Νέος χρόνος πλησιάζει..

κι’ αφήνει πίσω μόνο καημό!..

ποιος μίλησε πως δεν τον νοιάζει..

αφού ρυτίδες μας στοιβάζει,

..μα και προβλήματα βουνό.



Δύο χιλιάδες δεκαπέντε..

μας είναι πλέον παρελθόν,

είμαστε πιά στο παρά πέντε,

πάντα θα το ‘χομε στ’ αμέντε!..

πρέπει να φύγει..κλωτσηδόν..



Τόσα δεινά συσσώρευσε,

φόρους πολλούς κι’ αυξήσεις..

κανένας δεν μας ρώτησε,

oύτε και συνηγόρησε,

..στις τόσες μας “δονήσεις”!



Ας πάει πλέον στο καλό,

Ευχές στο νέο χρόνο!..

μα πέστε μου παρακαλώ..

πότε θα βάλουμε μυαλό,

Κυβερνήτες,..κι’ όχι μόνο.



Αρχιμηνιά κι’ αρχιχρονιά,

Αίσιον το δεκάξι!..

πρέπει να φύγ’ η “γκαντεμιά”..

ποιος θα μας δώσ’ ανασεμιά,

ποιος θα μας προφυλάξει..



Δημήτρης Τριχάς

Τοπογρ. Μηχαν. Ε.Μ.Π.

[email protected]