Ένας υπερήρωας διαφορετικός από τους άλλους.
DEADPOOL
Σκην.: Τιμ Μίλερ
Πρωτ.: Ράιαν Ρέινολντς, Μορένα Μπάκαριν, Εντ Σκράιν, Στέφαν Κάπιτσιτς (φωνή), Μπριάνα Χίλντεμπραντ, Τζίνα Καράνο
Ο Γουέιντ Γουίλσον είναι ένα πρώην μέλος των Ειδικών Δυνάμεων, που πλέον εργάζεται ως μπράβος. Αφού γνωρίζει τη γυναίκα της ζωής του, ανακαλύπτει ότι έχει καρκίνο σε τελικό στάδιο και αποδέχεται την πρόταση μιας μυστηριώδους ομάδας που υπόσχεται να τον θεραπεύσει μόνιμα μετατρέποντάς τον σε υπερήρωα. Όμως η έκβαση της θεραπείας θα είναι λιγάκι διαφορετική απ’ αυτή που περίμενε.
Κωμική περιπέτεια φαντασίας, που αποτελεί την πρώτη αυτόνομη κινηματογραφική εξόρμηση του ομώνυμου υπερήρωα της Marvel, ο οποίος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα τεύχη της το 1991, δημιουργημένος από τους Φαμπιάν Νισιέζα και Ρομπ Λίφελντ. Ωστόσο, η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του ήρωα έγινε στο «X-Men η αρχή: Γούλβεριν» («X-Men origins: Wolverine», Γκάβιν Χουντ, 2009), όπου τον υποδυόταν και πάλι ο Ρέινολντς.
Μ’ αυτή την ταινία και μετά από το «Green Lantern» (Μάρτιν Κάμπελ, 2011), ο 39χρονος καναδός ηθοποιός εντάσσεται στην κατηγορία των συναδέλφων του που έχουν ενσαρκώσει δύο διαφορετικούς υπερήρωες, αρχικά έναν σε σχέδια χωρίς καλλιτεχνική κι εμπορική επιτυχία, κατόπιν έναν άλλον με πολύ ευνοϊκότερες προδιαγραφές και πολύ πιο επιτυχημένο αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι ο Κρις Έβανς, αρχικά ως Τζόνι Στορμ στα παιδαριώδη «Fantastic Four» (Τιμ Στόρι, 2005) και «Fantastic Four: rise of the Silver Surfer» (Τιμ Στόρι, 2007), κι ύστερα ως Captain America στα «Ο πρώτος Εκδικητής: Captain America» («Captain America: the first Avenger», Τζο Τζόνστον, 2011), «Captain America 2: ο Στρατιώτης του Χειμώνα» («Captain America: the Winter Soldier», Άντονι και Τζο Ρούσο, 2014) και στο «Captain America: εμφύλιος πόλεμος» («Captain America: civil war», Άντονι και Τζο Ρούσο) που θα δούμε τον Μάιο. Επίσης, στο «Daredevil» (Μαρκ Στίβεν Τζόνσον, 2003) ο Μπεν Άφλεκ υποδύθηκε τον χαρακτήρα του τίτλου χωρίς να το θυμάται πλέον κανείς, ενώ σ’ έναν μήνα θα τον δούμε στην πρώτη του εμφάνιση ως Batman στο «Batman v Superman: η αυγή της δικαιοσύνης» («Batman v Superman: dawn of justice», Ζακ Σνάιντερ).
Αφού λοιπόν προσπάθησε απτόητα για χρόνια να υλοποιήσει το σχέδιο, εδώ ο Ρέινολντς βρίσκει επιτέλους τον ρόλο της καριέρας του, ο οποίος όχι μόνο φαίνεται να του ταιριάζει ιδανικά, αλλά εκτοξεύει την εμπορικότητά του στη στρατόσφαιρα, αφού η ταινία πραγματοποίησε ένα από τα μεγαλύτερα ανοίγματα στην ιστορία του είδους των υπερηρώων, ξεπερνώντας πολλούς πολύ γνωστότερους τίτλους και ήρωες, για να φτάνει μετά από 10 μόλις μέρες προβολής να ξεπερνάει τα 500 εκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιες εισπράξεις, τοποθετώντας έτσι τον εισπρακτικό πήχυ πολύ ψηλά κι εντείνοντας ακόμη περισσότερο το άγχος απόδοσης για τη σύγκρουση τιτάνων που μας έχει ετοιμάσει ο Σνάιντερ για τον επόμενο μήνα.
