Στην καπνμοδόχο πλέον δε χωρείς
με δώρα και πανχίδια ή χωρίς
θύμα κι εσύ
καταναλωτικής μανίας
έγινες κούκλος διαφημιστικός
για τις ημέρες της αργίας...

Στα γούνινα σε θέλομε ντυμένο
απ‘ τον ασκητισμό σου ξεκομμένο
για να μη νιώθουμε ικι εμείς οι τραγικοί
καθόλου διαφορετικοί.

Κι όμως, χωρίς καπνιά τα καταφέραμε
να αμαυρώσουμε τις μνήμες μας
και την Εικόνα σου
να δείξομε βαριά
χορτάτο είδωλο
στη δυτική ματιά μας

Αφού πάει να σβήσει η παραστιά
που κάθιζε η παράδοση-γιαγιά
σκαλίζοντας και συντηρώντας
τα όνειρά μας...

Γιώργος Δ. Λεμπιδάκης
τ. δικηγόρος, τ. καθηγητής Τ.Ε.Ι.