Σκέφτομαι, ποιο εφευρετικό και μαζί πανούργο μυαλό κατεβάζει (downloads) τέτοιες ιδέες. Πρέπει να είναι χάρισμα –εκ γενετής. Αφήνουμε αυτό το ξερό και μονότονο μοτίβο της επιβολής φόρων. Αυτό το έχουμε συνηθίσει πια. Έχει γίνει καθημερινότητα και αποτελεί σημείο ομοφωνίας και σύμπνοιας πάντων και απανταχού.

Κάτι είναι κι αυτό. Σε μια εποχή και σε μια ιδιαίτερη περίοδο, όπως αυτή, μέσα στις τόσες διαφωνίες μας έχουμε ένα κοινό παρονομαστή … βρήκαμε ένα «γεωμετρικό τόπο». Με το που θα συναντήσουμε κάποιο γνωστό μας, που έχουμε να τον δούμε λίγο καιρό, μετά τους γνωστούς χαιρετισμούς και ασπασμούς, πίπτει η ερώτηση: «Πού πάμε;», ή «Πώς θα καθαρίσουμε;», ή «Τι προβλέπεις», ή «Πώς θα ξελασπώσουμε;», «Ποιος θα μας σώσει;» και τέτοια. Η σύμπνοια είναι απόλυτη, γιατί κανένας δεν είναι σε θέση να δώσει συγκεκριμένη και πειστική απάντηση. Άρα, συμφωνούμε στην κακομοιριά μας, στην επερχόμενη ανέχεια και στη φτωχοποίησή μας. Και για τους λαϊκούς φιλόσοφους, υπενθυμίζουμε ότι ναι μεν η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, οπωσδήποτε, όμως θα το ζήσουμε κι αυτό, θα πεθάνει λίγο πριν εκπνεύσουμε εμείς.

Λέγαμε, λοιπόν, για τους εγκεφάλους εκείνους που «μαγειρεύουν» την επιβολή των φόρων. Και είναι βέβαιο ότι πρόκειται για «μάστερ – σεφ», γιατί είναι μεγάλη τέχνη να μπορέσεις να επιβάλλεις ένα φόρο και να περάσει σχεδόν απαρατήρητος, ασχολίαστος, ακόμα και ανώδυνος! Αν είναι δυνατόν… Για παράδειγμα: μαγειρεύεται η επιβολή τέλους διανυκτέρευσης στα ξενοδοχεία με ένα ευρώ ανά αστέρι! Δηλ. ήλθε ο ξένος μας και μένει δέκα μέρες σε ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων (θα μου πείτε, διάλεξε να μείνει σε 5άστερο, να πληρώσει). Τι θα πληρώσει; Πέντε ? για το 5άστερο τη μέρα, επί δέκα μέρες, ίσον 50?. Τώρα, αν είναι (που θα είναι) με την οικογένειά του, π.χ. γυναίκα και δύο παιδιά, το ποσό είναι επί τέσσερα, δηλ. 200?! Και το ερώτημα είναι: ποιος θα πληρώσει; Ο τουρίστας … ο ξενοδόχος (εδώ μιλάμε για απορρόφηση)… ή θα το μοιραστούν; Όπως και να γίνει, σε μια εποχή που ο καθένας κάνει το δικό του προϋπολογισμό, όπως και να το πούμε, είναι ένα βάρος κι ένα χτύπημα στον τουρισμό μας. Μόλις ένας κλάδος κάνει πως παίρνει τα πάνω του, οι εγκέφαλοι που επιβάλλουν τους φόρους προσπαθούν να του κάμουν αφαίμαξη…

