Του Γεωργίου Δημ. Φλουρή Εκπαιδευτικού

Η άνοιξη, ως γνωστό, είναι η πιο όμορφη εποχή του έτους. Γι' αυτήν έχουν, κατά καιρούς γραφτεί, πολλά τραγούδια και ποιήματα. Θα δώσω δύο τραγούδια, που αναφέρονται σ' αυτήν, το ένα της παλιάς ρομαντικής εποχής, που δυστυχώς δε θυμούμαι το στιχουργό, ούτε το τρίο που το τραγουδούσε και το άλλο, στο ίδιο πάντα μέτρο και ρυθμό, με διαφορετικό όμως νόημα, γραμμένο από εμένα.



Α) «Μου γέλασε (με χαροποίησε) η άνοιξη»

(το παλιό)

Άνοιξη, ποτέ μου δεν κατάλαβα

ζούσα τόσα χρόνια δίχως ταίρι,

Ήρθες κι η αγάπη σου με ζέστανε

κι είδα, πως υπάρχει καλοκαίρι.



Refrain

Μου γέλασε η Άνοιξη μέσα στα δυο σου μάτια

μου γέλασε η Άνοιξη στο βλέμμα σου αυτό

τα χείλη σου μου γκρέμισαν του πόνου τα παλάτια

κι εγώ ξανά γεννήθηκα μέσα σ' ένα λεπτό.

Ανθίσανε ξανά τα μονοπάτια,

για μένανε αγάπη μου χρυσή

μου γέλασε η Άνοιξη μέσα στα δυο σου μάτια

μου γέλασε η Άνοιξη και ήσουνα εσύ

Β) «Με γέλασε (με παραπλάνησε) η άνοιξη»

(το νέο)

Άνοιξη καινούρια, τώρα, έφτασε

κι όμως πάλι ύφεση θα φέρει

κι ήλπιζα, ο καιρός θα ζέσταινε,

μα βλέπω ως βροχερό το καλοκαίρι.



Refrain

Με γέλασε η Άνοιξη, που μπήκε, το δεκάξι

με γέλασε η Άνοιξη, που 'χαν υποσχεθεί,

πως απ' τα γνωστά μνημόνια,

άλλο δε θα υπάρξει,

όμως για την υπόσχεση, δεν είχαν ορκισθεί

Οι δανειστές , θα άλλαζαν τη ρότα

και τούτο, πόθος έμεινε κρυφός

κι ότι το Πάσχα, της χαράς θα ρίξουν βαρελότα

κι εγώ προσμένω, πώς και πώς, το Άγιο Φως.