Του Μαρίνου Παττακού*
Απομένουν λίγες ακόμα ημέρες για να κλείσει αυτός ο χρόνος και να περάσει οριστικά στην ιστορία, καταγράφοντας στο πέρασμα του ξεχωριστές στιγμές που θα παραμείνουν για πολλά χρόνια στη μνήμη των Ελλήνων, κυρίως εκείνες με περιεχόμενο σχετικό με την τρέχουσα ελληνική, πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.
Κάνοντας μια συνοπτική ανασκόπηση των κυριότερων κοινωνικοπολιτικών γεγονότων για το έτος 2015, είναι σίγουρο ότι εκ του αποτελέσματος μπορούμε να καταλήξουμε στην αξιολόγηση των αποκομίζοντας κάποια θετικά ή αρνητικά συμπεράσματα.
Ο χρόνος αυτός ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις για την πλειονότητα του ελληνικού λαού, την διενέργεια των εκλογών και τον πολιτικό συνασπισμό του ΣΥΡΙΖΑ να εμπνέει τους απογοητευμένους Έλληνες που αναζητούσαν απεγνωσμένα την ελπίδα που έρχεται…
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έγινε πραγματικότητα και το μόνο που ξεχώρισε για επτά μήνες στη συνέχεια ήταν μια ατελείωτη, αόρατη και αναποτελεσματική οικονομική διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους εταίρους και τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη πρωταγωνιστή της περίφημης «υπερήφανης» οικονομικής πολιτικής και της «δημιουργικής» ασάφειας. Επακόλουθο ήταν το τραγικό αδιέξοδο των οικονομικών συντελεστών, το κλείσιμο των τραπεζών και ο κίνδυνος χρεωκοπίας κοντύτερα όσο ποτέ άλλοτε. Αξέχαστο στην πολιτική ιστορία θα παραμείνει το αχρείαστο και χωρίς πολιτικό νόημα δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, ΝΑΙ η ΟΧΙ σε μια συμφωνία με τους δανειστές που κανείς δε γνώριζε, πολλοί δεν ήθελαν, γι αυτό και με συντριπτική πλειοψηφία την απέρριψαν. Στις 13 Ιουλίου στο συμβούλιο της Ευρώπης ο Έλληνας πρωθυπουργός αιφνιδίασε τους πάντες σε Ελλάδα και Ευρώπη, προχωρώντας αποφασιστικά στη μεγαλύτερη εκτροπή αποτελέσματος σε δημοψήφισμα στην Ελλάδα, μετατρέποντας το ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού σε ΝΑΙ στη νέα συμφωνία με του Ευρωπαίους εταίρους μας.
Βέβαια το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σηματοδότησε πολιτικές εξελίξεις, με την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη, του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά και την ανάληψη καθηκόντων μεταβατικού προέδρου από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη.
Ο Αύγουστος χαρακτηρίστηκε ως μήνας πολιτικής εσωτερικής αμφισβήτησης στον ΣΥΡΙΖΑ και πολιτικής συναίνεσης των κομμάτων του ευρωπαϊκού δημοκρατικού τόξου υπέρ της νέας συμφωνίας που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση.
Και ενώ αυτά συνέβαιναν κατά τη διάρκεια του έτους με το πλοίο της Ελλάδας να πλέει χωρίς πυξίδα με ανεκπαίδευτο πλήρωμα στο ταραγμένο πέλαγος της πολιτικής οικονομικής και της μεσογειακής πολεμικής αβεβαιότητας, ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα εξελισσόταν ραγδαία στα ανατολικά παράλια της νησιωτικής χώρας μας. Χιλιάδες κατατρεγμένοι πρόσφυγες μεταξύ αυτών και λαθρομετανάστες, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σαφήνεια, συρρέουν από τα παράλια της Τουρκίας στα ελληνικά νησιά. Εκατοντάδες οι νεκροί στη θάλασσα από το απίστευτο κοινωνικό δράμα που εκτυλίσσεται στα ταραγμένα νερά του Αιγαίου, παιδιών, ανδρών και γυναικών. Εδώ η ιστορία θα καταγράψει αμείλικτα την αδιαφορία και την υποκρισία της Ευρώπης, η οποία ενώ γνωρίζει τη ρίζα του κακού, δεν πιέζει για τη λύση του μεσανατολικού προβλήματος και την Τουρκία για να κλείσει την επιχείρηση των διακινητών που εκμεταλλεύονται του δύσμοιρους πρόσφυγες.
Η ιστορία επίσης θα καταγράψει με χρυσά γράμματα τον ανθρωπισμό των Ελλήνων νησιωτών, που παρά την κρίση που βιώνουν, δείχνουν αλληλεγγύη και αγάπη στους κινδυνεύοντες συνανθρώπους των. Τον ιδιαίτερο υπηρεσιακό ζήλο των πληρωμάτων σκαφών του Λιμενικού Σώματος που με κίνδυνο της ζωής των διασώζουν καθημερινά εκατοντάδες πρόσφυγες στο Αιγαίο.
Και ενώ όλοι περίμεναν η πολιτική συναίνεση του Αυγούστου να συνεχιστεί με κυβέρνηση εθνικής ενότητας, προκηρύχθηκαν οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, τις οποίες όπως ήταν αναμενόμενο κέρδισε πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ και συνέχισε την συγκυβέρνηση με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Η Νέα Δημοκρατία δρομολόγησε τις διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου από την εκλογική βάση και η αποτυχία της 29ης Νοεμβρίου συντάραξε το εσωκομματικό της πεδίο, ενώ στις επόμενες εκλογές που έγιναν στις 20 Δεκεμβρίου, ανεδείχθησαν νικητές δύο κεντρογενούςς – κρητικής καταγωγής πολιτικοί, Μεϊμαράκης Ευάγγελος και Μητσοτάκης Κυριάκος.
Η συγκυβέρνηση προχωρεί την εφαρμογή της τρίτης συμφωνίας με δυσκολίες, προωθώντας τα απαραίτητα νομοσχέδια στη Βουλή, επιστρατεύοντας όλα τα αποθέματα προπαγάνδας και επικοινωνιακής τακτικής που της έχουν απομείνει.
Οι προβλέψεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας είναι απαισιόδοξες και το μέλλον της σημερινής κυβέρνησης διαγράφεται αβέβαιο.
Τελικό συμπέρασμα από την αξιολόγηση των κυριότερων πολιτικών – κοινωνικών γεγονότων στην Ελλάδα στο χρόνο που πέρασε είναι η επιτακτική ανάγκη τα πολιτικά κόμματα του ευρωπαϊκού προσανατολισμού να ομονοήσουν και να συνεργαστούν όπως τον περασμένο Αύγουστο. Να παραμερίσουν τις διαφορές των για να υπηρετήσουν από κοινού την ανάπτυξη του τόπου, την ορθή δημοσιονομική πολιτική, την δίκαιη φορολογία, την μείωση του δημόσιού χρέους, την αξιοπρεπή διαβίωση των πολιτών και εάν χρειαστεί να θυσιαστούν πολιτικά για τη σωτηρία της πατρίδας.
Γιατί το έτος 2015 χάθηκε χρόνος άσκοπα για την Ελλάδα και μαζί του χάθηκαν και οι ελπίδες που έτρεφε ο ελληνικός λαός για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
• Ο Μαρίνος Παττακός είναι αντιδήμαρχος

