Πριν την ανάπτυξη της επιστήμης του διαστήματος πολλοί θεωρούσαν ότι η Αγία γραφή, η Βίβλος, ήταν μυθολογία και ότι η Αγία γραφή δεν είναι ένα βιβλίο της επιστήμης. Η Αγία Γραφή διαφέρει από τη Μυθολογία, γιατί μας διηγείται πως ο Θεός φανερώθηκε από μόνος του στον άνθρωπο, κι ακόμη ότι η σχέση μαζί Του είναι προσωπική, αληθινή και βασίζεται στην αγάπη και όχι στο φόβο.
Σήμερα η ίδια η επιστήμη αποδεικνύει ότι η Βίβλος είναι αληθινή και ότι το περιεχόμενό της εμπεριέχει επιστημονικές αλήθειες. Αυτό είναι αλήθεια. Η Αγία Γραφή είναι η ιστορία της λύτρωσης και ο Θεός είναι ο συγγραφέας της, με την έννοια ότι Εκείνος καθοδηγούσε τη γραφίδα του Ιώβ και των άλλων συγγραφέων όταν την έγραφαν. Η Βίβλος θίγει σημεία της επιστήμης, ή γεγονότα της ιστορίας και πρέπει να είναι ακριβής και άνευ όρων σωστή. Η Αγία Γραφή γράφτηκε 3.500 χρόνια από σήμερα την εποχή του ορείχαλκου και η εποχή του εκτείνεται μεταξύ του 3.500 πριν Χριστού και 1.200 π.Χ. Η χρονολόγηση που έγινε με τον ραδιενεργό άνθρακα 14 ( C14 ) μας λέει ότι η Αγία Γραφή γράφτηκε 3.500 χρόνια πριν από σήμερα. Η πιο γνωστή επιστημονική μέθοδος για να προσδιορίσομε την ηλικία οργανικών υλικών είναι εκείνη του άνθρακα 14 που ανακαλύφθηκε από τον Libby το 1946/47. Ο C14 είναι ένα ραδιενεργό ισότοπο που βρίσκεται στον αέρα, και διαπερνά τους ζωντανούς οργανισμούς. Όταν ένα οργανισμός πεθαίνει η ροή του C14 διακόπτεται και τείνει προς εξαφάνιση. Ο C14 μειώνεται σταδιακά και φτάνει στο μισό ύστερα από 5.730 χρόνια ( χρόνος ημιζωής). Με ένα φασματογράφο μπορούμε να μετρήσομε την ποσότητα του C14 που υπάρχει ακόμα στο λείψανο του πεθαμένου ζωικού ή φυτικού οργανισμού και επομένως να υπολογίσομε τη στιγμή θανάτου του με πάρα πολύ καλή προσέγγιση. Πολλά κεφάλαια της Αγίας Γραφής γράφτηκαν σε πάπυρο ή σε προβιές ζώων που είναι οργανικά υλικά και επομένως είναι εφαρμόσιμη η μέθοδος του άνθρακα 14 για την χρονολόγησή των. Οι Γραφές δείχνουν σαφώς τη θεία πατρότητα τους! Πριν από 3.500 χρόνια δηλαδή πριν από την εποχή του ορείχαλκου η έννοια του Σύμπαντος ήταν μακριά από την αλήθεια. Στα αρχαία χρόνια, οι άνθρωποι δεν γνώριζαν πως η Γη έχει σφαιρικό σχήμα, αντίθετα οι περισσότεροι λαοί πίστευαν πως η γη είναι επίπεδη. Στην αρχαία Ινδία οι άνθρωποι πίστευαν πως η Γη είναι επίπεδη και στηρίζεται πάνω σε γιγαντιαίους ελέφαντες οι οποίοι με τη σειρά τους πατούσαν στο καβούκι μιας τεράστιας χελώνας. Στην αρχαία Ιαπωνία οι άνθρωποι πίστευαν πως η Γη είναι ένα επίπεδο κομμάτι στεριάς το οποίο επιπλέει στο νερό με τον ίδιο τρόπο που επιπλέει το λάδι.
Οι αρχαίοι άνθρωποι δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι η Γη κρεμόταν, ότι αιωρούνταν στο διάστημα. Διαβάζομε όμως στην Αγία Γραφή ( Ιώβ κεφ.26-7) ότι « Εκτείνει τον βορέαν επί το κενόν, κρεμά την Γην επί το μηδέν ». Δηλαδή, απλώνει το βόρειον ημισφαίριον του ουρανού με τα αμέτρητα πλήθη των αστέρων του και τα στηρίζει στο κενόν. Αυτός κρεμά την Γην αιωρουμένην στο κενόν, χωρίς να την στηρίζει εις τίποτε.
