Πώς ορίζεται σήμερα η ευτυχία; Ο Μιχάλης Δασκαλάκης που επί 25 χρόνια κυκλοφορούσε στη ΓΕΗ (1976-2001) και επί μισό αιώνα στην κρητική (ελληνική) μπασκετική πιάτσα, βλέποντας παλιές φωτογραφίες της Γυμναστικής Ένωσης Ηρακλείου λέει:
“Η ΓΕΗ είναι το πιο γλυκό κομμάτι της αθλητικής μου ζωής και είμαι περήφανος που την έζησα από το 1976 μέχρι το 2001 και την υπηρέτησα με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια, σαν παίκτης, σαν προπονητής και σαν μέλος της διοίκησης. Οι καλύτεροι μου φίλοι είναι σήμερα όλα αυτά τα παιδιά, αθλητές και αθλήτριες που πέρασαν από το σωματείο τόσα χρόνια και που όταν και όπου τους συναντώ με αναγνωρίζουν και με χαιρετάνε με ένα πλατύ χαμόγελο. Αυτό είναι για μένα η μεγαλύτερη ευτυχία”.
Λόγια που κατάφερε να πει λίγες ώρες μετά την πρωτόγνωρη βράβευση-έκπληξη που του επεφύλαξαν πρώην αθλήτριες του στο κλειστό του “Λίντο”. Γιατί μέχρι την ώρα που τον πήγε στο γήπεδο ο Νίκος Τούλης και αντίκρισε τις πρώην αθλήτριες του (νυν μαμάδες οι περισσότερες) να φωνάζουν ρυθμικά το επίθετο του και να φοράνε ένα μπλουζάκι που έγραφε “Μιχάλης Δασκαλάκης, ο κόουτς της καρδιάς μας” δεν ήξερε τίποτα. Ούτε οι κολλητοί του φίλοι (π.χ. Κοντοβουνήσιος που έδωσε το “παρών”) που ήξεραν δεν του είχαν πει τίποτα... Άφωνος έμεινε κι αν δεν υπήρχαν αμέσως οι ασπασμοί και οι αγκαλιές ίσως να γύριζε πίσω...
Άλλωστε 4 χρόνια είχε να πατήσει σε γήπεδο... Εύκολο θα του ήταν.
Τόση ήταν η συγκίνησή του που δεν έβρισκε λόγια για να χαρακτηρίσει τη στιγμή. Στιγμές και στιγμές είχε ζήσει στο γήπεδο, αλλά αυτό δεν είχε ξαναγίνει... Πρωτόγνωρο και για εμάς. Πρώην αθλήτριες να βραβεύσουν πρώην προπονητή τους! Από τα άγραφα της αθλητικής ιστορίας. Μόνο σε ακαδημίες. “Δεν το περίμενα, έχω μείνει άναυδος... 21 χρόνια μαζί... Μεγάλωσαν κι άλλες πάντρεψα... άλλες είναι γιαγιάδες... Δεν ξεχνάω καμιά... Απλά είναι πολλές, ζωή να ‘χουν, και δεν ξέρω ποιες να ξεκινήσω στο φιλικό” κατάφερε να ψελλίσει στις δηλώσεις του. Έχει και χιούμορ... Τον ρόλο των κόουτς έπαιξαν οι παλιοί συνεργάτες του Γιώργος Μαματζάκης, Αλέξης Χριστοδούλου ενώ οι παλιοί φίλοι του, παλαίμαχοι οι ίδιοι, Γιάννης Ράλλης, Ανδρέας Μαγκανάς, Παράσχος Σκανδαλάκης “έπιασαν” την σφυρίχτρα, και στη γραμματεία Ανδρουλάκης και Πολάκης. Όλοι είχαν επιστρατευθεί για να τιμηθεί ο άνθρωπος που είχε αφήσει βαθιά τα αποτυπώματά του στο κρητικό μπάσκετ κι είναι ένας από τους τελευταίους “Μοϊκανούς” του αθλήματος στο νησί μας. Οι 37 πρώην αθλήτριες του είχαν οργανωθεί μέσω FB με πρωτεργάτρια την Έφη Ζερβάκη.
Τι “μυαλό” θα ήταν (πλέι μέικερ, γαρ);
Πώς ξεκίνησε η ιδέα
Πώς ξεκίνησε όλη η ιδέα; Η Αγγελική Φραγκάκη από μικροφώνου εξήγησε: “Η αφορμή για να ξεκινήσει όλο αυτό ήταν οι φωτογραφίες που ανέβαζε ο κ. Μιχάλης στο Facebook. Εκεί βλέπαμε συμπαίκτριες που είχαμε να δούμε χρόνια, αλλά και άλλες αθλήτριες και αθλητές που γνωρίσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι ο κ. Μιχάλης δεν είναι μόνο ένας σημαντικός παράγοντας και ο άνθρωπος που δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες για να μπορούμε εμείς να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Είναι και ο συνδετικός κρίκος που ένωσε τις
πορείες πολλών ανθρώπων που είχαν κοινά όνειρα και κοινή αγάπη για το μπάσκετ. Η αποψινή παρουσία σας εδώ επιβεβαιώνει ότι ο κ. Μιχάλης είναι ο πιο σημαντικός κρίκος της αλυσίδας. Στις 22 Φεβρουάριου λοιπόν φτιάξαμε μια κλειστή και μυστική ομάδα στο Facebook καλώντας όλες τις παλαίμαχες παίκτριες της ΓΕΗ αρχικά και στη συνέχεια όλες τις παλαίμαχες παίκτριες που είχαν προπονητή τον κ. Μιχάλη.
