Διεθνώς οι οργανισμοί ύδρευσης και αποχέτευσης είναι κυρίως φορείς κοινής ωφέλειας και αποτελούν τους βασικούς διαχειριστές της υγιεινής, ευχάριστης και αρμονικής συνύπαρξής μας με το φυσικό αστικό περιβάλλον και της κυκλικής οικονομίας του μέλλοντος.
Στην Ελλάδα, οι υπηρεσίες ύδρευσης και Αποχέτευσης παρέχονται από τις ημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) κατά 47%, από την Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης στο λεκανοπέδιο της Αττικής (ΕΥΔΑΠ), κατά 34%, από την Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ), κατά 10% και από τις Τεχνικές Υπηρεσίες των Δήμων, όπου δεν έχουν ακόμη συσταθεί ΔΕΥΑ κατά 9%. Οι φορείς αυτοί έχουν στελεχωθεί αξιοκρατικά με ικανά στελέχη και έχουν οργανωθεί σε ευέλικτα σχήματα, που μπορούν να χαρακτηριστούν ως μικρές οάσεις στον Ελλαδικό χώρο. Με στοχευόμενες επενδύσεις πολλών δισ. ευρώ, κατασκεύασαν και λειτουργούν έργα εφάμιλλα αυτών των πιο αναπτυγμένων χωρών του δυτικού κόσμου, εφαρμόζοντας σύγχρονες τεχνολογίες.
Στοιχεία της EUREAU (της Συνομοσπονδίας των Υπηρεσιών Ύδρευσης και Αποχέτευσης σε ΕΕ) καταδεικνύουν ότι, στην Ελλάδα, τα δίκτυα υδροδότησης και αποχέτευσης, μήκους 74.000 και 35.800 km, αντίστοιχα, καθώς και οι μονάδες επεξεργασίας υγρών αποβλήτων (500 περίπου) κι άλλες υποδομές προστασίας του αστικού περιβάλλοντος, βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο. Έτσι, η ποιότητα του πόσιμου νερού και των εκροών των επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων και γενικά η παροχή υπηρεσιών ύδρευσης κι αποχέτευσης στην χώρα μας υπερτερούν ακόμη και αυτών πολλών άλλων χωρών της ΕΕ. Το 100% του πληθυσμού της χώρας υδροδοτείται με πόσιμο νερό καλής ποιότητας, το 90% περίπου των οικιών και άλλων εγκαταστάσεων είναι συνδεδεμένα με δίκτυα αποχέτευσης (όπου σε ποσοστό 80% περίπου τα δίκτυα υγρών αποβλήτων και ομβρίων είναι χωριστά) και το 80% του πληθυσμού εξυπηρετείται από πολύ καλά λειτουργούσες μονάδες επεξεργασίας υγρών αποβλήτων.
Εκτός απ' αυτά, η συμβολή των ΔΕΥΑ στην προστασία του περιβάλλοντος είναι σημαντική. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα αποκατάστασης της ποιότητας των θαλάσσιων ακτών στις αστικές περιοχές της χώρας και η σημαντική αύξηση των ακτών που αποκτούν τον τίτλο της "γαλάζιας σημαίας" της ΕΕ. Το περασμένο έτος, 394 ελληνικές ακτές και 9 μαρίνες απόκτησαν αυτό το διεθνές βραβείο ποιότητας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος της ΕΕ (EU Environment Agency), η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη (μετά την Κύπρο και τη Μάλτα), στην ποιότητα των ακτών της, αφού 96 % των ακτών υπερπληρούν τα κριτήρια αριστείας (excellent) της Οδηγίας 2006/7/EC για τα νερά κολύμβησης. Στην Κρήτη, όπως και στην Κύπρο, 100% των ακτών μας είναι εξαιρετικής ποιότητας. Ακόμη και αυτές που βρίσκονται μέσα στα αστικά κέντρα (όπως αυτές του Ηρακλείου, Αγίου Νικολάου, Ιεράπετρας, Σητείας, Ρέθυμνου και Χανιών) υπερπληρούν τα κριτήρια της Οδηγίας για τα νερά κολύμβησης. Περισσότερα γι' αυτό το θέμα αναφέρονται από τη δημοσιογράφο Natalie Paris στη ιστοσελίδα:
http://www.telegraph.co.uk/travel/bestbeaches/11619075/How-clean-are-Europes-beaches.html
Τα κριτήρια της Οδηγίας 2006/7/EC καταλληλότητας θαλασσίων νερών για κολύμβηση, σε μονάδες αποικιών παθογόνων στα 100mL είναι: (α) ολικά κολοβακτηριοειδή 500, (β) κοπρανώδη βακτήρια (E.coli) 100 και (γ) κοπρανώδεις στρεπτόκοκκοι 100. Στο Ηράκλειο, αξιόπιστες μετρήσεις των νερών του κόλπου Δερματά, της πρώην Ηλεκτρικής και της Εφόδου (Καράβολα) καταδεικνύουν ότι οι παραλίες της παλαιάς πόλης υπερπληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια ασφάλειας των λουομένων της Οδηγίας 2007/06/EC. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα από τις τελευταίες μετρήσεις των τριών παραλιών είναι (α) ολικά κολοβακτηριοειδή 18-25, (β) κοπρανώδη βακτήρια (E.coli) 4-10 και (γ) κοπρανώδεις στρεπτόκοκκοι 5-20. Από αυτά αποδεικνύεται αβίαστα ότι σήμερα τα νερά κολύμβησης των παραπάνω ακτών (εντός της πόλης) θεωρούνται αρίστης ποιότητας και απολύτως ασφαλή. Κι αυτό ασφαλώς οφείλεται στην αποτελεσματική διαχείριση των υγρών αποβλήτων της πόλης από τη ΔΕΥΑ Ηρακλείου, όπως και τις υπόλοιπες ΔΕΥΑ της Κρήτης για άλλες κρητικές πόλεις.
Όμως, προκειμένου αυτοί οι θησαυροί να αποδοθούν για χρήση στους δημότες, πρέπει να γίνει ευπρεπισμός των παραλιών αυτών με απομάκρυνση σκουπιδιών, άλλων φερτών υλικών και εξασφάλιση ασφαλούς πρόσβασης. Αλλά, κυρίως, απαιτείται η έγκυρη ενημέρωση των πολιτών, προκειμένου οι ακτές αυτές να αποδοθούν για κολύμβηση το συντομότερο στο ευρύτερο κρητικό κοινό.
