
Δύο δράματα με παρόμοια αφηγηματική δομή.
ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ - LOREAK
Σκην.: Γιον Γκαράνιο, Χοσέ Μαρί Γοενάγα
Πρωτ.: Ναγκόρε Αρανμπούρου, Ιτσιάρ Ιτούνιο, Ιτσιάρ Αϊζπούρου, Χοσεάν Μπενγκοετσέα
Η ζωή της Άνε ομορφαίνει αναπάντεχα όταν ξεκινάει να λαμβάνει μια ανθοδέσμη με εβδομαδιαία συχνότητα. Από την πλευρά του, ο Μπένιατ προσπαθεί να συμβιβάσει την αγάπη για τη γυναίκα του με τη δυστροπία της μητέρας του.
Ψυχολογικό κι αισθηματικό δράμα για τη δύναμη της αγάπης, την ψευδαίσθηση του έρωτα και την αποδοχή του θανάτου, το οποίο αποδίδεται με επιμελημένη στωικότητα, τρυφερότητα και μελαγχολία, παρά το πλάτειασμα και την αρρυθμία της πλοκής, καθώς και την ελαφριά αμέλεια στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων.
Λεπτομερειακά να σημειώσουμε, ότι δομικά το σενάριο ξεκινάει παραθέτοντας την ιστορία ιδωμένη διαδοχικά από τις οπτικές γωνίες των δύο χαρακτήρων, χωρισμένες σε διαφορετικά κεφάλαια με ξεχωριστούς τίτλους- μια διάρθρωση που επιλέγει και η επόμενη ταινία αυτής της εβδομάδας.
ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ - EIN ATEM
Σκην.: Κρίστιαν Ζίμπερτ
Πρωτ.: Γιόρντις Τρίμπελ, Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μπένγιαμιν Σάντλερ, Αποστόλης Τότσικας, Νίκε Μαρία Βασίλ
Η Έλενα είναι μια άνεργη νεαρή ελληνίδα που μεταναστεύει στη Φρανκφούρτη για να φτιάξει μια καλύτερη ζωή. Εκεί βρίσκει δουλειά ως νταντά στο μωρό της Τέσα και του Γιάν, ενός πολυάσχολου ευκατάστατου ζευγαριού. Μια μέρα το μωρό απάγεται, η Έλενα επιστρέφει τρομαγμένη πίσω στην Ελλάδα και η Τέσα ταξιδεύει στην Αθήνα αναζητώντας την Έλενα και το μωρό της.
Ψυχολογικό και κοινωνικό δράμα, που χρησιμοποιεί τη μητρότητα ως κεντρικό θέμα για να μιλήσει για έναν αριθμό ζητημάτων, τα οποία όμως πραγματεύεται συγκεχυμένα και μάλλον προβληματικά, μέσα από μια διπολική ρητορική που προσωπικά αμφιβάλλω αν καταλήγει σε κάποιο χρήσιμο συμπέρασμα.
Το φιλμ χτίζει την αφήγησή του παρομοίως με την παραπάνω ταινία των Γκαράνιο και Γοενάγα, παραθέτοντας δηλαδή το εναρκτήριο τμήμα της ιστορίας αρχικά από την οπτική της Έλενας κι ύστερα από εκείνη της Τέσα, σε διαφορετικά κεφάλαια χωρισμένα με τίτλους. Κατόπιν βασίζει τη συγκρουσιακού χαρακτήρα πλοκή του πάνω σε αντίθετα δίπολα όπως άντρες και γυναίκες, έλληνες και γερμανοί, γερμανικός κι ελληνικός τόπος. Ανάμεσά τους, οι γυναίκες είναι είτε υστερικές είτε ανεύθυνες, ενώ οι άντρες ψύχραιμοι, υπεύθυνοι και καλωσυνάτοι. Οι έλληνες είναι οι νέοι υπηρέτες της Ευρώπης, ενώ οι γερμανοί οι καριερίστες της. Στη Γερμανία όλα εκτυλίσσονται εύρυθμα κι αρμονικά, ενώ η Ελλάδα είναι ένας άσχημος τόπος γεμάτος έγκλημα. Όλα σε μια ιστορία που ξεκινάει ως ένα αρκετά υποσχόμενο σχόλιο στη σημερινή κοινωνική κατάσταση και τη σχέση των δύο χωρών, για να εξελιχθεί αδέξια σε μια τηλεοπτικού ύφους υπερβολική δραματοποίηση και να φτάσει σε μια απότομη, εύκολη κατάληξη χωρίς ουσιαστικό νόημα.

