Ενώ χθες συμπληρώθηκαν 12 χρόνια από την ιστορική πρώτη άνοδο του Εργοτέλη στην Σούπερ Λίγκα, επικρατεί στασιμότητα σε όλα τα επίπεδα σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις για το μέλλον της ομάδας.
Η καθυστέρηση που υπάρχει είναι εν μέρει διακαιολογημένη, καθώς νομικά αυτή την στιγμή όλα είναι στον αέρα και το μοναδικό “όπλο” που έχουν οι “κιτρινόμαυροι” στα χέρια τους για την συνέχεια είναι η γνωμοδότηση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού αναφορικά με την λύση και εκκαθάριση της ΠΑΕ για την οποία η ΕΕΑ τονίζει ότι πρέπει να γίνει σύμφωνα με το καθεστώς των ΠΑΕ και όχι βάσει της ειδικής εκκαθάρισης την οποία θέλει ο μεγαλομέτοχος που είναι η οικογένεια Παπουτσάκη. Στον κιτρινόμαυρο σύλλογο περιμένουν και την θέση της ΕΠΟ στο συγκεκριμένο ζήτημα αλλά και σε ό,τι αφορά το θέμα των χρεών της ΠΑΕ και ποια από αυτά θα βαρύνουν το σύλλογο, όταν βρεθεί και πάλι σε επαγγελματική κατηγορία.
Συγκεκριμένα ο Εργοτέλης έχει ζητήσει διευκρινίσεις από την Ομοσπονδία για το αν η περίπτωση της ομάδας εμπίπτει στο άρθρο 4 του παραρτήματος του ΚΑΠ, το οποίο προβλέπει πως η νέα ΠΑΕ θα επιβαρύνεται με το 50% των ποδοσφαιρικών χρεών της προηγούμενης. Στο συγκεκριμένο παράρτημα αναφέρεται ρητά πως το συγκεκριμένο άρθρο ισχύει από την περίοδο 2016-2017.
Όπως και να έχει, πάντως, για το θέμα αυτό ο τελευταίος λόγος ανήκει στην πολιτεία, καθώς θα ψηφιστεί το νέο αθλητικό νομοσχέδιο που θα προβλέπει και για το θέμα των χρεών των παλαιών ΠΑΕ. Αυτή την στιγμή τίποτα δεν είναι σίγουρο με συνέπεια να έχουν μείνει πίσω όλα τα θέματα που αφορούν τον σχεδιασμό της ομάδας για την νέα περίοδο.
Επέτειος
Επετειακή η χθεσινή μέρα για τον Εργοτέλη αφού πριν από 12 χρόνια στις 30 Μαΐου 2004 οι κιτρινόμαυροι κέρδισαν στο μπαράζ της Θεσσαλονίκης τον Ακράτητο με 1-0 με το γκολ του Σιλά στις καθυστερήσεις και ανέβηκαν για πρώτη φορά στην Α’ Εθνική.
Ο σύλλογος φίλων των Alternatives θυμήθηκε την χθεσινή μέρα και με ανάρτηση στη σελίδα του στο facebook αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Πέρασαν 12 χρόνια από εκείνη την ονειρεμένη μέρα στο μπαράζ της Θεσσαλονίκης με τον Ακράτητο. Ήταν αποκορύφωμα της τετραετίας εκείνης, που είχε ένα τέλος που κανείς μας δεν φανταζόταν όταν ξεκινούσε η προσπάθεια ανασυγκρότησης της ομάδας το 1999, μετά από μία τραγική περίοδο. Αυτή ακριβώς ήταν η μεγαλύτερη συνεισφορά του διδύμου Σουλτάτου- Τζώρτζογλου, σε μία περίοδο που η ομάδα είχε μείνει χωρίς δελτίο, χωρίς ρεύμα, χωρίς υπόληψη. Που κατάφερε να της δώσει ζωή και όραμα, και μαζί με όλο αυτόν τον υπέροχο κόσμο που κάθε Κυριακή και κάθε Τετάρτη γέμιζε το Μαρτινέγκο από άκρη σ΄ άκρη , να τη φτάσει εκεί που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Ποιος να σου το 'λεγε; Ο ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ, το καμάρι του Μασταμπά, της Θερίσου, της Κνωσσού, του Πόρου, του παλιού Ηρακλείου, ομάδα που ξεκινούσαμε με τα πόδια από τα σπίτια μας να πάμε να τη δούμε, στην Α’ ΕΘΝΙΚΗ!!!
Το πρώτο μέρος των 12 χρόνων από εκείνη την μέρα κλείνει τον κύκλο του με το μπαράζ της Θεσσαλονίκης. Οπωσδήποτε, οι εποχές είναι διαφορετικές, όμως ποιος δεν θα ΄θελε, να ξαναζήσει τέτοιες στιγμές ο ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ ΜΑΣ; Στο χέρι μας είναι. VENCEREMOS!».
