Οι Ουρανοί κι’ οι Θάλασσες, αλήθεια, πώς μοιράζονται..
με ποια συρματοπλέγματα, με ποιο μηχανισμό,
..τα ψάρια πάνε κι έρχονται και τα πουλιά δεν νοιάζονται,
ούτε που ξέρουν σύνορα, ούτε κι αποκλεισμό.

Τα σύνορά μας διάτρητα,..δέν έχουνε “σταλίκια”!
μα πιο πολύ η Θάλασσα,..το νερό μας τα χαλά,
στον Ουρανό ο αετός, δεν ξέρει “πασαλίκια”..
πετά παντού και κάθεται, κι όπου θέλει κουτσουλά!

Μια θάλασσα που ρέει, είναι τα σύνορά μας,
πώς να τα προστατέψομε, δεν είναι εφικτό,
άνθρωποι “κολυμπώντας”!..έρχονται στα νερά μας,
εμείς θα τους βουλιάξομε;..το βλέπετε σωστό;

Πακιστανοί και Σύροι, σύνορα δεν γνωρίζουν..
μοιάζουν σαν τα “πετούμενα”,.κάπου ζητούν να πάνε,
στις θάλασσές μας πνίγονται..και όλους μας “αγγίζουν”!
κατατρεγμένοι άνθρωποι, γι’ αυτό και τους πονάμε.

Έχομε και την Ευρώπη,..”μελαμψούς” να μην τους θέλει,
θα βάλομε και κάμερες, για να τους διαχωρίζουμε..
μας απειλούν με έξοδο, απ’ τη Σένγκεν!..δέν μας μέλλει,
εμείς Ανθρώπους βλέπομε!..και δεν τους ξεχωρίζουμε.

Θέλουν να τους κρατήσομε, όλους εμείς εδώ..
καταυλισμούς να φτιάξομε, να τους υποδεχθούμε,
φράξαν και τα σύνορά τους,..από “ανθρωπισμό”!..
μα σαν “πουλιά” οι άνθρωποι,.. ξέρουν και να πετούνε..
Δημήτρης Τριχάς
Τοπογρ. Μηχαν. Ε.Μ.Π.
[email protected]