“SCARY MOVIE 3”

Σκηνοθεσία: Ντέηβιντ Ζάκερ

Πρωταγωνιστούν: Τσάρλι Σην, Λέσλι Νήλσεν, Σάιμον Ρεξ, Πάμελα Άντερσον

Τρίτη ταινία της γνωστής κωμικής σειράς, που συνεχίζει την παρώδηση επιτυχημένων “τρομαχτικών ταινιών”.

Δεν υπάρχουν και πολλά να πει κανείς. Πρόκειται για επανάληψη της συνταγής των δύο προηγούμενων ταινιών, όπου παρωδούνται οι πιο πρόσφατες επιτυχίες στα είδη μυστηρίου και τρόμου, στην προκειμένη περίπτωση ο ΟΙΩΝΟΣ και το THE RING, αλλά όχι μόνο. Κατά τη γνώμη μου δικαίως περιλαμβάνεται και το ΜΑΤRΙΧ που αξίζει την καζούρα με το παραπάνω.

Απ’ αυτό το “επεισόδιο” η σειρά φεύγει από τα χέρια των δημιουργών της, αδερφών Γουάιανς, και περνάει σε βετεράνους της παρωδίας. Το Ντέηβιντ Ζάκερ, σκηνοθέτη των πασίγνωστων AIRPLANE!, ΑΚΡΩΣ ΤΡΕΛΟ ΚΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟ, ΤΡΕΛΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ 1και 2, αλλά και τους πρωταγωνιστές Λέσλι Νήλσεν και Τσάρλι Σην.

Ελπίζω όλ’ αυτά να σας δίνουν μια ιδέα για το τι να περιμένετε, οπότε κρίνετε αναλόγως. Η ταινία πάντως γνώρισε αναπάντεχη επιτυχία στις Η.Π.Α. κι έτσι ο Ζάκερ θα σκηνοθετήσει και το SCARY MOVIE 4 που αυτό τον καιρό βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας.

“ΤΡΟΙΑ”

Με αφορμή την κυκλοφορία στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας του επίσημου τρέηλερ της ΤΡΟΙΑΣ, τα ελληνικά κανάλια άρχισαν την ενασχόλησή τους με την ταινία, που αναμένεται να κλιμακωθεί όσο πλησιάζει η έξοδος της στις αμερικανικές κι ελληνικές αίθουσες 14 και 21 Μαΐου αντιστοίχως. Να σημειωθεί ότι μαζί με τα SPIDER-MAN 2 και Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΙ Ο ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΖΚΑΜΠΑΝ, η ΤΡΟΙΑ συμπληρώνει την τριάδα των πιο αναμενόμενων ταινιών της φετινής καλοκαιρινής σεζόν στις Η.Π.Α.

Αυτά που ελπίζω να μη συνοδεύσουν τη δημοσιότητα γύρω από την ταινία είναι “εμπνευσμένα” τηλεοπτικά πάνελ γύρω από την εθνική μας ανωτερότητα, μεμψιμοιρία για την αποτυχία της ελληνικής κινηματογραφίας να παράγει ένα παρόμοιο αποτέλεσμα και έξαλλες διαμαρτυρίες σχετικά με την ‘κακομεταχείριση’ των πολιτιστικών μας “θησαυρών” από το Χόλιγουντ.

Βλέπετε, εμείς οι Έλληνες είμαστε υπερβολικά πνευματώδεις για ν’ ασχοληθούμε με την παραγωγή θεαματικών υπέρ-παραγωγών. Δε μας το επιτρέπει κι η “υψηλή” πνευματική μας κληρονομιά άλλωστε. Αυτή που μας τροφοδοτεί με την ανόητη αλαζονεία με την οποία κατακρίνουμε αβίαστα κι ισοπεδωτικά έναν τρόπο κατασκευής ταινιών που εμείς μπορούμε μόνο να ονειρευόμαστε, με τον ίδιο τρόπο που κατηγορεί κανείς ένα λούνα-παρκ για το ότι δε διαθέτει βιβλιοθήκη. Οι ταινίες δεν πρέπει ποτέ να μας αποτρέπουν απ’ το να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε, φτάνει να το κάνουμε για τους σωστούς λόγους και κυρίως έχοντας δει πρώτα την ταινία στην οποία αναφερόμαστε, πράγμα που για πολλούς δεν είναι καθόλου αυτονόητο.

Δε συνιστάται απάθεια, αλλά ψυχραιμία.