και διαστρεβλωτικού εκλογικού συστήματος;

ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΡΙΤΟ: Μήπως το ΟΛΑ Ή ΤΙΠΟΤΑ είναι μια στείρα πολιτική άρνησης να αντιμετωπιστεί ένα βασικό πρόβλημα δημοκρατικής ισοτιμίας, ένας ωμός εκβιασμός, άρα μη αποδεκτός, που μπορεί να κρύβει και μη ομολογημένους σκοπούς;

Στο πρόβλημα λοιπόν της απλής αναλογικής κρίνεται ένα μέγιστο θέμα δημοκρατίας, αξιοπιστίας του πολιτικού λόγου, συνέπειας λόγων-έργων, τήρησης αξιακών αρχών.

Φυσικά δεν αξιώνει κανείς από τη Ν.Δ. να συναινέσει ποτέ στην απλή αναλογική, διότι το συντηρητικό κόμμα λειτουργεί σε αυταρχικές λογικές διακυβέρνησης, που εκπροσωπούνται από συμπαγή κυβερνητικά σχήματα και η κουλτούρα των συνεργασιών δεν του είναι αρεστή. Αντιθέτως αναζητεί πάντα την λογική της «χαμένης ψήφου».

Όμως είναι λυπηρό, γιατί το ΚΚΕ, τα άλλα μικρότερα αριστερά κόμματα, η λεγόμενη ευρύτερη Δημοκρατική Παράταξη -με τιμητική εξαίρεση τη ΔΗΜΑΡ- να στέκονται αρνητικά απέναντι στο ενδεχόμενο η απλή αναλογική στην πατρίδα μας να κάνει ένα τόσο σημαντικό βήμα.

* Ο Γιώργος Γαλενιανός είναι μηχανικός