Παρουσιάζεται το “Κοινωνία και αθλητισμός στην Ελλάδα” την Τετάρτη στο Εμπορικό Επιμελητήριο

Η ίδρυση του Συνδέσμου Οπαδών του ΟΦΗ το 1959 και η ιστορία του μέχρι σήμερα καταγράφονται (για πρώτη φορά) στο νέο θαυμάσιο βιβλίο του καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννη Ζαϊμάκη “Κοινωνία και αθλητισμός στην Ελλάδα: Κοινωνιολογικές και ιστορικές προσεγγίσεις” που θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου στις 7μ.μ. στο Εμπορικό Επιμελητήριο Ηρακλείου.

Το βιβλίο αποτυπώνει εγχώριες αναζητήσεις και επιστημονικές ζυμώσεις στο πεδίο του αθλητισμού, φιλοξενεί πρωτότυπες ερευνητικές συμβουλές για το αθλητικό φαινόμενο στη σύγχρονη Ελλάδα και ένα μεγάλο κεφάλαιο του “Να ‘σαι περήφανος που είσαι Κρητικός” αναφέρεται στους οπαδούς του ΟΦΗ.

Η μελέτη του Γιάννη Ζαϊμάκη για τη συγκρότηση και διαπραγμάτευση ταυτοτήτων στις κοινότητες των οργανωμένων οπαδών του ΟΦΗ, τους Ομιλίτες, συνιστά μια πρώτη, για τα δεδομένα της ελληνικής βιβλιογραφίας, απόπειρα να διαμορφωθεί μια μικροϊστορία του αθλητικού σωματείου που δεν εστιάζεται στις θεσμικές και αγωνιστικές του λειτουργίες αλλά στη σκοπιά των δρώντων υποκειμένων και των κοινωνικών τους πρακτικών. Εξετάζεται έτσι ο ρόλος των φιλάθλων και των οπαδών στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και ανάπλασης της αθλητικής ταυτότητας στο πλαίσιο των ευρύτερων οικονομικών και κοινωνικών μεταβολών των ποδοσφαιρικών κόσμων στην μεταπολεμική Ελλάδα. Ο συγγραφέας αξιοποιεί ένα διαμεθοδικό μοντέλο πυκνής περιγραφής που βασίζεται σε ετερόκλητες πηγές: αρχεία συνδέσμων, εθνογραφικό υλικό, προφορικές μαρτυρίες και αποδελτιωμένες πληροφορίες του Τύπου σε μια μελέτη που εξετάζει το χρονικό της ανάδυσης του πρώτου συνδέσμου οπαδών στην πόλη (1959) με πρωτοβουλία επιφανών Ηρακλειωτών (Πεπονάκης, Βρέτζος, Μαρκόπουλος [Τσακίρας]) μέχρι την περίοδο της συγκρότησης, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και εξής, συλλογικοτήτων νεανικού μαχητικού οπαδισμού (Snakes, Κρήτες, Θύρα 4) με διαφορετικά, σε σχέση προς το παρελθόν, ταξικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Αναδεικνύει ακόμη τους κοινωνικούς και πολιτισμικούς όρους της συγκρότησης στις τελευταίες δεκαετίες ενός λόγου που διαποτίζεται από το στοιχείο της τοποφιλίας και παρακολουθεί τις πολιτικές της ταυτότητας των οπαδών μέσα σε ορισμένες ιστορικές και κοινωνικές πραγματικότητες.

Η ανάλυση παρακολουθεί τις διαδικασίες διαμόρφωσης μιας ηγεμονικής αθλητικής ταυτότητας στην τοπική κοινωνία, την ένταξη της στους πανελλήνιους αθλητικούς ανταγωνισμούς μέσα από τις αγωνιστικές επιτυχίες των δεκαετιών 1980-1990 και στη συνέχεια το αίτημα της «λευτεριάς και της ανεξαρτησίας του ΟΦΗ». Πρόκειται για το αφήγημα που ζητούσε την αποδέσμευση του σωματείου από την οικονομική και διοικητική του εξάρτηση από τον όμιλο Βαρδινογιάννη, διεκδικώντας την επιστροφή στις «αυθεντικές» ρίζες του σωματείου. Η μελέτη ιχνηλατεί τους ιδιαίτερους τύπους κοινωνικών σχέσεων και τις σχέσεις κυριαρχίας και αντίστασης στο εσωτερικών των ποδοσφαιρικών βιόκοσμων δημοφιλών σωματείων στο σύγχρονο εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο και δείχνει τους τρόπους με τους οποίους οι παράγοντες των ποδοσφαιρικών συλλόγων επιχειρούν να ιδιοποιηθούν και να ενσωματώσουν στις οικονομικές τους στρατηγικές το οργανωτικό και συναισθηματικό κεφάλαιο των οπαδών. Παράλληλα, προβάλλει τις αμφισημίες των τελευταίων: οι οργανωμένοι οπαδοί διεκδικούν το ρόλο του θεματοφύλακα των παραδοσιακών αξιών και της «βαθύτερης ουσίας» της ομάδας, την ίδια ώρα που, ένα μέρος τους, μετέχει στα παιχνίδια εξουσίας που συγκροτούνται γύρω από τα συμφέροντα των ανώνυμων ποδοσφαιρικών εταιρειών.

Περισσότερα στο βιβλίο που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία Ηρακλείου.