Πολλοί άνθρωποι τη γνωρίζουν, την ενθυμούνται αφού την έχουν διδαχθεί, και άλλοι συνηθίζουν διαχρονικά και ενσυνείδητα να τη χρησιμοποιούν, αναζητώντας άμεσα και πρακτικά απάντηση σε θέματα της καθημερινότητάς τους.
Είναι ο πασίγνωστος μαθηματικός κανόνας στη σύγχρονη εποχή, για την επίλυση των προβλημάτων της απλής αριθμητικής και λοιπών λογιστικών συσχετισμών, προσώπων, πραγμάτων που κινούνται, αναπαράγονται και χάνονται μέσα στο πλήθος των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Είναι ο άγνωστος Χ μεταξύ των γνωστών αριθμών Α, Β και Γ, τον οποίο ψάχνουν να βρουν για ποσά ανάλογα ή αντιστρόφως ανάλογα, βάζοντας τους αριθμούς στη σωστή θέση, τηρώντας με ακρίβεια τον κανόνα, για την επίλυση του προβλήματος.
Η απλή μέθοδος των τριών δεν είναι επίτευγμα της σύγχρονης μαθηματικής εποχής, αφού η ιστορία της ανάγεται στην αρχαία εποχή των μαθηματικών της Ακαδημίας του Πλάτωνα, που ήταν οι κυριότεροι ερευνητές των αναλογιών.
Σήμερα στην ελληνική επικαιρότητα κυριαρχεί η αναζήτηση λύσης του μεγαλύτερου προβλήματος των Ελλήνων, που είναι το δημόσιο χρέος και τα παράγωγά του, το ασφαλιστικό και το αγροτικό ζήτημα.
Η ιστορία του ασφαλιστικού στην Ελλάδα ξεκινάει πολλά χρόνια πριν, από το 1922-23 με την ψήφιση των πρώτων νόμων περί της υποχρεωτικής ασφάλισης, όταν δόθηκε η ευκαιρία για τη δημιουργία των πρώτων ασφαλιστικών ταμείων.
Ακολούθησαν αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις και μια χαοτική κατάσταση μέχρι το 1931 με την εφαρμογή της επιλογής κυβέρνησης Βενιζέλου του «τσεχοσλοβακικού μοντέλου» και τελικά την ψήφιση του ιδρυτικού νόμου του ΙΚΑ το 1934.
Από τότε μέχρι και σήμερα πέρασαν κυβερνήσεις επί κυβερνήσεων, χωρίς ποτέ η κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα να αποκτήσει τη δυνατότητα ενός «πρότυπου» φορέα που όλοι ήθελαν, με αποτέλεσμα να διανύσει το ασφαλιστικό μια μακρά – διαχρονική πορεία παθογένειας μέχρι και σήμερα.
Οι επιχειρηθείσες ανεπιτυχείς προσπάθειες των τελευταίων ετών για τον εκσυγχρονισμό και τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων, σε συνδυασμό με την επελθούσα οικονομική κρίση και τη διόγκωση του δημόσιου χρέους, είχαν ως φυσικό επακόλουθο την ανώμαλη προσγείωση ασφαλιζομένων και ανασφάλιστων στη σκληρή σημερινή πραγματικότητα.
Ο «ασφαλιστικός δρόμος» που ακολουθούσαν κυβερνώντες - κυβερνώμενοι, ασφαλιστικά ταμεία και ασφαλιζόμενοι, ήταν ο εύκολος δρόμος της σπατάλης, του δανεισμού και της κακοδιαχείρισης.
Η αντίστροφη μέτρηση για το μεγάλο στοίχημα του ασφαλιστικού στην Ελλάδα άρχισε.
Τα ελληνικά κόμματα οφείλουν να σταθούν επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων.
Απαιτείται άμεση σύγκληση εθνικής διακομματικής επιτροπής για τη μελέτη και αναθεώρηση του υφιστάμενου ασφαλιστικού νομοσχεδίου, με προσανατολισμό την ευρωπαϊκή προοπτική ανάπτυξης της χώρας.
Πολιτικοί και πολίτες να κρατήσουν «ενός έτους σιγή» μέχρι την ολοκλήρωση εφαρμογής ενός δίκαιου, βιώσιμου, ανταγωνιστικού και σωτήριου ασφαλιστικού.
Ο λαϊκισμός και τα δανεικά που συντηρούσαν το «άρρωστο» ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα τελείωσαν. Γιατί σήμερα ο νέος εθνικός φορέας κοινωνικής ασφάλισης θα εισπράττει εισφορές από 2,6 εκατομμύρια ασφαλισμένους, για να χορηγούνται συντάξεις σε 2,8 εκατομμύρια Έλληνες συνταξιούχους.
Εγώ πιστεύω ότι τελικά η λύση του ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα δεν είναι έργο ειδικών, αλλά ανθρώπων δίκαιων και αποφασιστικών, που έχουν τη γνώση και τη δύναμη να εφαρμόσουν τον κανόνα της απλής μεθόδου των τριών…
* Ο Μαρίνος Παττακός είναι αντιδήμαρχος
