“Αισχρόν εστί το σιγάν
της Ελλάδος πάσης αδικημένης”
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ
Χωρίς κανόνια κι οβίδων κρότους, χωρίς ο πόλεμος επίσημα να κηρυχτεί,
χωρίς σειρήνες να αναγγείλουν τον ερχομό τους
βρέθηκε η πατρίδα μας περικυκλωμένη από εχθρούς.
Άνδρες δε ζώστηκαν τ’ άρματα, γυναίκες δεν κουβάλησαν στην πλάτη πυρομαχικά. Πολεμικές ιαχές δεν αντιλάλησαν στα ελληνικά λαγκάδια.
Κι όμως Έλληνες «εάλω η Ελλάς».
Μα πώς; Ποιοι και γιατί; Κι από πότε;
Χρόνια τώρα σκόρπιες φωνές προσπάθησαν να μας βγάλουν από το λήθαργο που μας έριξε η ευδαιμονία. Μα εμείς πού χαμπάρι! Χωμένοι στο καβούκι της αδιαφορίας κωφεύαμε στις παρακλήσεις και στα σημάδια που η έμπειρη ΜΑΝΑ μας έστελνε.
Δεν είδαμε, κοιμόταν το μυαλό στη αναπαυτική πολυθρόνα της καθημερινότητας.
Ντύσαμε με βελούδα τις αιώνιες αξίες μας, τις ταριχεύσαμε και αφήσαμε τους άλλους να τις θαυμάζουν. Έτσι νομίζαμε.
Αλλά πίσω από το θαυμασμό κρυβόταν ζήλια για πράγματα και για ιδέες που γέννησαν μόνο μυαλά ελληνικά
Κι ήρθαν κοντά μας οι εχθροί ντυμένοι φίλοι, με κουστούμια ακριβά και ψεύτικα χαμόγελα. Φορώντας το προσωπείο του σωτήρα, ξεμπάρκαραν ασκέρια «τους σκλάβους» τους στη γη μας. Ο πόλεμος της Συρίας θα ανοίξει την όρεξη σε πολλούς να γίνουν Ευρωπαίοι. Πλήθος προσφύγων και μεταναστών συνωστίζονται σε τρύπια σκλαβοκάραβα σε βάρκες λαστιχένιες και ξεβράζει το κύμα στις ακτές του Αιγαίου κορμιά νεκρά και ζωντανούς χωρίς ψυχή και πώς να τους αφήσουν του Ξένιου Δία τα παιδιά χωρίς φιλοξενία; Ανασύραμε από τη θάλασσα πνιγμένους και ζωντανούς. Ταϊσαμε πεινασμένους. Ντύσαμε γυμνούς. Στεγάσαμε πρόσφυγες και λαθρομετανάστες. Κι όμως το θέμα δεν είναι ανθρωπιστικό είναι καθαρά Εθνικό. Οι στόχοι εφταφάνεροι αλλά εμείς αδυνατούσαμε και αδυνατούμε ακόμη να τους παραδεχτούμε, αν και τους υποψιαζόμαστε. Μέσα όμως στο τρελοκομείο της φορολογικής καταιγίδας που μας βύθισαν κατάφεραν να μας αποπροσανατολίσουν.
Κι έτσι « Εάλω Έλληνες η Ελλάς»
με εχθρούς που εχθροί δεν είναι
κι ότι είναι πιόνια αόρατων εχθρών δεν το γνωρίζουν.
Τυραννισμένα ασκέρια είναι, θρέμματα του πολέμου και του πόνου, παιδιά ενός άσπλαχνου θεού και πώς να επιστρέψουν στο άδειο τους το χθες το χαλασμένο; Πού είναι τότε ο εχθρός; Δε βλέπαμε κοιμόταν το μυαλό και μάγεψαν τ’ αφτιά μας τα τραγούδια των Παγκόσμιων Σειρήνων.
Τώρα το αγκομαχητό της μάνας μας Ελλάδος μας έκανε να πεταχτούμε αλαφιασμένοι.
Ζωστήκαμε τα άρματα. Κρεμάσαμε το παρελθόν για φυλαχτό στα στήθη, ξεθάψαμε μνήμες ηρωικές για Μαραθώνες, Σαλαμίνες, Θερμοπύλες, φορέσαμε την περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη και του τσολιά την φουστανέλα και φωνάζοντας ηρωικά α έ ρ α α α α! χιμήξαμε ακάθεκτοι να βρούμε τον εχθρό. Μα πουθενά εχθρός. Κι όμως δίπλα μας ο εχθρός καιροφυλαχτεί, με στόμα ορθάνοιχτο να μας καταπιεί, μόλις παραπατήσουμε και πέσουμε στη λήθη. Κι αυτό επιδιώκουν να ξεχάσουμε, να ξεχαστούμε και τότε θα’ ναι πιο εύκολος ο αφελληνισμός μας. Μια προσπάθεια που ξεκίνησε αιώνες πριν διαλύοντας έναν πολιτισμό και ελαχιστοποιώντας την Ελληνική γνώση.
Απέτυχε λέει η παγκοσμιοποίηση. Σε μας το λέτε αυτό;
Έτσι απλά απέτυχε; Πέτυχε όμως ο στόχος της.
Πέτυχαν να μουτζουρώσουν την αισθητική εικόνα της πόλης της Παλλάδος και όχι μόνο. Πέτυχαν να βάλλουν την ταμπέλα του ρατσιστή σε όποιον τολμούσε να διαφωνήσει στην αθρόα επέλαση των αλλοδαπών στρατιών. Πέτυχαν να μας μπερδέψουν στα δίχτυα της σύγχυσης και του φόβου. Πέτυχαν να μας αποκοιμίσουν. Πέτυχαν να αλλοιώσουν τον ελληνικό πληθυσμό. Mια ολόκληρη πόλη χάθηκε μέσα σε ένα χρόνο με την μείωση του πληθυσμού στην Ελλάδα το τελευταίο έτος λόγω Μνημονίου. Φυσικά η “αιμορραγία” αυτή θα συνεχιστεί, και μέσα σε λίγα χρόνια το Ελληνικό Έθνος θα συμπιεστεί επικίνδυνα. Η αντικατάσταση του Ελληνικού πληθυσμού από αλλόφυλους και αλλόθρησκους είναι γεγονός. Όσο η χώρα τελεί υπό οικονομική κατοχή αυτό δεν πρόκειται να αντιστραφεί, και η αφομοιωτική δύναμη του ελληνικού τρόπου ζωής δεν θα μπορέσει να κάνει το θαύμα της.
Γι’ αυτό ξυπνήστε Έλληνες, αντισταθείτε στο άδικο, πετάξτε από πάνω σας μια κακομοιριά που δεν σας ταιριάζει και γίνετε ήρωες, ημίθεοι, θεριά. Να μην επιτρέψουμε σε κανένα να τσαλακώσει το πελαγίσιο αφρένιο γιακαδάκι που φορά χαϊδευτικά αιώνες τώρα το Αιγαίο στην όμορφη μας χώρα.
* Η Ελένη Μανιωράκη - Ζωιδάκη είναι δασκάλα
