Μικρά παιδιά, μωρά και βρέφη

παιδιά βάσκανης μοίρας

στο δρόμο της προσφυγιάς.

Παιδιά θύματα αθώα του πολέμου

της βίας, του μίσους σα σβησμένα

αστέρια στο βυθό της αβύσσου.

“ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ”

επιτέλους “οι δυνατοί”.

Τα παιδιά του πολέμου ταλαιπωρημένα,

πεινασμένα και ασυνόδευτα ορφανά

βαδίζουν μαρτυρικά το δικό τους Γολγοθά.

Οδεύουν, όπου τα σέρνουν, στην προσφυγιά.

Σαν ψήγματα καθάριου ουρανού,

σαν τις σταγόνες της βροχής πεσμένα

καταγής στη ξέφρενη του τρόμου την νεροποντή.

Όλους τ’ αθώα παιδικά τους μάτια

μας κοιτάζουν φοβισμένα κρύβοντας

ένα αναπάντεχο “ΓΙΑΤΙ;”

Κι όμως σε τούτο το “ΓΙΑΤΙ;” κανείς

ως τώρα έχει απαντήσει, ούτε κατάφεραν

ποτέ να δώσουν κάποια λύση και φταίει

της παγκόσμιας κοινότητας η σήψη.

Ειρήνη Κουτσαντωνάκη

Μαθηματικός