Άλλη προοπτική είναι η αύξηση του φόρου κατανάλωσης σε τσιγάρα, υγρά καύσιμα και φυσικό αέριο. Εδώ, το συζητάμε... Καπνίζετε; Αν ναι, κακώς. Να η ευκαιρία να το κόψετε. Αν όμως το κόψετε, το κράτος (αν και είναι εκείνο που ενδιαφέρεται για τη δημόσια υγεία) θα δυσαρεστηθεί, γιατί δεν θα εισπράττει φόρο από τα τσιγάρα. Όπως είχε γίνει πέρυσι με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, όπου ο κόσμος έκαιγε ό,τι παλιό έπιπλο εύρισκε, η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξήθηκε, οι πωλήσεις σε πετρελαιοειδή ελαττώθηκαν και ο αναμενόμενος φόρος … έγινε καπνός. Αν γίνει έτσι και με τα τσιγάρα, το κράτος θα πριμοδοτήσει κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, όπου οι πρωταγωνιστές θα ανάβουν τσιγάρο σε κάθε σκηνή, πράγμα που ψυχολογικά με βάση το μιμητισμό θα μας εξωθήσει στο κάπνισμα, υποβολιμαία. Μπορεί και να καταργήσει αυτό τον αυστηρό νόμο που απαγορεύει το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους (sic!), στα κέντρα και τις υπηρεσίες, όπου κανείς δεν τολμά να ανάψει τσιγάρο! Λέμε τώρα… Και για το αέριο, όσο η τιμή του παραμένει κάτω από την τιμή της βενζίνης, ο επιβάλλων το φόρο νίπτει τας χείρας του. Με αυτή την υπόσχεση επέλεξες το αέριο… να είναι φθηνότερο από τη βενζίνη!

Εγώ, την τελευταία φορά που ψήφισα, πήγα στην κάλπη με την υπόσχεση ότι θα πλήρωνα λιγότερους φόρους, καθόλου ΕΝΦΙΑ, καμία μείωση στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις, στο ΕΚΑΣ και τόσα άλλα. Τώρα διαβάζω ότι όλα αυτά ήταν για … ζέσταμα της φωνής του υποψηφίου βουλευτή ή αρχηγού κόμματος. Με είχαν πάρει και τηλέφωνο από εταιρεία για συνδρομητική τηλεόραση με την υπόσχεση ότι η επιβάρυνση θα ήταν αυτή που θα συμφωνούσαμε, για πάντα. Τους είπα «θα το σκεφτώ». Τώρα ακούω ότι συζητείται να επιβληθεί και φόρος στη συνδρομητική τηλεόραση. Το σκέφτομαι ακόμα!

Το άλλο που άκουσα και θα ήθελα να συγχαρώ τον εγκέφαλο που το εφηύρε… επιβολή «φόρου διέλευσης» στα ΙΧ με ξένες πινακίδες. Υπάγεται στην περίπτωση που αναφέραμε ήδη. Κτύπημα στον τουρισμό, από τον οποίο όλοι κάτι περιμένουν. Δηλ. σκέφτεται ο εποχούμενος (με το αυτοκίνητό του) τουρίστας, να επισκεφτεί τη χώρα μας το καλοκαίρι με την ησυχία του, να σταματάει όπου θέλει, να θαυμάζει το τοπίο και να διανυκτερεύει καθ’ οδόν. Ένα αντίβαρο στα μισητά (πλην απαραίτητα) all inclusive. Εδώ, λοιπόν, ο εγκέφαλος του υπουργείου, σκέφτεται να επιβάλλει φόρο διέλευσης. Το μέτρο είναι πονηρό, γιατί δεν αναβάλλεις ένα ταξίδι –προφανώς με την οικογένειά σου- για 20, 30 ή 50?. Έπειτα, αυτό το πληρώνει ο επισκέπτης και όχι ο φτωχός εργαζόμενος ή ο μικροσυνταξιούχος. Για να λέμε την αλήθεια, θυμάμαι ότι αυτό το τέλος το πλήρωσα εισερχόμενος στην Τσεχία. Άρα, δεν είναι ελληνική εφεύρεση. Ίσως «πιάσει τόπο» και στον … τόπο μας!

