Κάθε βράδυ μετά την εργασία της ημέρας, κάθε σώφρων άνθρωπος οφείλει να κάνει απολογισμό του έργου του, ώστε να προγραμματίζει τις εργασίες της επομένης, πιο οργανωμένα και πιο αποδοτικά.
Πολύ περισσότερο ο απολογισμός ολόκληρου έτους και ο προγραμματισμός του νέου θεωρείται επιτακτικότερο χρέος. Γι’ αυτό ας θυμηθούμε:
1. Αν θέλουμε να λέμε και να ακούμε ευχάριστα πράγματα, ψέματα, υποσχέσεις και ελπίδες έχει καλώς. Όμως «όποιος τρέφεται μ’ ελπίδες τονε πιάνουνε οι πείνες».
2. Όταν όμως λέμε ολόκληρη την αλήθεια, δημιουργούμε αντιπάθειες, γινόμαστε δυσάρεστοι και γκρινιάρηδες. Στην Α περίπτωση γίνεσαι ευχάριστος αλλά περιττός. Στη Β δυσάρεστος αλλά χρήσιμος.
3. Λένε ότι α) Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού.
β) πραγματικός ηγέτης είναι αυτός που προπορεύεται του λαού, όχι αυτός που άγεται από το λαό.
Εμείς όμως παρά την πολιτική μας βελτίωση εξακολουθούμε να είμαστε ανώριμος λαός «ευκολόπιστος και πάντα προδομένος». Κινούμαστε ανάμεσα στην υπεροψία, το φαντασιακό, (όταν πάρουμε εξουσία), την καχυποψία «εχθρός μας το κράτος και το επιχειρείν» και βέβαια στη γενίκευση και την ξεφτίλα (όλοι είναι το ίδιο, δηλ. «πουλημένοι»). Όλα αυτά είναι λάθη που τα ‘χαμε πληρώσει ακριβά.
Έτσι από το 2008 που μας «έπιασε» η φανερή οικονομική κρίση, μας βρήκε απροετοίμαστους. Αναγκαστήκαμε να ζητάμε συνεχώς δανεικά, υποσχόμενοι να κάνουμε μεταρρυθμίσεις, αλλά εμείς θεωρούμε τη συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση ως συναλλαγή με την εφορία, τις δε μεταρρυθμίσεις κατάρα. Γιατί; Διότι έτσι μας έμαθε το πελατειακό κράτος, που πάνω απ΄ όλα βάζει το πολιτικό κόστος. Ο δε λαός ψηφίζει με βάση το φαντασιακό, το ευχάριστο, το επιπόλαιο. Αν του πεις ολόκληρη την αλήθεια, τον έχασες. Φλόμωσέ τον λοιπόν με ψεύτικες υποσχέσεις, τάξε του φούμαρα και μεταξωτές κορδέλες και τον κέρδισες.
Είναι καιρός η ελληνική κυβέρνηση να πει ολόκληρη την αλήθεια, να κάνει πραγματικές μεταρρυθμίσεις, να δώσει το αληθινό και χρήσιμο παράδειγμα.
Να βάλει μπροστά ένα πρόγραμμα Εθνικής Ανασυγκρότησης με αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές όπως: Νέο Σύνταγμα, οργανωμένη Κρατική Μηχανή, εκσυγχρονισμό του πολιτικού, πολιτιστικού, διοικητικού, οικονομικού, κοινωνικού μηχανισμού, καθώς και των πολιτικών, διοικητικών θεσμών όπως της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Παιδείας, του Πολιτισμού, της Οικονομίας, της Βουλής… Και κυρίως σχέδιο (πλάνο) ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με νέες επιχειρήσεις, βιομηχανίες για προϊόντα μεταποίησης.
Αντί να διαπληκτίζονται οι πολιτικοί μας, ας προσπαθήσουν να λύσουν τα προβλήματα του λαού μας, την ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλεια, την υγεία, την παιδεία, την αλλαγή νοοτροπίας…
Κυρίως την αλλαγή νοοτροπίας: Διότι όταν οι περισσότεροι πολίτες γοητεύονται από τον εκμαυλισμό, από τη γκλαμουράτη συμπεριφορά, από τα «σκουπίδια» των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, τα υποπροϊόντα του πολιτισμού… άστα…
Εμάς μας τρέφουν δυστυχώς οι μύθοι όπως: «Για όλα τα δεινά μας φταίνε οι ξένοι». Ο παλιμπαιδισμός, είμαστε δηλ πάντα παιδιά «αεί παίδες». Έτσι όμως δε γίνεται προκοπή.
Όταν όμως εργαζόμαστε και κυρίως όταν συνεργαζόμαστε, με εθνική ομοψυχία, όταν έχουμε στηρίγματα και αληθινούς συμμάχους, τότε κάνουμε θαύματα.
