Ο Ηρακλειώτης φυσικός που πέτυχε διπλή πρωτιά σε παγκόσμιο επίπεδο

Ελευθέριος Γουλιελμάκης, ερευνητής του Γερμανικού Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής “Μαξ Πλανκ”


Η Ελλάδα έχει πολλούς άξιους επιστήμονες, αλλά δεν τους στηρίζει όσο οι ανταγωνιστές της, με συνέπεια αυτοί, ιδίως οι νεότεροι, να συνεχίζουν να φεύγουν σε άλλες χώρες, λέει ο πρωτοπόρος Ηρακλειώτης φυσικός της διασποράς δρ. Ελευθέριος Γουλιελμάκης, ερευνητής στο Γερμανικό Ινστιτούτο Κβαντικής Οπτικής “Μαξ Πλανκ”, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό & Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Πρόσφατα, ο 40χρονος Ε.Γουλιελμάκης πέτυχε μια διπλή πρωτιά σε παγκόσμιο επίπεδο: δημιούργησε τους πιο γρήγορους παλμούς ορατού φωτός και με αυτούς μέτρησε σε πόσο χρόνο αντιδρούν στο φως τα ηλεκτρόνια που βρίσκονται μέσα στα άτομα της ύλης. Το «φλας» του «αναβοσβήνει» κάθε 380 αττοδευτερόλεπτα, δηλαδή 380 δισεκατομμυριοστά του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου.

Το βασικό όργανο του Έλληνα ερευνητή είναι ένα «συνθεσάιζερ πεδίου φωτός» που αναπτύσσει ο ίδιος. Το επίτευγμά του μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς ηλεκτρονικών κυκλωμάτων και υπολογιστών που θα βασίζονται στο φως και όχι στον ηλεκτρισμό για την επεξεργασία των δεδομένων.

Ο Έλληνας ερευνητής γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1975, αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης το 2000 και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 2005. Από το 2010 είναι επικεφαλής της Ομάδας Αττοηλεκτρονικής του Εργαστηρίου Αττοφυσικής του Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής “Μαξ Πλανκ” στο Γκάρτσινγκ της Γερμανίας.

Εστιάζει την έρευνά του στη μελέτη της δυναμικής των ηλεκτρονίων μέσα στην ύλη, αναπτύσσοντας και χρησιμοποιώντας υπερταχέα φλας ακτίνων λέιζερ. Με την ερευνά του φιλοδοξεί να θέσει τις βάσεις για την ανάπτυξη ηλεκτρονικών κυκλωμάτων που θα λειτουργούν με φως.

Μεταξύ άλλων διακρίσεων, το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο «Γ.Φωτεινού» της Ακαδημίας Αθηνών, το 2012 με το βραβείο Οπτικής από τη Διεθνή Ένωση Φυσικής και Χημείας (IUPAP), το 2013 με το βραβείο «Γκούσταβ Χερτς» της Γερμανικής Φυσικής Εταιρείας και το 2015 με το βραβείο «Ρέντγκεν» του Πανεπιστημίου του Γκίσεν.

Στο ερώτημα αν θα γύριζε ποτέ πίσω και υπό ποιες προϋποθέσεις ο Ηρακειώτης επιστημονας καταλήγει:

“Φυσικά η οικογένειά μου και εγώ νοσταλγούμε την Ελλάδα. Αν γύριζα ποτέ, θα ήταν επειδή ο δρόμος της Φυσικής θα με έφερνε εκεί, αλλά δεν θα έβαζα προϋποθέσεις. Δεν μπορείς να βάζεις προϋποθέσεις στο σπίτι σου, πρέπει να γυρίσεις και να το φτιάξεις όπως νομίζεις ότι πρέπει να είναι. Πολλοί Έλληνες το έχουν κάνει στο παρελθόν και νομίζω ότι αυτό είναι το σωστό”.