Του Δημήτρη Δακανάλη, ιατρού

Η Ελλάδα χρεοκοπεί άλλη μια φορά φέτος, επειδή όλες οι κυβερνήσεις από το 2009 έως σήμερα δεν άλλαξαν πολιτική.

Η κυβέρνηση και το εκλογικό σώμα πίστεψαν και πιστεύουν ότι μπορούν χωρίς να αλλάξουν τίποτα, να επιστρέψουν στο 2009, δηλαδή στην παλινόρθωση του «πρώην τρόπου ζωής μας».

Νομίζομε ακόμα πως θα μπορούμε να ζούμε με δανεικά από φτωχότερους λαούς της Ευρώπης και με μηδαμινό επιτόκιο που τα δανείζονται αυτοί από τις αγορές με μεγαλύτερο, επειδή εμάς μας έδιωξαν ως ανίκανους να πληρώσομε ακόμα και αυτά που χρωστούμε.

Από τότε που μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχαμε πάρει εντολή στους ετήσιους προϋπολογισμούς το έλλειμμα όπως λέμε να μην ξεπερνά το 3% και εμείς το φτάσαμε στο 15% δανειζόμενοι χωρίς φειδώ, χωρίς ντροπή με υπέρογκα επιτόκια από τις διεθνείς αγορές, παρά τα δισεκατομμύρια των Ευρωπαϊκών ενισχύσεων.

Η απάντηση είναι:

1ον: Γιατί οι κυβερνήσεις ήθελαν να ξεγελούν τον λαό με πρόσκαιρη ευημερία για να εξασφαλίζουν την επανεκλογή τους.

2ον: Για να πληρώνομε τους τρέχοντες τόκους και τα μεσοπρόθεσμα δανεικά.

3ον: Για να τρώνε είτε με νόμιμους είτε δόλιους τρόπους οι έχοντες σχέσεις με την εξουσία , και δεν ήταν λίγοι αφού η εναλλαγή τους κάθε φορά δημιουργούσε νέους.

4ον: Οι εκάστοτε αντιπολιτεύσεις ξεσήκωναν οργανωμένα τμήματα του λαού να διεκδικούν προνόμια εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, με αποτέλεσμα η εκάστοτε κυβέρνηση να ενδίδει για να αποφεύγει την κοινωνική αναταραχή στις παράλογες απαιτήσεις και διεκδικήσεις.

5ον: Στην λανθασμένη εφαρμογή του εκάστοτε οικονομικού μοντέλου για την ανάπτυξη της χώρας, είτε με σοσιαλιστική κατεύθυνση είτε με φιλελεύθερη οικονομία , αλλά με το μοντέλο, το τι βολεύει τους εκάστοτε να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους στην κυβέρνηση.

6ον: Η έλλειψη γενικής παιδείας του λαού να παρασύρεται από τους εκάστοτε καματερούς της πολιτικής πως θα του λύσουν τα προβλήματα της χώρας χωρίς μόχθο μέσα στο παγκόσμιο ανταγωνισμό των οικονομιών.

Θα μπορούσε κάποιος άλλος να αναφέρει περισσότερα, αλλά τώρα δεν έχουν καμία αξία στην αντιμετώπιση του σημερινού οικονομικού μας προβλήματος.

Αυτό που έχει σημασία είναι να καταλάβομε πως έως και το τελευταίο λεπτό του χρέους μας θα πληρωθεί, ακόμα και αν το 100% του λαού ψηφίζει και φωνάζει υπέρ της μη πληρωμής του.

Ας πάψει ο λαός να παρασύρεται από πολιτικούς χωρίς επίγνωση της παγκοσμίως εφαρμοζόμενης οικονομικής ηθικής προτεσταντικής νοοτροπίας (τα λάθη πληρώνονται, με εξομολογήσεις δεν συγχωρούνται) η οποία επικρατεί στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Αν δεν αλλάξει τακτική το πολιτικό μας σύστημα να πει στο εκλογικό του σώμα την αλήθεια, αλλά παίζουν με τα προβλήματα του, όπως ο τότε Καματερός με το νερό του στην θεραπεία του καρκίνου, δεν θα περάσει πολύς καιρός που πολιτικοί και λαός θα καταλάβουν θέλουν δεν θέλουν σε ποιά πραγματικότητα θα ζούμε σ’ αυτό τον τόπον, αλλά θα είναι πια αργά για όλους μας.

Η κούνια που μας νανούριζαν να μην ξυπνάμε θα την έχουν πάρει οι γερανοί για πάντα.