Το φαινόμενο “Κυριάκος” και το (ξανα)μοίρασμα της τράπουλας
Πανικός στο χώρο του (πολιτικού) κέντρου ή μου φαίνεται; Σα να μην έφτανε η πανηγυρική εκλογή του Μητσοτάκη στην αρχηγία της ΝΔ, πλάκωσαν και οι πρώτες δημοσκοπήσεις της εποχής Κυριάκου που δίνουν προβάδισμα άνω των τριών μονάδων στην αξιωματική αντιπολίτευση και η τράπουλα ανακατεύεται για τα καλά. Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ και Ένωση Κεντρώων τρέμουν στην απώλεια του καλού φύλλου, ενώ το δήθεν απτόητο Μαξίμου προσπαθεί να παίξει τα ρέστα του σε μπλόφα, αλλά προδίδεται από τις γκριμάτσες και την αμηχανία που προκαλεί το φαινόμενο “Κυριάκος”. Η συγκυρία και η απογοήτευση του κόσμου το έφερε έτσι ώστε ο Μητσοτάκης να εμφανίζεται περίπου ως σωτήρας και όχι μόνο της παράταξής του, ενώ πάνω του επενδύονται απροσδόκητες ελπίδες, που ούτε ο ίδιος φανταζόταν. Απλοί ψηφοφόροι, οργανωμένοι οπαδοί ακόμα και στελέχη άλλων κομμάτων βλέπουν στο πρόσωπο του Κυριάκου τον αντιτσίπρα, που μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από τη μιζέρια και το αδιέξοδο. Κάπως έτσι όμως δεν έβλεπαν και τον Τσίπρα της αντιπολίτευσης και τώρα αυτομαστιγώνονται για την ψήφο τους; Ξαφνικά ο Μητσοτάκης επωμίζεται μεγάλες ευθύνες και είναι στο χέρι του ν’ αποδείξει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει. Μέχρι τότε όμως φρόνιμο θα είναι και ο ίδιος να παραμείνει προσγειωμένος και όσοι τον στηρίζουν ή δηλώνουν ότι θα τον στηρίξουν να κρατούν μικρό καλάθι. Για να μη φτάσουμε πάλι να λέμε για προδοσία και εξαπάτηση…
ΠΑΝΙΚΟΣ
Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ συναγωνίζονται ποιος θα έχει τη μικρότερη σμίκρυνση από τη μεγέθυνση του Μητσοτάκη και επιδίδονται σε κινήσεις, που αφενός προδίδουν πανικό και αφετέρου θα είχαν αποτέλεσμα αν είχαν προηγηθεί της νέας τάξης πραγμάτων, που δημιούργησε υπεραξία της μετοχής Κυριάκος, η οποία συνοδεύεται με τα χαρακτηριστικά του μεταρρυθμιστή και του κεντρώου, που με ιδιαίτερη ευκολία και σχεδόν άκοπα του αποδόθηκαν.
ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ
Ο Σταύρος Θεοδωράκης που διεκδικεί επίσης ρόλο μεταρρυθμιστή κάνει άνοιγμα στους αυτοχαρακτηριζόμενους μεταρρυθμιστές τύπου Άννας Διαμαντοπούλου, Τάσου Γιαννίτση και Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, με λίγες πιθανότητες προσέλκυσής τους.
Η ΕΛΙΑ
Η Φώφη Γεννηματά αρθρογραφεί για μια νέα αρχή από μηδενική βάση και υπερθεματίζει για την ανάγκη δημιουργίας μιας νέας παράταξης από της δυνάμεις και τα κόμματα που ασπάζονται τις αρχές της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Προτείνει μάλιστα την εκλογή του προέδρου από τη βάση τον προσεχή Μάιο και αφού προηγηθεί τον Μάρτιο μια συνδιάσκεψη που θα αποφασίσει για το όνομα και τα σύμβολα. Το προσπάθησαν κι άλλοι αλλά η «Ελιά» -διότι περί αυτής πρόκειται- δεν καρποφόρησε.
ΕΜΠΛΟΚΗ
Ο Κατρούγκαλος προέτρεψε τον κόσμο να βγει στους δρόμους για το ασφαλιστικό και ο κόσμος ανταποκρίνεται και μάλιστα με το παραπάνω. Στα συλλαλητήρια κατεβαίνει και ο ίδιος, όχι βέβαια με φυσική παρουσία αλλά σε μεγάλα χαρτόνια και κόντρα πλακέ που φέρουν τη μορφή του. Όπου να ’ναι οι διαδηλωτές θα πετούν και βελάκια στη φωτογραφία του και ας λέει ο Κατρούγκαλος ότι με το σχέδιό του έχει πείσει τους ευρωπαίους ομολόγους του, περιφέροντας την αισιοδοξία του εδώ και εκεί και στα κανάλια. Εσχάτως όμως κρατά και μια πισινή και παραδέχεται ότι μπορεί να υπάρξει εμπλοκή στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές.
ΤΑ ΚΑΡΦΩΜΑΤΑ
Παραδοσιακά οι κρίσεις στην ΕΛ-ΑΣ γίνονται Μάρτιο αλλά οι εφετινές πάνε ένα μήνα νωρίτερα και θα γίνουν τον Φεβρουάριο μαζί με τις κρίσεις στην Πυροσβεστική. Ανεξάρτητα από τις φωνές της αντιπολίτευσης περί μαγειρέματος και αξιοποίησης των «ημετέρων» ένα είναι βέβαιο: θα κερδίσουμε ένα μήνα καρφωμάτων, διαγκωνισμών και τρικλοποδιών μεταξύ των αξιωματικών που πάντα παραμονές των κρίσεων επιδίδονται στο όχι και τόσο ευγενές σπορ της αλληλοεξόντωσης.
