Η ζωή του ανθρώπου είναι ένα θεατράκι, που καλείται καθένας να παίξει κάποιο ρόλο. Όσο πιο ωραία θα παίξει καθένας το ρόλο του, τόσο πιο ωραία θα περάσει. Υπάρχει φυσική ροπή του ανθρώπου στη χαρά και στη διασκέδαση. Τα παλιά χρόνια το Μάρτιο γιορτάζονταν τα «Ανθεστήρια», γιορτή των λουλουδιών, του κρασιού και της αχαλίνωτης χαράς.
Η μεταμφίεση, το μεθύσι, οι αθυροστομίες, οι χοροί,οι φαλλικοί συμβολισμοί και άλλες εκδηλώσεις έχουν τις ρίζες τους στις αρχαίες τελετές, για το καλωσόρισμα της άνοιξης, για το καλόπιασμα της Γης να είναι γόνιμη την καινούργια χρονιά. Με τις μεταμφιέσεις και τους ξέφρενους χορούς ο άνθρωπος θέλει να ικανοποιήσει τα κενά που νοιώθει μέσα του, να γίνει λίγες ώρες αυτό που ονειρευόταν, με το χτύπημα των ποδιών να υποβοηθήσει να βλαστήσει η Γη και με τις άγριες φωνές στα σταυροδρόμια να φοβερίσει το χειμώνα, να φύγει και να έρθει η άνοιξη.
Τις γιορτές του Διονύσου (θεού του κρασιού) οι οπαδοί του φορούσαν προβιές και άλοιφαν το πρόσωπό τους με κατακάθι κρασιού. Τα αποκριάτικα έθιμα σκοπεύουν στην ανατροπή της τάξης του κόσμου, της αμφισβήτησης της ιεραρχίας, να επικρατήσει χαοτικό κλίμα, όπου η τρέλα αντικαθιστά τη σοβαρότητα, την ανεξέλεγκτη σεξουαλικότητα κλπ. Πετσί και κόκκαλο και ευχάριστος γέρος ο κουφός Μιχελής Βαμμένος και με γυαλιά χωρίς φακούς πάνω σ’ ένα γάϊδαρο, που φορούσε ριγέ παντελόνια μπρος πίσω, να κρατά τη λύρα του (χωρίς χορδές) συνδεμένη με καλώδιο να καταλήγει στον πισινό του γαϊδάρου.
Άνδρες μεταμφιεσμένοι σε βόδια να τραβούν αλέτρι (σύμβολο της γονιμότητας της Γης), άλλοι αρκούδες να προσπαθούν να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν γυναίκες και εκείνες με νάζια χα χα χα, χου χου χου, έφευγαν δήθεν προκαλώντας με τα ευραφή οπίσθιά τους. Ο χαμός στο χωριό.
Αγανάκτησα να γλυτώσω μια φορά που είχα ντυθεί γάτης, γιατί μου όρμησε να με ξεσκίσει ένας σκύλος. Δεν τόλμησα να πάω στο σχολείο, ντυμένος τουρίστας με περούκα, συρμάτινα γυαλιά, κουρελούδες μπρος πίσω, love, χαϊμαλιά, κιθάρα κλπ, γιατί φοβήθηκα μη με ξεβρακώσουν τα παιδιά και με ξεφτιλίσουν.
Όλα ωραία που γίνονταν και γίνονται μεταξύ σοβαρού και αστείου. Τώρα όμως έγιναν επιστήμη και μάλιστα η πρώτη. Διαταράχθηκε η ισορροπία οικονομίας και ψυχισμού. Επικράτησε το φαίνεσθαι. Δυό γενιές μεγάλωσαν με την ψευδαίσθηση της ευμάρειας. Σου πέρασαν ότι είναι πρώτης ανάγκης, άχρηστα πράγματα, σ’ έβαλαν να τρέχεις κατοστάρι μέχρι να σκάσεις. Ψεύδεσαι στον ίδιο σου τον εαυτό και έχεις καλύτερα να ακούσεις ένα ωραιοποιημένο ψέμα παρά την αλήθεια. Πολλοί ψυχολόγοι φόρεσαν μάσκες στους ασθενείς τους για να απελευθερωθούν από τον εαυτό τους.
Ωραία κοπέλα εκείνη. Αμμ!!! δεν είναι. Για γδύσε τη, βάλτη στο μπάνιο και πλύνε τη με χλωρίνη και τότε τα λέμε. Χωρίς μάσκες, με θράσος και κυνισμό σού υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια.
Ουφ … να γελάτε, υπάρχει αύριο.
* Ο Μανόλης Σπανάκης είναι συν/χος καθηγητής
