Το κακό είναι πως δεν συγκρατώ ονόματα. Ίσως αυτό να συμβαίνει επειδή «ακούω» τηλεόραση στο τραπέζι, την ώρα του φαγητού. Μια σοφή συμβουλή λέει: Όταν βλέπεις τηλεόραση, μην τρως. Εγώ, εφαρμόζω το αντίθετο, για να μην καταστρατηγήσω αυτή τη σοφή λαϊκή εντολή. Επόμενο είναι, λοιπόν, όταν το αυτί μου συλλάβει κάτι που είναι ενδιαφέρον και αναγκαστικά στρέφομαι προς τη «μικρή» οθόνη, να είναι πλέον αργά για να συγκρατήσω λεπτομέρειες, ονόματα και τέτοια... Δεν πειράζει, όμως. Ίσως και να είναι καλύτερα, που δεν θα αναφερθούμε σε πρόσωπα. Η είδηση μας ενδιαφέρει. Τι κι αν είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιος υπουργός ή άλλος βουλευτής. Είπε ότι «τις κινητοποιήσεις των αγροτών τις κάνουν δεξιά και ακροδεξιά στοιχεία». Τότε ήταν που γύρισα να κοιτάξω την οθόνη, αλλά ήταν πλέον αργά. Δυο πράγματα μου ήρθαν στο νου. Το ένα: έχει τόση δύναμη η δεξιά … ακόμα και η άκρα δεξιά; Αν ήταν έτσι, θα πρέπει να έχει συμβεί μια άνευ προηγουμένου μεταστροφή στο εκλογικό σώμα, λίγους μόνο μήνες μετά το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα. Μου φάνηκε απίθανο, αλλά δεν είμαι και ειδικός, ούτε στα πολιτικά, ούτε στα συνδικαλιστικά.

Το άλλο: Το ΚΚΕ τι έγινε; Ούτε κουβέντα γι αυτό. Μήπως, όντως οι οπαδοί του δεν συμμετέχουν; Μήπως συμπλέει με το ΣΥΡΙΖΑ ή μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ –κατά το κοινώς λεγόμενο- το έχει καπελώσει και ομιλεί και εκ μέρους του; Κι αυτό μου φάνηκε απίθανο, καθότι ο συμπαθέστατος γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, ο οποίος ας σημειώσουμε ότι εσχάτως εμφανίζεται με γραβάτα (πράγμα που έχει την ιδιαίτερη σημειολογία του), σε όλες τις εμφανίσεις του κατακεραυνώνει τις επιλογές και τις ενέργειες του κυβερνώντος κόμματος. Διότι, αν στις κινητοποιήσεις των αγροτών δεν συμμετέχει ούτε το ΚΚΕ, σημαίνει ότι όλη η αριστερά στηρίζει τις κυβερνητικές ενέργειες (σχεδόν, δηλαδή, γιατί μην ξεχνάμε και τους Λαφαζάνη, Στρατούλη, Ζωή Κωνσταντοπούλου και τους άλλους εικοσιπέντε βουλευτές που αποσπάστηκαν από το κόμμα του κ. Τσίπρα). Αν όμως δεν συμβαίνει αυτό, πρόκειται για μια εκ του πονηρού διατύπωση, με την οποία η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι είναι εκπρόσωπος ολόκληρης της αριστεράς και από εκεί καραδοκεί να εισβάλλει στο χώρο του κέντρου. Ίσως, αυτή να είναι και η επόμενη κίνηση του σημερινού αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφενός έχει διαχωρίσει τη θέση του από τα προαναφερθέντα και αποσπασθέντα από το κόμμα του εξτρεμιστικά στοιχεία και με τη σταθερή μεταστροφή του, προσπαθεί να προσεταιριστεί κεντρώους ψηφοφόρους.

Η παραπάνω τηλεοπτική είδηση ταιριάζει περισσότερο στην Κρήτη, η οποία μονίμως μέσα στην ομαδική εμμονή της, «δια νυκτός» μεταμφιέστηκε από Πράσινο Νησί σε Πολύχρωμο Νησί, όπως πολύχρωμο είναι το σήμα του ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα τρίχρωμο, δηλ. τρικολόρε, ίσως και . . . εμπριμέ! Άρα, οι εδώ κινητοποιήσεις δεν μπορεί να γίνονται από τους μόλις προ τριμήνου ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, καθότι ο υπερήφανος κρητικός δεν μεταστρέφεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Ούτε και από το ΚΚΕ, που τα ποσοστά του, εδώ, είναι μάλλον χαμηλά, για σοβαρές κινητοποιήσεις κλίμακας … λέμε τώρα! Άρα, θα συμπεράνουμε ότι η δεξιά και η άκρα δεξιά (!) έχουν άνοδο, στο νησί μας. Όλα μπορεί να συμβαίνουν στο νησί, όπου ο κρητικός υπερηφανεύεται για το ότι είναι … «κουζουλός».

Όσο κι αν αυτό ακούγεται αστείο, δεν είναι καθόλου αστείο όταν προσπαθείς να το εξηγήσεις σε ένα ανεπίδεκτο μάθησης, αλλοδαπό… Ίσως, εδώ να ταιριάζει και το καταστάλαγμα της άποψης φίλου γιατρού, ο οποίος φιλοσοφώντας περί τα πολιτικά και τα λοιπά τεκταινόμενα, αποφαίνεται ότι: «Δεν υπάρχει ελπίδα σε ένα λαό, όταν αυτός υπερηφανεύεται … για τα ελαττώματά του». Ζήτω η κουζουλάδα, λοιπόν. Ίσως, όσοι το διατυμπανίζουν με υπερηφάνεια, διαβάζοντας Καζαντζάκη, να έχουν μείνει στο Ζορμπά, άντε και στον Καπετάν Μιχάλη!!!

