Της Άννας Κωνσταντουλάκη

“Ξυπνούσα το πρωί και δεν είχα το κουράγιο να σηκωθώ από το κρεβάτι, δεν είχα το κουράγιο να πάω στη δουλειά μου, δεν είχα τη διάθεση να κάνω τίποτα”. Με αυτά τα λόγια περιέγραψε μιλώντας στην “Π” την ζωή του 40χρονος Ηρακλειώτης που υποφέρει από κατάθλιψη, απευθύνθηκε σε ειδικό και τώρα ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή προσπαθώντας να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει το πρόβλημα. Ο Ν., ο οποίος δεν θέλησε να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία του, εργάζεται στον δημόσιο τομέα, είναι παντρεμένος και πατέρας ενός αγοριού 5 ετών.

Θέλησε να μοιραστεί μαζί μας τα όσα βιώνει, γιατί όπως λέει θέλει να στείλει το μήνυμα ότι η κατάθλιψη που σε κάνει να τα βλέπεις όλα μαύρα αντιμετωπίζεται αρκεί να ζητήσεις ψυχολογική βοήθεια.

Σύμφωνα με τον 40χρονο εδώ και αρκετούς μήνες άρχισε να χάνει το ενδιαφέρον του για όλα όσα τον έκαναν χαρούμενο. Τους φίλους του, τη δουλειά του, ακόμη και την οικογένειά του.

“Δεν θα έλεγα ότι αντιμετωπίζω κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα στη ζωή μου οικονομικό ή άλλο. Χωρίς να είμαστε εύποροι μπορούμε να ζούμε αξιοπρεπώς. Ωστόσο όλο αυτό το κλίμα στην Ελλάδσα της κρίσης μ’ έχει επηρεάσει ιδιαίτερα”.

“Δεν μπορούσα να πάω στη δουλειά κι έπαιρνα άδειες”

“Άρχισα να νιώθω έντονο άγχος και αγωνία για το αύριο, το δικό μου και της οικογένειάς μου. Σταδιακά αυτό το άγχος μετατράπηκε σε βαθιά θλίψη. Έφτασα στο σημείο να μην θέλω να πάω στη δουλειά μου και να έχω ζητήσει και πάρει πολλές αναρρωτικές άδειες. Είχα ένα αίσθημα ματαιότητας, ότι όλα πηγαίνουν χάλια στη ζωή μου κι ότι δεν υπάρχει ελπίδα να βελτιωθούν”.

Ο Ν. λέει ότι ουδέποτε στο παρελθόν είχε σκεφθεί να ζητήσει βοήθεια από ειδικό, όμως η κατάστασή του χειροτέρευε καθημερινά. “Είχα χάσει κάθε επαφή με την γυναίκα μου, που δεν μπορούσε να καταλάβει τι μου συμβαίνει, δεν μπορούσα να χαρώ ούτε το παιδί μου, είχα εξαφανιστεί από τους φίλους και τις παρέες. Ήθελα να κάθομαι σπίτι και να κοιτάω το ταβάνι. Κάποια στιγμή άρχισα να πίνω κιόλας. Εκεί είπα ότι δεν πάει άλλο, και επισκέφθηκα κάποιον ψυχίατρο. Με καθησύχασε με ενημέρωσε για την πάθηση λέγοντάς μου ότι θα με βοηθούσε κάποια φαρμακευτική αγωγή. Ομολογώ ότι αυτό με τρόμαξε αλλά ακολούθησα τις οδηγίες του”.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μετά από ένα διάστημα άρχισε να νιώθει καλύτερα και να ξαναβρίσκει τον εαυτό του.

“Χρειάστηκε κάποιος χρόνος, αλλά άρχισα να βελτιώνομαι. Άρχισα να κοιμάμαι καλύτερα και να ξυπνάω χωρίς να νιώθω αυτό το αίσθημα της ματαιότητας. Άρχισα να γίνομαι ξανά λειτουργικός, να πηγαίνω στη δουλειά κανονικά, άρχισα να βλέπω λίγο φως. Η προσπάθεια συνεχίζεται και αυτό που θέλω να πω είναι ότι η κατάθλιψη δεν είναι μια εύκολη ιστορία. Είναι φοβερό να ξυπνάς και να μην έχεις διάθεση να ζήσεις και οι δικοί σου άνθρωποι να μην μπορούν να καταλάβουν τι περνάς”.

Με κατάθλιψη ένας στους τρεις Ηρακλειώτες

Σύμφωνα με τον ψυχίατρο Μανόλη Δολαψάκη, περίπου το 30% των Ηρακλειωτών υποφέρει στις μέρες μας από ήπιας ή βαρύτερης μορφής κατάθλιψη.

“Έρχονται σε εμάς αποκαρδιωμένοι, απογοητευμένοι, με αμφιβολία για τις ικανότητές τους, νιώθουν αβοήθητοι και πιστεύω ότι κανείς δεν μπορεί να τους καταλάβει. Συνήθως το περιβάλλον τους ανησυχεί και τους στέλνει για βοήθεια” λέει.

Ωστόσο οι ίδιοι οι ασθενείς λένε ότι οι δικοί τους άνθρωποι αντί να προσπαθήσουν να τους καταλάβουν τους λένε τις κλισέ εκφράσεις “Βάλε τα δυνατά σου, προσπάθησε να νιώσεις καλύτερα”, “τίποτα δεν έχεις”, ό,τι χειρότερο δηλαδή μπορούν να κάνουν.

Ο Μ. Δολαψάκης αναφέρει ότι οι περισσότεροι ασθενείς έχουν την αίσθηση ότι στη ζωή τους “λιγοστεύει το φως” και ο ρόλος του γιατρού είναι να προσπαθήσει να τους καθησυχάσει και να τους πείσει ότι είναι μια πάθηση που μπορεί να αντιμετωπιστεί.

“Σε πολλές περιπτώσεις δίνουν φαρμακευτική αγωγή, το λιγότερο για 6 μήνες. Τα αποτελέσματα φαίνονται μετά από το πρώτο εικοσαήμερο. Βέβαια, οι περισσότεροι ασθενείς έχουν αντιστάσεις όταν τους προτείνεις φαρμακευτική αγωγή γιατί υπάρχει αυτή η αρνητική προκατάληψη” σχολιάζει και συμπληρώνει: “Δίνουμε φάρμακα μόνο όταν χρειάζεται γιατί συχνά χωρίς αυτά δεν μπορούμε να βοηθήσουμε. Οι άνθρωποι που λαμβάνουν θεραπεία δεν έχουν κανένα λόγο να νιώθουν άσχημα γι’ αυτό. Η κρίση έχει προκαλέσει αγχώδεις διαταραχές και καταθλιπτικά επεισόδια σε πολύ κόσμο που δεν πρέπει να μείνει αβοήθητος” καταλήγει.