Ας θυμηθούμε μερικούς (7) κύκλους εθνικών επιτυχιών.
Οι επτά κύκλοι εθνικών επιτυχιών
Στη μακραίωνη ιστορία του ελληνισμού, είχαμε εθνικές καταστροφές, αλλά και εθνικούς θριάμβους (επιτυχίες).
Οι εθνικές καταστροφές έρχονταν πάντα (σχεδόν) μετά από διαφωνίες και διχασμούς, ενώ οι εθνικοί θρίαμβοι και η πρόοδος, όπως είπαμε, μετά από εθνική ενότητα (ομοψυχία) και οργανωμένη δουλειά.
Έχουμε κυρίως επτά κύκλους εναλλαγής θριάμβων και καταστροφών, που είναι:
1. Η επανάσταση του ’21 (ένοπλη εξέγερση κατά των Οθωμανών) για τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
2. Η οικοδόμηση σύγχρονου κράτους, συνεκτικού έθνους και κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας κατά τον 19ο αιώνα (μετά το 1830 ως το 1900).
3. Η δημιουργία σύγχρονης οικονομίας και υποδομών στα τέλη του 19ου αι. (περίοδος πρωθυπουργίας Χαρ. Τρικούπη).
4. Η εδαφική επέκταση του νέου ελληνικού κράτους στις αρχές του 20ου αι. επι πρωθυπουργίας Ελ. Βενιζέλου (νικηφόροι Βαλκανικοί πόλεμοι κτλ.).
5. Το τεράστιο οικονομικό άλμα εξόδου από τη μόνιμη φτώχεια στην περίοδο μεταξύ της Μικρασιατικής καταστροφής και της πτώσης της δικτατορίας και των Συνταγματαρχών (χούντα).
6. Η παγίωση της καλύτερης δημοκρατίας μετά το 1974 (χωρίς εμφύλιους σπαραγμούς).
7. Η ενσωμάτωση (είσοδος) της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (πλήρες μέλος της ΕΕ και της Νομισματικής).
Ας μην ξεχνάμε ότι οι θρίαμβοι οφείλονται στις παρεμβάσεις ξένων, όπως η νίκη των τριών ξένων στόλων στη ναυμαχία του Ναυαρίνος το 1827, χάρη στην οποία διασώθηκε η επανάσταση του ‘21 καθώς και η πολιτική υποστήριξη από ξένους ηγέτες στην αίτηση της Ελλάδος για ένταξη μας στις Ευρωπαϊκές κοινότητες το 1981.
(Ακόμα και η μεγαλύτερη τραγωδία του ελληνισμού, η Μικρασιατική καταστροφή, μπορεί να είχε αποφευχθεί αν ήταν τότε πρωθυπουργός ο Εθνάρχης Ελ. Βενιζέλος, που τον συκοφάντησαν και τον «πριόνισαν» οι πολιτικοί του αντίπαλοι της εποχής και το παλάτι).
Ας αναλογιστούμε τώρα μερικές άλλες αλήθειες:
• Το εθνικό μας χρέος φτάνει σήμερα τα 328 δισ. ευρώ). Υπογράψαμε 3 μνημόνια.
• Από το 2007 ως το 2015, 1,2 περίπου εκ. Έλληνες, κυρίως της μεσαίας τάξης, άλλαξαν κατηγορία εισοδηματικής διαστρωμάτωσης, αφού η αξία των περιουσιακών τους στοιχείων απομειώθηκε κατά 522 εκ. ευρώ.
• Στις ελβετικές τράπεζες μόνο, υπάρχουν περίπου καταθέσεις 576 Ελλήνων με περιουσία 88 δισ. ευρώ.
• Ως το 2020 θα πληρώνουμε μόνο για τόκους 7 δισ. ευρώ κάθε χρόνο.
• Βρισκόμαστε στην 102η θέση ευτυχίας (1η είναι η Ελβετία).
• Κατά τη διάρκεια των capital controls πέρυσι το καλοκαίρι έφυγαν από τη χώρα μας για τη Βουλγαρία 60.000 επιχειρήσεις.
• Σήμερα έχουμε 2.650.000 ανέργους, 7 εκ μη ενεργούς οικονομικά ανθρώπους, 2.650.000 συνταξιούχους.
• 1 στους 4 Έλληνες άνω των 65 ετών.
• 3.5 εκ περίπου απασχολημένους.
• 4 δισ. ευρώ φτάνει η «μαύρη εργασία».
• 110 δισ. ευρώ τα «κόκκινα δάνεια».
• 42 δισ. ευρώ έφυγαν από τις τράπεζες το 1ο εξάμηνο του 2015.
• Η χώρα μας βρίσκεται στη 13η θέση στο δείκτη της παγκόσμιας δυστυχίας (ανεπίσημη ανεργία 35,9%).