Με μεγάλη μας έκπληξη η γνώση της σύγχρονης αστρονομίας γράφτηκε στο βιβλίο του Ιώβ κατά την περίοδο του ορείχαλκου. Σήμερα γνωρίζομε ότι η Γη αιωρείται στο κενό, αλλά αυτό ήταν γνωστό την εποχή του ορείχαλκου;
Μέχρι το 1687 που ο Νεύτωνας ανακάλυψε το νόμο της βαρύτητας και απέδειξε ότι η Γη αιωρείται στο διάστημα οι άνθρωποι δεν πίστευαν στις λέξεις της Αγίας Γραφής.
Μετά από την τοποθέτηση σε τροχιά δορυφόρων και ακόμη με τους επανδρωμένους δορυφόρους οπότε έγινε δυνατή η παρατήρηση και η φωτογράφηση της Γης από το διάστημα διαπιστώσαμε την αλήθεια της παραπάνω ρήσης της Αγίας Γραφής. Διαπιστώνομε δηλαδή ότι η γνώση της σύγχρονης αστρονομίας ήταν ήδη γραμμένη στην Βίβλο. Όσο αναπτύσσεται η επιστήμη αποδεικνύεται όλο και περισσότερο ότι τα γραπτά της Αγίας Γραφής είναι αληθινά. Η Βίβλος περιγράφει επίσης την περιφορά του Ήλιου γύρω από το κέντρο του Γαλαξία. Διαβάζομε στους ψαλμούς κεφ. 19-5-6: “και ούτος εξέρχεται ως νυμφίος εκ του θαλάμου αυτού, αγάλλεται ως ανδρείος εις το να τρέξει το στάδιον. Απ’ άκρου του ουρανού είναι η έξοδος αυτού και το κατάντημα αυτού έως άκρου αυτού…>>
Μόνο κατά τον 20ό αιώνα η ανθρωπότητα ανακάλυψε ότι ο Ήλιος περιστρέφεται γύρω από το κέντρο του Γαλαξία κινούμενος με γραμμική ταχύτητα 220 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο, οπότε χρησιμοποιώντας την εξίσωση της γραμμικής ταχύτητας στην ομαλή κυκλική κίνηση υπολογίζομε ότι ο Ήλιος χρειάζεται περίπου 223 εκατομμύρια χρόνια για να κάνει μια πλήρη περιφορά γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας.
Επίσης, η Αγία Γραφή περιγράφει επακριβώς, από τότε που γράφτηκε, την εσωτερική κατασκευή της Γης. Ιώβ κεφ.28-5-6-7: “περί δε της Γης, εξ αυτής εξέρχεται ο άρτος, και υποκάτωθεν αυτής ανασκάπτεται ως υπό πυρός. Οι λίθοι αυτής είναι τόπος σαπφείρων και εν αυτή χώμα χρυσίου” . Σήμερα είναι μια στοιχειώδης γνώση της επιστήμης ότι το εσωτερικό της Γης είναι μια διάπυρος λίμνη. Πάντως μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα οι άνθρωποι θεωρούσαν τα λόγια αυτά του Θεού άτοπα και ανόητα ότι δηλαδή κάτω από τα πόδια μας υπάρχει μια λίμνη φωτιάς, και αυτό επειδή η εσωτερική δομή της Γης ανακαλύφθηκε μόλις τον εικοστό αιώνα. Ο γεωφυσικός Andrija Mohorovicic ( 1857-1936 ) ανακάλυψε το μανδύα της Γης το 1905 με τα σεισμικά κύματα. Ο γεωφυσικός Beno Guterberg ( 1889 – 1969 ) ανακάλυψε το 1930 τον εξωτερικό πυρήνα της Γης. Η γεωφυσικός Inge Lehmann (1888-1993) ανακάλυψε τον εσωτερικό πυρήνα της Γης το 1936. Έτσι βλέπομε για μια ακόμη φορά ότι τα λόγια της Αγίας Γραφής είναι αληθινά.
Πριν από 3.500 χρόνια κανείς δεν γνώριζε τον κύκλο του νερού. Όμως ο Ιώβ, κεφ. 36 – 27-28 εδώ και 3.500 χρόνια πριν έγραψε: “Όταν ανασύρει τας ρανίδας του ύδατος, αυταί καταχέουσιν εκ των ατμών αυτού βροχήν, την οποίαν τα νέφη ραίνουσιν αφθόνως σταλάζουσιν επί τον άνθρωπον” .
