Το Δία εκαλέσανε ένα σασμό να κάνει

Την Κρήτη ενεζήτανε και ‘τσα καιρό δε χάνει

και για παρέα του κλουθούν Ήφαιστος κι’ Αφροδίτη

Μετά χαράς δεχτήκανε το ρόλο του μεσίτη.

Αντικριστό πεθύμησαν από τον Ψηλορείτη.



Στη Νίδα σαν εφτάξανε επήρανε ραπόρτο

Σαράντα δυό φουριάρικα κι ένα βουργίδι χόρτο

η εζημιά που γίνηκε, μα πόμειναν σημάδια.

Το χόρτο Λιβαδιώτικο, χάθηκε χθες στα ζάρια

κι έξε ριφάκια ψήθηκαν μέσα δύο σε δύο βράδια



Η Αφροδίτη ήβαλε τα μέσα τα μεγάλα

Κι’ ογρήγορα τα πράματα γενήκαν μέλι γάλα.

Ο Ήφαιστος που ήθελε κι αυτός να τσι γλυκάνει

βάνει φωτιά, καταχτυπά, καζάνια τως σε κάνει

που τη ρακί που βγάνουνε άλλο πιοτό δε φτάνει.



Ο Δίας τα κανόνισε, και συντεκνιά εκάμαν

Στο γλέντι τ’ αποδέλοιπα όλοι μαζί τα φάγαν.

Γιώργος Αγγελάκης, Μαθηματικός