• Το 2015 η αξία των τραπεζών υποχώρησε 94%. Οι μετοχές μηδενίστηκαν. (Το Ελ. Δημόσιο έβαλε στην ανακεφαλαιοποίηση 31 δισ. και ελέγχει το 25%, οι ιδιώτες – ξένοι κυρίως – 12 δισ. και ελέγχουν το 75%.
• 3.8 εκατομμύρια Έλληνες είναι μέσα στο όριο της φτώχειας.
• Το 2015 πέρασαν 1 εκατομμύριο πρόσφυγες στην Ευρώπη. Απ’ αυτούς οι 800.000 πέρασαν από την Ελλάδα.
• Οι συντάξεις μειώθηκαν στην πενταετία από 20% ως 50% και οι μισθοί κατά Μ.Ο. 40%.
• Το 50% με 60% του μισθού (σύνταξης) πάει σε φόρους.
• 7 δισ. ευρώ χάνει η χώρα μας ετησίως από την καταβολή ΦΠΑ (εισπράττει 13 δισ. από φόρους).
• 9 στους 10 άνεργους δεν παίρνουν επίδομα από τον ΟΑΕΔ.
• 800.000 εργαζόμενοι είναι ανασφάλιστοι.
• Η φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο φτάνουν το χρόνο τα 15 δισ. ευρώ (δεν εισπράττονται).
Και για να μη τρελαθούμε από τους αριθμούς ας σταματήσουμε, με μια αισιόδοξη πρόβλεψη:
• Το 2034 θα επανέλθουμε αν όλα πάνε καλά, στην κατάσταση που ήμασταν το 2008.
Άρα κουράγιο συμπατριώτες!
Αυτό μπορεί να γίνει με δύο βασικές προϋποθέσεις:
1. Έναν πραγματικό, σύγχρονο και αποδοτικό εκσυγχρονισμό των λειτουργιών του κράτους, της Διοίκησης, των Θεσμών ή αλλιώς ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ.
2. Με εθνική ομοψυχία, αλλαγή νοοτροπίας, δουλειά και αξιοποίηση όλων των παραγωγικών μας δυνάμεων.
Συμπέρασμα:
Για να «γλυτώσουμε» την έξοδο μας από τη Νομισματική Ένωση (το Ευρώ) χρειαζόμαστε μεταξύ των άλλων:
1. Αυτάρκεια προϊόντων και υλικών
2. Παραγωγική οικονομία
3. Λειτουργικό κράτος
4. Ισχυρές ένοπλες δυνάμεις
5. Φίλους και συμμάχους.
Εμείς κυρίως στηριζόμαστε στην αγροτική μας παραγωγή και τον τουρισμό (αρχαίο πολιτισμό).
Γι’ αυτό:
Όταν σπαταλάμε ανεξέλεγκτα, όταν «χαϊδεύουμε αυτιά», όταν υποσχόμαστε ανέφικτα πράγματα, όταν έχουμε ελλείμματα αντί πλεονάσματα, όταν έχουμε πολυνομία και υποκρισία (δηλ. είμαστε αριστεροί στη θεωρία και καπιταλιστές στην πράξη), όταν ζούμε με ψευτιές και αυταπάτες, δε γίνεται «καλιμέντο».
Γι’ αυτό αδέρφια: Ας ανασκουμπωθούμε. Ας αναλάβει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί, ας δουλέψουμε ατομικά και συλλογικά, ας συνεργαστούμε, ας αλλάξουμε ή έστω ας τροποποιήσουμε τη συμπεριφορά, τη νοοτροπία και τις πράξεις μας προς το καλύτερο. Γι’ αυτό: Δουλειά!
Εμείς εδώ στην Κρήτη ζούμε σ’ έναν ευλογημένο τόπο. Ας τον σεβαστούμε. Ας αξιοποιήσουμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, τις δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα του. Όλοι μαζί μπορούμε!
Ας κλείσουμε με κάτι πιο αισιόδοξο.
Ας θυμηθούμε την παρακαταθήκη του μεγάλου μας δασκάλου Νίκου Καζαντζάκη:
«Η Ελλάδα είναι το φίλτρο που λαγαρίζει τον αγώνα, αλλάζει το κτήνος σε άνθρωπο, την ανατολίτικη σκλαβιά σε ελευθερία και τη βάρβαρη μέθη σε νηφάλιο λογισμό. Δίνει πρόσωπο στο απρόσωπο, μέτρο στην αμετρία, ισορροπώντας τις συγκρουόμενες τυφλές δυνάμεις...
Η θολή ανακαταστάλακτη κραυγή της Ανατολής, περνώντας από το φως της Ελλάδας καθαρίζει, ανθρωπίζεται, γίνεται λόγος…».
Καλή χρονιά με Υγεία και Ευδιαθεσία
*Ο Μιχάλης Χουρδάκης είναι δημοσιογράφος