Δεν τελειώσαμε εδώ. Μόλις αρχίσαμε με τη φορομπηχτική επιστήμη. Συζητείται η αύξηση του ΦΠΑ με τη μετάταξη προϊόντων από το 13% στο 23% και άλλων από το 23% στο 24%. Το τελευταίο μας φαίνεται μικρή διαφορά… είναι η (κρατική) τακτική: «Μάζευε κι ας είν’ και ρόγες». Ακολουθεί η αύξηση στο φόρο πολυτελούς διαβίωσης. Εδώ, να το δούμε, λίγο. Είναι πολύ απίθανο, ακόμα κι αν είσαι «πλούσιος», να έγινες με τις τρέχουσες συνθήκες πλουσιότερος από πέρυσι σε μια χρονιά. Μάλλον είσαι φτωχότερος, ακόμα κι αν παραμένεις στην κατηγορία των πλουσίων. Άρα, γιατί να σου αυξήσουν την φορολογία … άφρονα πλούσιε; Συζητείται, λέει και η αναμόρφωση των συντελεστών στην «εισφορά αλληλεγγύης». Μα εδώ εμπίπτουμε και πάλι στην προηγούμενη περίπτωση. Να δώσεις περισσότερα, όταν βγάζεις περισσότερα. Αν όχι, γιατί; Είναι και κάποιος κόσμος που μένει στα νησιά. Και μην πάει το μυαλό μας σε παραλίες με τάνγκα και στριγκάκια… οι κάτοικοι εκεί δεινοπαθούν το χειμώνα, διάγουν βίο εξορίας, περιμένουν ως από μηχανής θεό το πλοίο της άγονης γραμμής … ώσπου να έρθει το καλοκαίρι (με τους τουρίστες στις παραλίες με τα τάνγκα και τα στριγκάκια!). Τώρα, λέει, θα τους καταργήσουν την ειδική μεταχείριση στο ΦΠΑ, στα νησιά. Θα είναι όπως όλοι μας. Ποτέ μου δεν κατάλαβα πότε τα «οριζόντια μέτρα» είναι προς το καλύτερο και πότε όχι…

Διαβάζω ότι θα γίνουν αλλαγές και θα αυξηθούν οι συντελεστές στο φόρο των ασφαλίστρων. Θα γίνουν και τροποποιήσεις στις 100 δόσεις. Αναμένεται κατάργηση των απαλλαγών στην πληρωμή του ΕΝΦΙΑ. Ότι θα έχουμε αύξηση προκαταβολής του φόρου στους ελεύθερους επαγγελματίες … σε όσους απομένουν, δηλαδή. Γιατί, με το που κόβουμε το τιμόνι στα αριστερά, η ιδιωτική πρωτοβουλία και το «επιχειρείν» τίθενται υπό διωγμό. Δεν το κάνει από αντίδραση σε κανένα, ο επαγγελματίας που βάζει λουκέτο ή ο «εργοστασιάρχης» (γρ. μικροβιοτέχνης) που μεταφέρει την επιχείρησή του λίγα χιλιόμετρα βορείως των συνόρων μας. Δεν μπορεί να επιβιώσει εδώ με τέτοιους κανόνες, όρους και … φόρους. Με τις ισχύουσες συνθήκες, μόνο ένας τρελός θα μπορούσε να σκεφτεί πως θα επενδύσει στη χώρα μας, σήμερα. Έτσι, αυξάνεται η ανεργία, εδώ και δημιουργούνται θέσεις εργασίας στη Βουλγαρία, στα Σκόπια κ.α. Θα μπει και αύξηση του τέλους ταξινόμησης στα μεταχειρισμένα ΙΧ, για να μην μπορούμε ούτε μεταχειρισμένο ΙΧ να πάρουμε και λένε και για φόρο στα παιχνίδια του ΟΠΑΠ, ώστε ούτε την τύχη μας να μπορούμε να ψάξουμε. Άντε, τώρα, πάρε μολύβι και χαρτί και βάλε όλες τις αυξήσεις στη σειρά…

[email protected]