Βλέπομε εδώ μια καταπληκτική περιγραφή του κύκλου του ύδατος: εξάτμιση – συμπύκνωση – βροχή. Εκατομμύρια τόνοι νερού εξατμίζονται με τη θερμότητα του Ήλιου από την επιφάνεια της θάλασσας των λιμνών και των ποταμών. Ο κύκλος του νερού δεν ήταν γνωστός μέχρι το δέκατο έκτο και δέκατο έβδομο αιώνα που ο Pierre Perrault και ο Edmundo Marriott τον ανακάλυψαν με πειράματα.
Επίσης διαβάζομε στον Ιώβ κεφ.38-7: “ότε τα άστρα της αυγής έψαλλον ομού και οι υιοί του Θεού ηλάλαζον.” δηλαδή ομιλεί για την φωνητική ποιότητα του φωτός, ένα γεγονός που επιστημονικά ανακαλύφτηκε πρόσφατα.
Ο Κοπέρνικος, μέγας αστρονόμος, λέει ότι ο Θεός δημιούργησε το Σύμπαν με τάξη (δηλαδή με εντροπία μηδέν) για εμάς. Η αναφορά στον όρο “εντροπία” είναι δική μου και την αναφέρω διότι αυτός ο όρος χρησιμοποιούμενος καταρρίπτει την θεωρία της μεγάλης έκρηξης ( Big bang ) περί του σχηματισμού του Σύμπαντος, καθότι μια έκρηξη προκαλεί αταξία δηλαδή μεγάλη εντροπία που δεν μπορεί να εξηγήσει τον σχηματισμό των ηλιακών συστημάτων που λειτουργούν με απόλυτη τάξη δηλαδή με μηδενική εντροπία από εκείνη που προκάλεσε η έκρηξη, πράγμα αντίθετο με το δεύτερο θερμοδυναμικό αξίωμα. Έτσι καταλήγομε αναπόφευκτα στον Δημιουργό άποψη την οποία αποστρέφονται δυστυχώς πολλοί επιστήμονες πλην όμως την ασπάζονται οι περισσότεροι και μάλιστα παγκοσμίου κύρους. Όμως επί του θέματος αυτού θα επανέλθομε σε άλλο δημοσίευμα λόγω της τεράστιας επιστημονικής σημασίας του και απαιτεί πολλή ενασχόληση για την εκλαϊκευμένη απόδοσή του.
Ο μεγάλος φυσικός Isaak Newton, που ανακάλυψε τους νόμους της βαρύτητας λέει: Αυτό το υπέροχο σύστημα του Ήλιου, των πλανητών και των κομητών μπόρεσε να δημιουργηθεί μόνο από το σχέδιο και τη δύναμη του Θεού. Ο κάτοχος του βραβείου Nobel φυσικής Charles Townes λέει: Οι επιστημονικές ανακαλύψεις αναδεικνύουν ένα Σύμπαν που ταυτίζεται με τις θρησκευτικές απόψεις. Η Αγία Γραφή από επιστημονικής άποψης είναι αληθινή και μάλιστα υπερβαίνει την σύγχρονη επιστήμη.
Ο καθηγητής Richard A. Swenson, του πανεπιστημίου Wisconsin λέει: Ο παντοδύναμος Θεός μας απέδειξε επαρκώς το μεγαλείο Του τόσο στην επιστήμη όσο και στις ιερές γραφές. Το πρόβλημα δεν είναι μια ανεπάρκεια εκ μέρους του Θεού αλλά η θολούρα του νου μας. Ο Einstein μας έχει μιλήσει για την σχετικότητα του χρόνου, σχετικότητα που στην Αγία Γραφή αναφέρεται πολλές φορές όταν πιστοποιεί ότι ο Θεός είναι αιώνιος δηλαδή έξω από τη διάσταση του χρόνου.
Επιστολή Πέτρου κεφ. 3 - 8: Εν δε τούτο μη σας λανθάνει αγαπητοί, ότι παρά Κυρίω μία ημέρα είναι ως χίλια έτη, και χίλια έτη ως μία ημέρα. (επομένως σύμφωνα με τον Θεό ο χρόνος είναι σχετικός, πράγμα που η θεωρία της σχετικότητας του Einstein το απέδειξε μόλις τον 19ο αιώνα).
Δεν είναι και πολύς καιρός που η επιστήμες υγείας (ιατρική και βιολογία) διαπίστωσαν την αξία της κυκλοφορίας του αίματος.
Λευιτικόν κεφ.17 -11 “διότι η ζωή της σαρκός είναι εν τω αίματι…” μαζί με αυτό είναι η διαβεβαίωση του αποστόλου Παύλου ότι το αίμα είναι το ίδιο σε όλες τις ράτσες των ανθρώπων της Γης.
