Φανατισμός, προσήλωση τυφλή σε μια ιδέα,

με πείσμα τήνε πολεμά κάθε ιδέα νέα.

Πολλών λογιών φανατισμούς διαχρονικά

θα βρούμε,

πολιτικούς και εθνικούς, θρησκευτικούς θα δούμε.

Σίγουρα ο φανατισμός τον άνθρωπο τυφλώνει,

ξυπνάει τα άγρια ένστικτα και το μυαλό θολώνει.

Σκορπά παντού τον όλεθρο, πίσω ερείπια αφήνει,

πείσμα και βία τις σχέσεις του πάντοτε διακρίνει.

Φανατικός δε δέχεται αντίθετες απόψεις

και πως το κάθε νόμισμα έχει τις δύο όψεις.

Έχει τυφλή υπακοή μόνο σε μια ιδέα,

κανένα με άλλη άποψη δε θέλει για παρέα.

Η γνώμη η αντίθετη πολύ τόνε φουντώνει,

η κάθε αμφισβήτηση το πάθος δυναμώνει.

Έχει μεγάλο του εχθρό, όποιον εμπόδια βάνει,

να απλώσει τις ιδέες του, όπου ο νους του βάνει.

Ποτέ δε μεταπείθεται, ιδέες δεν αλλάζει,

αυτός έχει το αλάθητο, άλλο δεν του ταιριάζει!

Λέξη μετριοπάθεια φαίνεται δε γνωρίζει,

κάθε αντίρρηση σ’ αυτόν, βίαια τον κεντρίζει.

Στο πάθος του φανατισμού η κριτική η σκέψη

και η διαλλακτικότητα καρπούς πολλούς θα δρέψει.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΜΜ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΑΚΗΣ

συνταξιούχος δάσκαλος