Για την αντιμετώπιση του ασφαλιστικού προβλήματος της χώρας μας, έχουν παρθεί και συνεχίζουν να παίρνονται μέτρα και αποφάσεις, χωρίς να δίδεται ουσιαστική λύση στο πρόβλημα. Αυτό βέβαια οφείλεται στο γεγονός ότι οι αποφάσεις και τα μέτρα που παίρνονται κάθε φορά, δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, με αποτέλεσμα το πρόβλημα αντί να περιορίζεται, να γίνεται συνεχώς όλο και μεγαλύτερο.
Επειδή λοιπόν οι συνεχείς μειώσεις των συντάξεων δεν έχουν δώσει λύση στο πρόβλημα, πρέπει να αναζητηθούν οι πραγματικές αιτίες, οι οποίες το προκαλούν και να αντιμετωπισθούν άμεσα, διαφορετικά θα συνεχίσει να υπάρχει ως μόνιμη απειλή, χωρίς να δίδεται καμιά ουσιαστική λύση. Μια από τις αιτίες λοιπόν που προκαλούν το πρόβλημα είναι η μεγάλη ανεργία που υπάρχει σήμερα στη χώρα, η οποία δημιουργεί μεγάλη μείωση στα έσοδα των Ασφαλιστικών-ταμείων και όταν το σύστημα δεν τροφοδοτείται με επάρκεια, τότε ο κίνδυνος της χρεωκοπίας είναι άμεσος.
Για να υπάρχει λοιπόν αύξηση των ασφαλιστικών εσόδων, χρειάζεται εργασία, αλλά για να υπάρχει εργασία, χρειάζεται ανάπτυξη και για να υπάρχει ανάπτυξη χρειάζονται επενδύσεις και είναι βέβαιον ότι χωρίς επενδύσεις το ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας μας, όσες μειώσεις και να γίνονται στις συντάξεις, θα υπάρχει και θα μεγαλώνει συνεχώς, ενώ όλες οι άλλες εμβαλωματικές λύσεις που κατά καιρούς δίδονται, είναι απλώς μπαλώματα, που δε θεραπεύουν το πρόβλημα.
Όταν όμως μειώνονται οι εργαζόμενοι και η σχέση τους με τους συνταξιούχους αντί να είναι τρεις εργαζόμενοι προς έναν συνταξιούχο, πλησιάζουν ακόμη και τους έναν προς έναν, τότε είναι φυσικό τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων να περιορίζονται στο ελάχιστο και να μην μπορούν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους. Τα διάφορα μέτρα τα οποία παίρνονται κάθε φορά για την αντιμετώπιση του ασφαλιστικού προβλήματος μπορεί να προσφέρουν μια προσωρινή ανακούφιση, αλλά δε λύνουν το πρόβλημα, ενώ και πολλά από τα ποσά τα οποία θεσπίζονται για την κάλυψη του ασφαλιστικού προβλήματος αρκετές φορές δε φτάνουν στον τελικό στόχο και όπως λέει και ο λαός μας, αλλοίμονο σε αυτόν που δεν έχει νύχια, να ξυστεί μόνος του.
Ένα άλλο πρόβλημα που δημιουργείται εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης είναι το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη αδήλωτη εργασία, με αποτέλεσμα το ασφαλιστικό σύστημα να έχει τεράστια απώλεια εσόδων, αφού ο εργαζόμενος κοιτάζει πρώτα να έχει μεροκάματο και μετά να έχει την ασφάλιση του. Δυστυχώς στις μέρες μας το μεροκάματο είναι πολύ δύσκολο και έτσι αρκετές φορές παρέχεται εργασία, χωρίς να καταβάλλονται οι ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές. Ετσι, το ασφαλιστικό σύστημα να έχει τεράστια απώλεια εσόδων.
Για τη λύση λοιπόν του ασφαλιστικού προβλήματος πρέπει να παρθούν μεγάλες και γενναίες αποφάσεις, οι οποίες να έχουν μεγάλο χρονικό ορίζοντα και όχι να αντιμετωπίζουν τα πρόβλημα μόνο για σήμερα, γιατί τότε το ασφαλιστικό πρόβλημα θα βρίσκεται και πάλι αύριο μπροστά μας.
* Ο Ιωάννης Ξηρουχάκης είναι Πρώην Δ/ντής ΕΛΤΑ