Πράξεις κεφ. 17 -26: “Και έκαμεν εξ’ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων δια να κατοικώσιν εφ’ όλου του προσώπου της Γης…” και ότι το χρώμα του δέρματος δεν αλλάζει τη χημική σύνθεση του αίματος.
Παραδείγματα όπως τα παραπάνω συναντούμε κατά χιλιάδες στην παλαιά και την καινή διαθήκη.
Υπάρχουν όμως και προβλέψεις της Αγίας Γραφής που δεν έχουν ανάγκη καμιάς επιστημονικής απόδειξης επειδή απεδείχθησαν από μόνες τους στην πράξη αληθινές όπως:
Διαβάζομε: Ησαΐας κεφ.7 – 14, που αφορά το σπουδαιότερο γεγονός της Χριστιανοσύνης: “Ιδού η παρθένος θέλει συλλάβει και γεννήσει υιόν και θέλει καλεσθή το όνομα αυτού Εμμανουήλ” .
Διαβάζομε ακόμη στους ψαλμούς του Δαβίδ:
Ψαλμός 23 -16 – 17 – 18: “ετρύπησαν τας χείρας μου και τους πόδας μου - δύναμαι να αριθμήσω τα οστά μου – Διεμερίσθησαν τα ιμάτιά μου εις εαυτούς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον” .
Στο κατά Ιωάννη, ένατο Ευαγγέλιο της Μεγάλης Πέμπτης, αλλά και σε άλλα, διαβάζομε: “…. Εγένετο γαρ ταύτα, ίνα η Γραφή πληρωθή, οστούν ού συντριβήσεται αυτού” . Στο κατά Λουκά όγδοο Ευαγγέλιο της Μεγάλης Πέμτης διαβάζομε: “...Διαμεριζόμενοι δε τα ιμάτια αυτού έβαλλον κλήρον” .
Ως χριστιανός ορθόδοξος, μου αρέσει να σκέφτομαι ότι η χρυσή τομή, ο χρυσός αριθμός Φ, η χρυσή αναλογία που χρησιμοποιούσε ο Φειδίας στα έργα του και που χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή και του Παρθενώνα, είναι ένα είδος υπογραφής του Δημιουργού του Σύμπαντος σε όλα τα έργα Του.
Ας πάρομε το σημαντικότερο από τα έργα Του δηλαδή τον άνθρωπο. Τον χρυσό αριθμό τον συναντούμε πολλές φορές πάνω στο σώμα μας.
Για παράδειγμα, το μήκος του χεριού μας από την άκρη των δακτύλων μας μέχρι τον ώμο το χωρίζει σε δύο κομμάτια ο αγκώνας: το ΑΒ που είναι το κομμάτι από την άκρη των δακτύλων μας μέχρι τον αγκώνα, και το ΒΓ που είναι το κομμάτι από τον αγκώνα μέχρι τον ώμο. ΑΓ είναι ολόκληρο το χέρι (από την άκρη των δακτύλων μας μέχρι τον ώμο). Αν μετρήσομε αυτά τα κομμάτια του χεριού μας αλλά και ολόκληρο το χέρι μας θα δούμε ότι ισχύει μεταξύ των η μαθηματική σχέση ΑΓ / ΑΒ = ΑΒ / ΒΓ που ισούται πάντοτε με τον χρυσό αριθμό 1,618 περίπου, που είναι η χρυσή τομή του μήκους του χεριού μας. Η παραπάνω αναλογία συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα «Φ» που είναι το αρχικό γράμμα του ονόματος του γλύπτη της αρχαιότητας Φειδία ο οποίος χρησιμοποιούσε συχνά τη χρυσή τομή στα έργα του.
Προχωρώντας σε λεπτομερέστερα σημεία του ανθρωπίνου σώματος συναντούμε ακόμη τον χρυσό αριθμό. Για παράδειγμα ο καρπός διαιρεί το χέρι από τον αγκώνα και κάτω μέχρι την άκρη του μεσαίου δακτύλου σε λόγο χρυσής τομής, ενώ αν παρατηρήσομε τις φάλαγγες του δείκτη μας φαίνεται πως κάθε μία βρίσκεται σε χρυσή αναλογία με την επόμενή της.
Ο Θεός σαν ένας ζωγράφος αφήνει να διαφαίνεται η υπογραφή Του σε πολλούς από τους πίνακές Του.
Πρέπει να πιστεύομε στην Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή διαθήκη) γιατί είναι το μοναδικό βιβλίο που μας οδηγεί στη σωτηρία.
Καλό Πάσχα.
14-04-2016
- Ο Βασίλης Χατζηγιάννης είναι Dr. Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, Ομότιμος καθηγητής ΑΤΕΙ Κρήτης.
[email protected]