Ήταν απίστευτο πόση άμεση και ενθουσιώδης ήταν η ανταπόκριση. Σαν να το περίμεναν όλες με λαχτάρα”.
Στο φιλικό (οι “κίτρινες” νίκησαν 40-39 τις “μαύρες” με το Φ.Α. να μην μπορεί να δεχτεί και τα 37 ονόματα αλλά τυχαία γράφτηκαν 12 και 12) σε... κάποιες φάνηκαν τα χρόνια απουσίας και σε άλλες όχι και τόσο. Το χειροκρότημα από την κερκίδα και τα πειράγματα αρκετά. Παίκτριες από Χανιά, Καλαμάτα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη ήταν στο “Λίντο” για να τιμήσουν τον δάσκαλό τους, τον προπονητή τους, ενώ όσες απουσίασαν φρόντισαν να γράψουν τις ευχαριστίες τους στο F.B.
Μέχρι και μασκότ (Μαρία Δακανάλη) υπήρχε.
Τέτοια οργάνωση. Τέτοια συγκίνηση.
Ιδιαίτερος ήταν ο λόγος της Έρης Αποστολάκη κι έκανε πολλούς να δακρύσουν.
“Κοιτάς την ώρα
Δεν περνάει
Κοίτα που έχει αγωνία...
Αρχίζεις να ετοιμάζεσαι
η ώρα έφτασε.
Δένεις τα παπούτσια σου...
Πας προπόνηση...
Σας τότε
Πόσα χρόνια πριν 1-5-10-30;
Μια ζωή... μια στιγμή... σαν χθες...
Εκείνο το χθες που ίσως... μάλλον... σίγουρα...
σου άλλαξε τη ζωή. Καθόρισε τι δουλειά θα κάνεις, πού ταξίδεψες, ποιον ερωτεύθηκες, πώς σκέφτεσαι.
ΟΛΑ. Και πίσω από κείνο το χθες μια φιγούρα αγαπημένη, ένα πρόσωπο οικείο.
Ο πιο δικός σου άνθρωπος εκείνης της εποχής πριν 1-5-10-30 χρόνια Μιχάλη Δασκαλάκη, δεν θα σου πω ευχαριστώ για τα μονοπάτια που χαράζεις στις ζωές όλων μας Μιχάλη Δασκαλάκη, δεν θα σου πω ούτε πόσο συχνά έρχεσαι στο μυαλό μας σαν το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μας, κάτι σαν Lacta.
Όλα αυτά στα φωνάζομε
όλοι μαζί με την παρουσία μας.
Σήμερα θέλουμε να ψιθυρίσουμε ένα από καρδιάς “ευχαριστώ”.
Κλέβοντας κάτι απ’ τη δική σου μέρα σε μια άλλη... γυναίκα.
Ρένα σ’ ευχαριστούμε που δέχτηκες να τον μοιραστείς μαζί μας.
Σ’ ευχαριστούμε
-Για τα βράδια που τον περίμενες
-Για τα πρωινά που έπινες μόνη καφέ
-Για τα απογεύματα που πήγες μόνη βόλτα
-Για τα Σαββατοκύριακα που έλειπε σε αποστολή
-Για τις διακοπές που αναβλήθηκαν
-Για τις στιγμές που κλέψαμε όλες εμείς... “οι παίκτριές του” και το επέτρεψες.
Ρένα Δασκαλάκη
από καρδιάς
Σ’ ευχαριστούμε
ΓΙΑ ΟΛΑ”.
Τα κορίτσια τίμησαν, λοιπόν και τη σύζυγό του κ. Δασκαλάκη Ρένα, με την ανθοδέσμη να παίρνει η κόρη του Ερασμία. Ο παλιόφιλός του και πρώην συνεργάτης του Νίκος Τούλης μίλησε για το τιμώμενο πρόσωπο, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στην μπασκετική του πορεία. Στον κ. Δασκαλάκη δόθηκε από την Ζερβάκη αναμνηστικό αγαλματίδιο, το οποίο πέρασε πρώτα από τα χέρια όλων των κοριτσιών και συνεργατών του. Φανερά συγκινημένος ο κ. Δασκαλάκης, ψέλλισε “είναι όλα παιδιά μου...” και στάθηκε στην απουσία της Στέλλας Πασπαλάκη και του Νίκου Καρέλλη που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή.
