Του Ν. Καρούζου

Στην Κρήτη πάντα διαφέρουμε από την υπόλοιπη Ελλάδα σε πολλά πράγματα, με πρώτο το φιλότιμο και τη φιλοξενία και την εμπιστοσύνη που έχουμε εμείς οι μεγαλύτεροι κρατώντας ακόμη το “λόγω τιμής” καλύτερα και από συμβόλαιο.

Ακόμη και οι υπηρεσίες καμιά φορά παρακάμπτουν το νόμο προκειμένου να βοηθήσουν κάποιους αδύναμους συνανθρώπους μας και αυτό το γνωρίζω από την υπόθεση των μικροπωλητών. Και όταν λέμε μικροπωλητές δεν εννοούμε τους Πακιστανούς με τις ομπρέλες και τους Κινέζους με τα καροτσάκια, λέμε γι αυτούς με τα καλαμπόκια, τα κάστανα, τα ρεβίθια, τα μανουσάκια και τα χορταρικά.

Και η αστυνομία μας είναι πολύ καλή και βοηθάει τους φτωχούς αλλά και ο Δήμος Ηρακλείου με πρωτοβουλία του τότε Αντιδημάρχου Κωνσταντίνου Χατζάκη, πήρε μια απόφαση να πουυλανε οι μικροπωλητές τα συγκεκριμένα προϊόντα, χωρίς να διώκονται από την αστυνομία. Και πράγματι ακόμα και σήμερα βλέπουμε να πουλάνε αυτά τα προϊόντα σε διάφορους δρόμους. ‘Αρα λοιπόν οι Δήμοι της Κρήτης έχουν κάποια διαφορά από τους υπόλοιπους Δήμους εκτός Κρήτης καιε ιδικά από τον Δήμο Θεσσαλονίκης όπου συλλάβανε τον γνωστό καστανά σαν να ήταν ένας εγκληματίας.