Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Μία ολόκληρη εποχή κλείνει με τον θάνατο του καθηγητή της ιατροδικαστικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Μανόλη Μιχαλοδημητράκη, ο οποίος «έφυγε» σε ηλικία 68 ετών από καρκίνο. Ο καθηγητής ήταν από μόνος του ένα τεράστιο κεφάλαιο. Η διεθνής καταξίωση του ήταν μονόδρομος δεδομένου ότι διέθετε αξιοζήλευτη επιστημονική κατάρτιση και υψηλή ευφυία. Τον διέκρινε το πάθος για την δουλειά του, το μυστήριο της ζωής και του θανάτου μέσα από την επιστήμη του.

Αναζητούσε πάντα απαντήσεις ακόμα και στις πιο περίπλοκες υποθέσεις. Όσο πιο δύσκολος ο γρίφος, τόσο μεγαλύτερη η πρόκληση για τον καθηγητή. Η επιμονή, η σχολαστικότητα και η συνεχής αναζήτηση στοιχείων ήταν το τρίπτυχο που καθόριζε πολλές φορές την υπηρεσιακή του διαδρομή. Για τον Μανόλη Μιχαλοδημητράκη δεν υπήρχαν άλυτα μυστήρια. Πίστευε ότι οι απαντήσεις υπάρχουν, αρκεί να «δεις και πιο πέρα» και να μην είσαι «κοντόφθαλμος».

Ο καθηγητής δεν ήταν εύκολος άνθρωπος. Είχε και τις παραξενιές του, παραξενιές που συνήθως δεν λείπουν από προσωπικότητες της δικής του εμβέλειας. Ήταν απαιτητικός με τους συνεργάτες του, στενούς και ευρύτερους, μα πάνω απ’ όλα ήταν απαιτητικός με τον εαυτό του.

Δούλευε μέρες και νύχτες, ατέλειωτες ώρες. Για εκείνον δεν υπήρχαν αργίες και ρεπό. Ανά πάσα ώρα και στιγμή ήταν «ετοιμοπόλεμος». Χτυπούσε το τηλέφωνο και κατευθυνόταν στον τόπο του εγκλήματος. Αμέτρητες νεκροψίες, χιλιάδες εγκλήματα και τραγικά περιστατικά, τα οποία αντιμετώπιζε με «θρησκευτική ευλάβεια».

Χωρίς την παρουσία του, τίποτα δεν ξεκινούσε. Η εμπειρία του ήταν καταλυτική για την εξιχνίαση πολύ δύσκολων και περίπλοκων εγκλημάτων. Αστυνομικοί που τον έζησαν από κοντά για πολλά χρόνια, έχουν να το λένε για το πόσο πολύτιμος συνεργάτης υπήρξε, πόσες φορές στάθηκε το «κλειδί» για να δοθούν οι απαντήσεις που αναζητούσαν αλλά και για το πόσο υποδειγματικά τους καθοδηγούσε. Αν κάτι επίσης τον χαρακτήριζε, είναι ότι ποτέ δεν χρησιμοποίησε «ξύλινη» γλώσσα και πάντα μέσα από τις τοποθετήσεις του και τις δημόσιες δηλώσεις του προσπαθούσε να περάσει μηνύματα, χωρίς να στρογγυλεύει καταστάσεις.

Ο Μανόλης Μιχαλοδημητράκης είχε πολλές ανησυχίες ως επιστήμονας και ασχολούνταν συστηματικά με την έρευνα και την μελέτη στοιχείων καθώς μέσα από το θάνατο, γνώριζε ότι μπορούσε να συμβάλει στην πρόοδο της ζωής, όπως για παράδειγμα στις περιπτώσεις των μυοκαρδιοπαθειών.

Το ερευνητικό του έργο ήταν ακόμα ευρύτερο δεδομένου ότι συμμετείχε στην ομάδα των επιστημόνων γενετιστών, οι οποίοι με την ανάλυση του DNA αρχαίων οστών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι Μινωϊτες ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι και αυτόχθονες κάτοικοι της Κρήτης.

Υπήρξε ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Διαβαλκανικής Ένωσης Ιατροδικαστών.

Υπήρξε επικεφαλής του εργαστηρίου ιατροδικαστικής του ΠΑΓΝΗ από το 1989, ενώ ήταν και καθηγητής ιατροδικαστικής στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Το 2014 ψηφίστηκε ομόφωνα ως επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ιατροδικαστών. Είχε δεχθεί αμέτρητες προσκλήσεις για διαλέξεις και μετεκπαιδεύσεις συναδέλφων του στο εξωτερικό, ενώ είχε εκπονήσει σημαντικά επιστημονικά συγγράμματα.

Η κηδεία του τελέστηκε το μεσημέρι της Κυριακής στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Τίτου όπου τον αποχαιρέτησαν με οδύνη και συντριβή στενοί συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες του