Toυ Θανάση Καραγιάννη*

Με τις συντάξεις και τους συνταξιούχους μάς άφησε ο παλιός χρόνος, με τις συντάξεις και τους συνταξιούχους μας βρήκε ο καινούργιος. Η Ελλάδα τους τελευταίους μήνες ζεί στον αστερισμό των συντάξεων και των συνταξιούχων! Σοβαρό, σοβαρότατο πρόβλημα, δεν λέω, αλλά και να ασχολούμαστε αποκλειστικά μ’ αυτό, ούτε σωστό το βλέπω ούτε λογικό. Και γιατί θα μου πείτε; Απλούστατα, θα σας απαντήσω, διότι εκτός από το σοβαρό πρόβλημα των συνταξιούχων και των (έστω κουτσουρεμένων) συντάξεων, στη χώρα μας υπάρχει και το σοβαρότερο πρόβλημα των νέων και της (σίγουρα ανύπαρκτης) εργασίας.

Γι’ αυτό και το «ξυπνήστε ρε» απευθύνεται και στους πολιτικούς (κυρίως) και στους πολίτες. Διότι και οι δύο, για δικούς τους λόγους ο καθένας, ασχολούνται αποκλειστικά με τις συντάξεις και τους συνταξιούχους. Κανένας δεν ασχολείται με τους νέους, με την δημιουργία θέσεων εργασίας, με τις επενδύσεις, με το Ελληνικό «προσφυγικό» τη φυγή δηλαδή των νέων μας στο εξωτερικό, με το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα (με το οποίο όταν ασχοληθούμε, αναγκαστικά πλέον και καθυστερημένα σε μερικά χρόνια, θα πέφτουμε πάλι από τα σύννεφα).

Είμαι βέβαιος ότι εάν τόσο η Ελληνική Πολιτεία όσο και η Ελληνική Κοινωνία ασχολούνταν με τους νέους και τις θέσεις εργασίας όσο ασχολούνται με τους συνταξιούχους και τις συντάξεις, σίγουρα η οικονομική κατάσταση της χώρας θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Και σίγουρα, εάν η οικονομική κατάσταση της χώρας γίνει καλύτερη, θα γίνουν και οι συντάξεις καλύτερες, ενώ εάν χειροτερέψει (όπως μέρα με τη μέρα γίνεται) είναι βέβαιο ότι και οι συντάξεις θα γίνουν χειρότερες.

Αμφιβάλλει κανείς ότι εάν συνεχιστεί -που θα συνεχιστεί απ’ ότι φαίνεται- η σημερινή κακή οικονομική κατάσταση, και εάν ακόμα δεν περικοπούν τώρα – που θα περικοπούν- οι συντάξεις, θα περικοπούν αναγκαστικά σε μερικούς μήνες; Και τότε βέβαια οι περικοπές θα είναι πολύ μεγαλύτερες, απλώς ίσως τότε δεν θα είναι πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας!

Διότι στα κανονικά κράτη, οι συντάξεις εξαρτώνται (και πρέπει να εξαρτώνται) από την οικονομία της χώρας και όχι η οικονομία της χώρας να εξαρτάται από τις συντάξεις, όπως συμβαίνει στην (όχι μόνο τώρα αλλά από πάντα μη κανονική) χώρα μας.

Όμως, όπως σε μόνιμη βάση κάνει, η σημερινή κυβέρνηση έχει βάλει πάλι το κάρο πριν από το άλογο: Αποκλειστική απασχόληση με τις συντάξεις, μέτωπο με τους θεσμούς για τις συντάξεις, μέτρα που πλήττουν την ανάπτυξη για τις συντάξεις, φόρους υπέρ τρίτων (που μόλις πριν δύο-τρία χρόνια, και πολύ σωστά, καταργήσαμε) για τις συντάξεις!

Ε... νισάφι πιά! Ενώ υπουργείο (ή μάλλον υπουργεία) για την ανάπτυξη έχουμε, ένα νομοσχέδιο για την ανάπτυξη δεν έχουμε δεί μέχρι σήμερα! Και να σκεφτεί κανείς ότι εκεί στις Βρυξέλλες, υπάρχουν έτοιμα και περιμένουν 30 δισεκατομμύρια από την ποσοτική χαλάρωση και άλλα τόσα από το ταμείο Γιούγκερ!

Τι περιμένουν; Μπας και σκεφτούμε κάποτε να βάλουμε το άλογο μπροστά από το κάρο, όπως εδώ και κάποιες χιλιάδες χρόνια (μετά την εξημέρωση του αλόγου και την εφεύρεση του τροχού) κάνουν οι κανονικοί άνθρωποι.

Και θα μου πείτε γιατί να γίνεται αυτό στη χώρα μας; Γιατί, θα σας απαντήσω, στην παράξενη χώρας μας, όπως «η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη» που λέει και η παροιμία, έτσι και η σύνταξη βγάζει πρωθυπουργό! Τόσο απλό!

* Ο Θανάσης Καραγιάννης είναι δικηγόρος