Στη ζωή τα πάντα λειτουργούν με ορισμένους κανόνες, τους οποίους επιβάλλει η ίδια η κοινωνία και η ίδια η ζωή και τους οποίους όλοι οφείλουμε να σεβόμαστε, διαφορετικά όταν ξεπερνούν τα όριά τους, τότε χάνουν τη σοβαρότητάτους και μπορεί να έχουν ακόμη και αρνητικές συνέπειες.
Όταν για παράδειγμα ένας ασθενής πάρει την κανονική δόση του φαρμάκου του, αυτό επιδρά ευνοϊκά για τη θεραπεία του, ενώ όταν πάρει μεγαλύτερη δόση, μπορεί να δημιουργήσει παρενέργειες και να προκαλέσει ακόμη και το θάνατο.
Επίσης όταν κάποιος φάει περισσότερο φαγητό από το κανονικό και υπερφορτωθεί το στομάχι του, τότε είναι βέβαιον, ότι θα υπάρχουν ενοχλήσεις, γιαυτό όπως λέει ο λαός μας, πρέπει να σηκωθείς από το τραπέζι και να θέλεις ακόμη, μια μπουκιά να χορτάσεις.
Όταν επίσης χρησιμοποιείται ένα αιχμηρό αντικείμενο, το οποίο έχει κατασκευαστεί να εξυπηρετεί συγκεκριμένες ανάγκες του ανθρώπου και αυτό χρησιμοποιείται σε άλλες επικίνδυνες χρήσεις, όπως για παράδειγμα ένα μαχαίρι αντί να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς που έχει κατασκευαστεί, αυτό χρησιμοποιείται ως φονικό όργανο, οπότε παύει να έχει τη σημασία του και γίνεται από χρήσιμο επικίνδυνο αντικείμενο.
Έτσι λοιπόν με τις πολυήμερες απεργίες που συνεχίζουν να γίνονται από τους αγρότες, με το κλείσιμο των δρόμων κτλ, δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στην ομαλή διακίνηση αγαθών και ανθρώπων, με αποτέλεσμα να έχουν μεγάλες επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας, όπως για παράδειγμα ένας σοβαρός επενδυτής, ο οποίος επιθυμεί, να επενδύσει τα κεφάλαια του στη χώρα μας, με την εικόνα που εμφανίζει σήμερα, αλλάζει δρόμο και πηγαίνει σε κάποια άλλη χώρα που είναι περισσότερο ασφαλής, με αποτέλεσμα η ανεργία να συνεχίσει να βρίσκεται στα ύψη και η οικονομία της χώρας μας να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Ακόμη και ο τουρισμός είναι πιθανό να έχει μεγάλες απώλειες, αφού όταν η χώρα έχει κλειστό το οδικό της δίκτυο και δεν υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση, τότε ο τουρίστας επιλέγει να επισκευφθεί κάποια άλλη χώρα, για να περάσει τις διακοπές του, με αποτέλεσμα η χώρα να υφίσταται τεράστια οικονομική ζημιά.
Μπορεί λοιπόν η συμπαθής τάξη των αγροτών να έχει πολλά δίκαια, χωρίς όμως να είναι η μόνη, αλλά ο τρόπος που τα διαχειρίζεται και η πεισματική τους άρνηση για συνομιλίες με την κυβέρνηση για την επίλυση των προβλημάτων τους να δημιουργεί ακόμη και την εντύπωση ότι μια μερίδα από αυτούς, για λόγους που γνωρίζουν μόνο οι ίδιοι, ουσιαστικά δεν επιδιώκει τη λύση του προβλήματος.
Πρέπει όμως να κατοώάβομε όλοι ότι στην οικονομική κρίση που περνά σήμερα η χώρα, οφείλουμε να συμμετέχουμε όλοι, διότι όπως είπε και ένας πρώην πολιτικός “όλοι μαζί τα φάγαμε”, μπορεί να είχε και δίκιο και όχι να πληρώνουν μονίμως αυτοί που δε μπορούν να κλείνουν τους δρόμους και να εκβιάζουν την Πολιτεία.
* Ο Ιωάννης Ξηρουχάκης είναι πρώην δ/ντής ΕΛΤΑ