Κάπως έτσι, «μονόπαντα» που λέμε, είχε πρασινίσει η Κρήτη και με το ΠΑΣΟΚ, που μοιραία, χωρίς το χαρισματικό πλην άστατο ιδρυτή του (mercurial, κατά τον αμερικανικό τύπο), φαίνεται να ακολουθεί το δρόμο που προβλέπει ο αρχηγός της Ένωσης Κεντρώων. Ότι δηλ. στις επόμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ δεν θα υπάρχει. Διαφωνούμε και ευχόμαστε να κάνει λάθος. Κάποιοι εκπρόσωποί του πρέπει να υπάρχουν για να μας θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν. Οι Έλληνες αρεσκόμαστε ν’ αναφερόμαστε στο απώτατο παρελθόν. Γιατί όχι και στο πρόσφατο; Και τελικά, το καταπράσινο νησί έμεινε με την πίκρα ότι ενώ συνεισφέρουμε πλουσιοπάροχα στον κρατικό κορβανά, η Κρήτη απαξιώθηκε και της δόθηκαν όλες αυτές τις δεκαετίες μόνο … ψιχία! Εεεε! Όχι κι έτσι. Ας μην ξεχνούμε τους Οργανισμούς και τις Υπηρεσίες που δημιουργήθηκαν, «στο έτσι», (πιο ελληνικά, ad hoc), ειδικά για να «στεγαστούν» οι πράσινοι οπαδοί μας, τώρα (δηλ. τότε) που γύρισε ο τροχός, να γελάσει και ο φτωχός. Και γέλασαν αρκετοί. Γέλασαν, δηλ. έφαγαν και παράφαγαν και πήραν τα χωνευτικά τους, αλλά δεν έφαγαν όλοι και τώρα διαφωνούν με την ιστορική ρήση ευτραφούς πολιτικού μας. Τι να γίνει; Όποιος έφαγε, έφαγε… κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Το φαγοπότι –τέρμα!

Λέμε, τώρα, τέρμα. Όχι, όμως «τέρμα και τελεία». Τώρα το φαγοπότι γίνεται σε περιορισμένη κλίμακα (αφού λεφτά δεν υπάρχουν) και –κυρίως- γίνεται νόμιμα! Όχι πως πριν γινόταν παράνομα. Αλλά τότε το χρήμα έρεε, οι απανταχού της γης τραπεζίτες συναγωνίζονταν ποιος θα πρωτοδανείσει τη χώρα μας, οργανισμοί και συνεταιρισμοί ξεπετάγονταν σαν μανιτάρια, διορίζονταν διευθυντές, πρόεδροι, αντιπρόεδροι, γραμματείς, ειδικοί σύμβουλοι κι όλοι (χτυπούσαν, δε χτυπούσαν κάρτα) ήταν ευχαριστημένοι. Κι όπως υπαγορεύουν οι καλοί τρόποι … «όταν τρώμε, δεν μιλάμε». Όμως, σήμερα ισχύει το: «όπου φτώχεια … και γκρίνια». Για ίδρυση ΔΕΚΟ και άλλων Υπηρεσιών, για μαζικές «τακτοποιήσεις», ούτε να το σκεφτόμαστε. Φέραμε, όμως, κοντά μας τη σύζυγο, την αδελφή, τον ξάδελφο, τη θεία, τον ανιψιό. Αυστηρά το στενό οικογενειακό μας περιβάλλον. Γιατί, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να μας περιβάλλουν άνθρωποι της απολύτου εμπιστοσύνης μας, λέει. Δηλαδή, δεν εμπιστευόμαστε κανέναν άλλο; Και πάνω απ’ όλα, νόμιμα και με ΦΕΚ. Και ηθικά (?). Παιδιά, προσοχή.

Όλο το συγγενολόι επί σκηνής… Κίνδυνος αιμομιξίας!!! Υπερβολή; Η κυβέρνηση, λέει ότι προσέλαβε 643 μετακλητούς υπαλλήλους, επιστημονικούς συμβούλους και συνεργάτες. Και να μας τύχει οι συγγενείς να έχουν ακριβώς εκείνα τα ειδικά προσόντα που απαιτούνται ... Σύμπτωση; «Μα αυτά τα έκαναν και οι άλλοι», λένε. Ναι, μα εμείς είπαμε ότι κάτι, τέλος πάντων, θα αλλάξει. Όχι η υπεράσπισή μας να είναι η επανάληψη των λαθών του παρελθόντος.

Ήτανε, λέει, ο προπάππος του δικαστής στον ΕΛΑΣ και έχει προτεραιότητα και περισσότερα μόρια για πρόσληψη. Μας είπε πόσους έστειλε ο προπάππος του, από εμάς και από τους άλλους στο εκτελεστικό απόσπασμα; Γιατρέ μου, έχεις δίκιο. «Δεν υπάρχει ελπίδα, σ’ ένα λαό που είναι υπερήφανος για τα ελαττώματά του».

[email protected]