Είναι ομώνυμος τίτλος του βιβλίου «ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» το οποίο γράφτηκε το έτος 1997 από το συγγραφέα Νικόλαο Αλεξανδράκη, που στις σελίδες του έλαβαν χώρα οι προσωπικές του εκτιμήσεις για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση του 1974.
Ίσως για τον αναγνώστη της εποχής εκείνης να μην είχε αξιολογηθεί σημαντικά, όμως πιστεύω ότι σήμερα είκοσι χρόνια από τότε, σίγουρα βλέπουμε ότι οι αναλύσεις του αποδεικνύονται προφητικές, αφού προέβλεψε με ακρίβεια τις επιπτώσεις των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, για την είσοδο σε μια σκοτεινή σήραγγα του Ελληνικού μέλλοντος.
Είχε την ελπίδα τότε ότι η κατεύθυνση αυτοκαταστροφής του Ελληνικού κράτους θα μπορούσε να αποφευχθεί με την προϋπόθεση να γίνουν κατανοητές κάποιες απλές αλήθειες, έστω και αν αυτό θα μπορούσε να απαιτήσει ένα σημαντικό κόστος.
Εμείς σήμερα στο σχόλιό μας δεν θα αναφερθούμε στο περιεχόμενο του βιβλίου αυτού, απλά δανειστήκαμε τον τίτλο του, πιστεύοντας ότι ξεπερνάει την αλληγορική και μεταφορική του έννοια, εάν θυμηθούμε διαχρονικά, τα κυριότερα από τα αρνητικά δεδομένα, της Ελληνικής ιστορικής πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας.
- Από τη Μαύρη θάλασσα, όλες τις ακτές του Αιγαίου της ανατολικής και βόρειας Μεσογείου, εκατοντάδες μαρμάρινα μνημεία μαρτυρούν την Ελληνικό πολιτισμό, σμιλευμένα ακόμη και πριν να υπάρχει η γραφή. Αυτός όμως ο πολιτισμός διαλύθηκε αργότερα από τους εμφυλίους πολέμους…
- Στην Ελλάδα γεννήθηκε και αναδείχθηκε ο Σωκράτης και στο τέλος τον πότισαν κώνειο…
- Θαυμάστηκε ο Θεμιστοκλής αλλά εξορίστηκε…
- Δίδαξε ο μεγαλύτερος φιλόσοφος όλων των εποχών ο Αριστοτέλης, αλλά καταδιώχθηκε…
- Ο Αλέξανδρος ηγήθηκε της μεγαλύτερης παγκόσμιας νικηφόρας εκστρατείας των Ελλήνων, δημιουργώντας πολιτισμό, πόλεις, βιβλιοθήκες, ερευνητικά κέντρα στην Αλεξάνδρεια κ.λ.π. Οι διάδοχοί του αντί να εδραιώσουν τις νίκες του, πολέμαγαν μεταξύ τους, εξασθένησαν το Ελληνικό στοιχείο, οδηγώντας σε παρακμή τις κατακτήσεις του και την Ελλάδα, προετοιμάζοντας ευνοϊκά το έδαφος για τους Ρωμαίους κατακτητές.
- Αργότερα το Ελληνικό πνεύμα αναδύθηκε δημιουργώντας τον περίφημο Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Είναι γνωστά τα αίτια της παρακμής που οδήγησαν στην διάλυση χιλιόχρονης αυτοκρατορίας και στην άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.
- Οι Έλληνες έκαμαν το «θαύμα» της επανάστασης του 1821 και αργότερα το μετέτρεψαν σε εμφύλιο, με αποτέλεσμα ο αρχηγός της επανάστασης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης να πεθάνει στη φυλακή.
- Διπλασίασαν την έκταση της Ελλάδας και το 1922 παραλίγο να την κηδέψουν…
- Μετά τη μεταπολίτευση ξεκίνησε μια νέα πολλά υποσχόμενη πορεία, ιδιαίτερα με την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντί να συμβεί το αναμενόμενο για μια Ελλάδα ευρωπαϊκή, ισχυρή με ανερχόμενη δύναμη, κυριάρχησαν τα συνθήματα, ο λαϊκισμός, η σπατάλη και η κακοδιαχείριση. Ακούστηκαν τα πάντα όπως «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», «έξω από την ΕΟΚ των μονοπωλίων», «Τσοβόλα δώστα όλα», «το θαύμα της ανάπτυξης του χρηματιστηρίου», «Επανίδρυση του κράτους», «Λεφτά υπάρχουν», «Ζάππειο 1,2,3», «θα παίζουμε ζουρνά και θα χορεύουν οι αγορές», «η ελπίδα έρχεται» και άλλα…
Η πλειοψηφία των Ελλήνων αδυνατεί να πιστέψει ότι οι Ευρωπαίοι τους μίσησαν ξαφνικά και τους έθεσαν στο περιθώριο. Για πολλά χρόνια πιεστικά και αλόγιστα οι Έλληνες δανείζονταν δις και σήμερα απαιτούν για να τα κουρέψουν, όταν όλοι ξέρουν ότι πέραν της ομολογούμενης σπατάλης, το μεγαλύτερο μέρος των χρεών έφτιαξε νέα και παλιά «τζάκια» στην Ελλάδα.
Σήμερα οι Έλληνες νοιώθουν μέσα τους να «κοχλάζει» το πατριωτικό συναίσθημα της πληγωμένης τιμής και της προσβεβλημένης αξιοπρέπειας, γιατί τα πάντα διαλύονται, η αλήθεια συνεχίζει να αποκρύπτεται, η παραγωγικότητα έχει χάσει τη δύναμή της και στην κοινωνία κυριαρχεί η αδράνεια και η παθητικότητα.
Ο λαός φαίνεται σαν να έχει κρυφτεί, όπως το πληγωμένο θηρίο που ψάχνει ένα απομονωμένο σημείο να πεθάνει.
Δεν υπάρχει ένας ηγέτης με ήθος, κύρος και πραγματοποιήσιμα οράματα, με εντιμότητα και τσαγανό για να ενώσει τους Έλληνες, να βοηθήσει τη λαϊκή σκέψη να ξεχάσει την εικονική πραγματικότητα του χθες και να ξεφύγει από την τραγική πραγματική ζωή του σήμερα;
Σίγουρα υπάρχει, έρχεται και ελπίζουμε να είναι φιλελεύθερος, όπως ήταν και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Όλοι οι Έλληνες πρέπει να ενωθούν μαζί του, εναποθέτοντας σε αυτόν τις τελευταίες τους ελπίδες, ευχόμενοι «το δάκρυ της Ελληνικής ιστορίας» να είναι το τελευταίο που χύνεται άδικα σε αυτόν τον τόπο…
* Ο Μαρίνος Παττακός είναι αντιδήμαρχος Ηρακλείου