“Ο κ. Μιχάλης άλλαξε τη ζωή μας”
Τι λένε όμως Έφη Ζερβάκη και Κωνσταντίνα Βρακά για την εκδήλωση, τη βράβευση αλλά και για τον προπονητή τους κ. Δασκαλάκη;
Εφη ΖερβΑκη: “Εδώ και αρκετά χρόνια και ειδικά από τότε που ο κ Μιχάλης αποσύρθηκε από κάθε ενεργό δράση σχετική με το μπάσκετ, σκεφτόμασταν πολλές από μας ότι έπρεπε κάποτε να τιμηθεί για την τεράστια προσφορά του στο μπάσκετ. Η παρουσία του στο Ηράκλειο και στο νησί άλλαξε την ιστορία του μπάσκετ γενικά και ειδικά του γυναικείου μπάσκετ. Επίσης, αυτό που βρίσκεται στο μυαλό όλων μας είναι ότι άλλαξε τη ζωή πολλών, δίνοντας την ευκαιρία σε ταλαντούχα παιδιά που διψούσαν για μπάσκετ να παίξουν σε οργανωμένο επίπεδο. Τέλος, εμείς ειδικά οι παίχτριες της ΓΕΗ θέλαμε να τον ευχαριστήσουμε δημόσια που μας προσέφερε επί χρόνια όσα 10 άνθρωποι μαζί. Μόνος του έκανε το σχεδιασμό και το μοντάρισμα της ομάδας, καταφέρνοντας να κάνει τη ΓΕΗ πάντα ένα αξιόμαχο σύνολο στις εθνικές κατηγορίες που έπαιζε. Φρόντιζε για τα βασικά αλλά όχι αυτονόητα, για τις προπονήσεις, τα γήπεδα, τις καθημερινές μετακινήσεις μας, τα ταξίδια μας αφιερώνοντας απίστευτο χρόνο, κόπο και χρήμα. Άκουγε τα προβλήματά μας και τις γκρίνιες μας και ανεχόταν τις παραξενιές μας με τεράστια υπομονή. Ήταν φυσικά ο προπονητής μας, που μας μετέδιδε την αγάπη για το άθλημα και μας κρατούσε δεμένες με τον ήπιο χαρακτήρα και την ηρεμία του. Ο κ. Δασκαλάκης εκτός από τη ΓΕΗ πρόσφερε και σε άλλες ομάδες της Κρήτης και ήταν επί χρόνια προπονητής στα κλιμάκια. Γι’ αυτό και δεν είναι μόνο ένας σημαντικός παράγοντας του μπάσκετ και ο άνθρωπος που δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες για να μπορούμε εμείς να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Είναι και ο συνδετικός κρίκος που ένωσε τις πορείες πολλών ανθρώπων που είχαν κοινά όνειρα και κοινή αγάπη για το μπάσκετ”.
ΚωΝσταντΙνα ΒρακΑ: “Τα λόγια είναι πολύ λίγα για να μπορέσω να εκφράσω αυτά που ένιωσα σήμερα! Ένιωσα ακριβώς όπως την πρώτη ημέρα που ήρθα από Καλαμάτα. Μοναδικά συναισθήματα ευτυχίας! Ο Δασκαλάκης είναι απλά ένα μέλος της οικογένειάς μου! Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς που με έκαναν να αγαπήσω την Κρήτη σας δεύτερη πατρίδα μου”.
Στο κάλεσμα το “παρών” έδωσαν: Ουρ. Ρινακάκη, Ερ. Αποστολάκη, Μαρ. Μαλαγαρδή, Δοσ. Χανιωτάκη, Μαρ. Ιορδανίδου, Γαβ. Δρακάκη, Φρ. Βαγγέ, Βιβ. Γαϊτάνη, Νικ. Φιλιππάκη, Γεωρ. Γαλυφιανάκη, Βαν. Γαλυφιανάκη, Βασ. Γιαλούση, Εφ. Ζερβάκη, Ευ. Μαυρογιάννη, Εβ. Μπάκιντα, Αγ. Φραγκάκη, Β. Κυπριώτη, Χρ. Μανωλαράκη, Βασ. Καρβουνάκη, Γιαν. Σαρηγεωργίου, Ελ. Παπαδάκη, Κων. Βρακά, Χρ. Βογκα, Αντ. Χλαπάνη, Ελ. Αλογοδιανάκη, Λεν. Λογοθέτη, Αλ. Γιουκάκη, Σοφ. Τερζάκη, Ελ. Βασιλάκη, Καλ. Νυσταζάκη, Βασ. Καλαϊτζάκη, Ελ. Κατσούλη, Αντ. Ψυλλάκη, Ιωαν. Καρέλη, Μαρ. Δακανάλη, Ιωαν. Σαλούστρου, Ιωαν. Γαλανάκη.