ΚΥΠ-ΑΤΖΗΔΙΚΑ
Η φημολογία που θέλει τον Αλέξη Τσίπρα να είχε δώσει εντολή το περασμένο καλοκαίρι στην ΚΥΠ για φύλαξη του Νομισματοκοπείου από πιθανή εισβολή των λαφαζανικών, εξόργισε τον επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, που δήλωσε: «Με ΚΥΠ-ατζήδικα σενάρια επισπεύδουν το τέλος τους». Ανεξάρτητα από την παραπάνω υπόθεση, ο Τσίπρας το χουνέρι από τη ΛΑΕ δεν πρόκειται να το γλυτώσει. Θα το υποστεί ακόμα και ως κρύο πιάτο, σαν την εκδίκηση. Οι πρώην σύντροφοι δείχνουν ορκισμένοι.
ΧΑΛΑΡΩΣΗ
Τώρα που συνηθίσαμε στην εβδομαδιαία ανάληψη των 420 ευρώ λόγω της επιβολής των capital controls, το υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζει τη χαλάρωσή των περιορισμών, για να μας βγάλει από περισσότερα έξοδα.
ΑΛΛΑΓΕΣ
Στα πασοκικά δρώμενα της δεκαετίας του 1990 καταφεύγει η κυβέρνηση για να βρει αντίδοτο στην ορμή του Κυριάκου Μητσοτάκη, που προαλείφεται για την εξουσία πριν καλά- καλά κάτσει στην καρέκλα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς και θέλει να βάλει εμπόδια στην πορεία του Κυριάκου προς το Μαξίμου και θεωρεί ως πιο πρόσφορο τρόπο την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Μεταξύ άλλων υπάρχουν σκέψεις για μείωση του αριθμού των βουλευτών, συρρίκνωση του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα, σπάσιμο εκλογικών περιφερειών και άλλα. Απώτερος στόχος είναι η ενίσχυση των μικρών κομμάτων, ακόμα και αυτών που σήμερα είναι εκτός Βουλής (με τη δυνατότητα εισόδου), προκειμένου να προκληθούν οι μέγιστες δυνατές αποτροπές ψήφων προς τη ΝΔ.
Η ΧΩΝΕΨΗ
Ακόμα και σήμερα πολλοί νεοδημοκράτες εδώ στο Ηράκλειο (που προφανώς στήριξαν τον Μεϊμαράκη) δεν μπορούν να χωνέψουν μια σειρά γεγονότων τα οποία συνδέουν με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, υπονοώντας σκιές για τη νίκη του, που χαρακτηρίστηκε και ως πανηγυρική. Μάλιστα βάζουν θέματα που ευθέως δεν τα έχει βάλει ούτε ο ίδιος ο Βαγγέλης. Οι ίδιοι μπορεί να αποδέχονται την εκλογή Μητσοτάκη, αλλά δεν θέλουν ν’ ακούσουν κουβέντα για ήττα του καραμανλισμού.
ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ
Ο γνωστός… φιλέλληνας Σόιμπλε ξαναχτυπά και κουνώντας το δάκτυλο στον συμπαθή Ευκλείδη Τσακαλώτο του επισημαίνει τις δραματικές συνέπειες της Ελλάδας στο ενδεχόμενο να κλείσει η Γερμανία τα σύνορα για τους πρόσφυγες. Δεν είμαι φαν του Βαρουφάκη αλλά στην προκειμένη περίπτωση το μεσαίο δάκτυλο του πρώην υπουργού Οικονομικών είναι η ενδεδειγμένη κίνηση. Διότι δεν μπορεί ο Σόιμπλε ν’ απειλεί την Ελλάδα που αποδεδειγμένα έχει τραβήξει τα μεγαλύτερα ζόρια από την έξαρση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών και να τονίζει αλαζονικά ότι το προσφυγικό δεν είναι αποκλειστικό πρόβλημα της Γερμανίας. Τότε τι να πει και η Ελλάδα; Δικαιολογείται πάντως ο Σόιμπλε που είδε τα σχέδια του ν’ κυρώνονται. Ποια σχέδια; Μα την Ελλάδα εκτός ευρώ και με τη χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας για την… αποθήκευση των προσφύγων.
ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΑ
Καταρχάς ποιος είναι αυτός ο Μπόργιανς και πόσοι τον γνωρίζουν; Και από πότε αυτός ο κύριος έγινε διασημότητα στην Ελλάδα, όπως τον ενημέρωσε ο Τσίπρας κατά τη σαββατιάτικη συνάντησή τους στο Μαξίμου; Η κυβέρνηση θέλει να εμφανίσει τον υπουργό Οικονομικών του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας ως το alter ego της Λαγκάρντ, αναφορικά με τις λίστες των υπόπτων για φοροδιαφυγή. Ο Μπόργιανς ενεχειρίασε στην Ελλάδα τις δικές του λίστες φοροφυγάδων και, όπως του εξήγησε ο κ. Τσίπρας, πολλοί στη χώρα μας έχουν χάσει τον ύπνο του, διότι αυτές οι λίστες θ’ αξιοποιηθούν από τις αρχές σε αντίθεση με τη λίστα Λαγκάρντ, που έμεινε στα συρτάρια των προηγούμενων κυβερνήσεων. Θ’ αξιοποιηθούν ακόμα και αν χρειαστεί οι δικοί μας εφοριακοί να πάρουν ταχύρρυθμα φροντιστήρια για το μοντέλο πάταξης της φοροδιαφυγής που εφαρμόζει το κρατίδιο του κ. Μπόργιανς. Ε, δεν είναι δα και ο Φούχτελ για να τον μισήσουμε τόσο…