Η ταινία συνολικότερα μοιάζει σαν μια αναγκαία τονωτική ένεση σ’ ένα είδος που βρίσκεται στα πρόθυρα του κορεσμού- αν δεν τα έχει περάσει ήδη. Ειδολογική ασέβεια, (αυτο-)αναφορικότητα, (αυτο-)παρώδηση, έξυπνο χιούμορ, απολαυστικές ερμηνείες, πλούσια και βίαιη δράση, όλα αποζημιώνουν με το παραπάνω για τη μικρή κλίμακα της παραγωγής και τους περιορισμένους σεναριακούς στόχους.
ΧΑΙΡΕ, ΚΑΙΣΑΡ!
HAIL, CAESAR!
Σκην.: Τζόελ Κοέν, Ίθαν Κοέν
Πρωτ.: Τζωρτζ Κλούνι, Τζος Μπρόλιν, Άλντεν Έρενραϊχ, Σκάρλετ Γιοχάνσον, Τίλντα Σουίντον, Ρέιφ Φάινς, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Τζόνα Χιλ.
Τη δεκαετία του ’50 στο Χόλιγουντ, ο Έντι Μάνιξ είναι υπεύθυνος για την τάξη και την ευρυθμία ενός από τα μεγαλύτερα στούντιο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, αναλαμβάνοντας να διορθώνει κάθε πιθανή αναποδιά, από εγκυμοσύνες μέχρι απαγωγές των σταρ, που ετοιμάζονται να τινάξουν στον αέρα τις πανάκριβες παραγωγές του στούντιο.
Διασκεδαστική κωμωδία που σατιρίζει την όψιμη κλασική εποχή του Χόλιγουντ, φανερώνοντας γι’ ακόμα μια φορά το ταλέντο των Κοέν στη δημιουργία ιδιόρρυθμων χαρακτήρων. Εδώ οι σκηνοθέτες και σεναριογράφοι στήνουν μια ιστορία με πολλές υπο-πλοκές, το μόνο μειονέκτημα των οποίων είναι ότι είτε διαρκούν πολύ λίγο, είτε αφήνουν το αίσθημα του ημιτελούς, στερώντας μας την ευκαιρία ν’ απολαύσουμε περισσότερο τους απίθανους ήρωες που ενσαρκώνει το θαυμάσιο καστ.
ΣΟΥΦΡΑΖΕΤΕΣ
SUFFRAGETTE
Σκην.: Σάρα Γκάβρον
Πρωτ.: Κάρι Μάλιγκαν, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Μπεν Γουίσο, Μέριλ Στριπ
Το 1912 στο Λονδίνο, η Μωντ είναι μια νεαρή εργαζόμενη μητέρα, που αποφασίζει να ενταχθεί στο κίνημα για τη διεκδίκηση της γυναικείας ψήφου, αλλά οι συνέπειες θα είναι πολύ σοβαρές. Όπως εκείνες των περισσότερων κοινωνικών ομάδων που δεν αποτελούνται από ετεροφυλόφιλους λευκούς χριστιανούς άντρες, οι διεκδικήσεις των γυναικών στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, παραμένουν μέχρι σήμερα μερικώς κερδισμένες, κι αυτές όχι σε όλα τα σημεία του πλανήτη. Έτσι, το θέμα αυτού του κοινωνικού δράματος παραμένει σημαντικό κι επίκαιρο, και ζωντανεύει από τη Μάλιγκαν σε μία ακόμα εξαιρετική ερμηνεία, υποστηριγμένη εξίσου δυναμικά από το υπόλοιπο ταλαντούχο καστ, μέσα σε σχολαστικά επιμελημένο σχεδιασμό παραγωγής, συνθέτοντας μια συνηθισμένη αλλά συνεπή κι ολοκληρωμένη εξιστόρηση.

