Της Ρέας-Ελευθερίας Καρκαβάτσου*

Προπαραμονή Χριστουγέννων.

Το μάθημα της Ιστορίας έχει τελειώσει και ο μικρός Ευγένιος και η αδελφή του Αμαλία κατευθύνονται προς το δάσκαλό τους.

Ευγένιος: -Σας παρακαλώ κύριε, θα ήθελα να μου πείτε την αλήθεια, ο Αγιος Βασίλης υπάρχει;

Δάσκαλος: -Ναι Ευγένιε, ο Αγιος Βασίλης υπάρχει, γιατί υπάρχει η ζωή, γιατί τα παιδιά γεννιούνται και οι μεγάλοι θυμούνται...

Αμαλία: -Μα... κύριε, εγώ ποτέ δεν είδα την παραμονή των Χριστουγέννων έναν γέροντα καλοκάγαθο, ψηλό, ροδαλό, ντυμένο στα κόκκινα, με μακρυά λευκή γενειάδα, φορτωμένο με παιχνίδια να κατεβαίνει από την καμινάδα και ν’ αφήνει τα δώρα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μας! Και πιστεύω ότι και κανένας δεν τον έχει δει.

Δάσκαλος: -Μικρή μου Αμαλία αυτό δεν είναι απόδειξη ότι δεν υπάρχει. Ξέρεις τα πράγματα, τα πιο αληθινά και καμιά φορά τα πιο όμορφα στον κόσμο, είναι αυτά που ούτε τα παιδιά ούτε οι μεγάλοι μπορούν να τα δουν. Είναι όμως αυτά που δίνουν στη ζωή σου νόημα, ομορφιά και άφθονη χαρά.

Αμαλία: -Αχ... πόσο ο κόσμος θα ήταν πεζός εάν δεν υπήρχε ο Αγιος Βασίλης!

Δάσκαλος: -Ναι... αλλά θα ήταν πεζός εάν δεν υπήρχε ο Ευγένιος, η Αμαλία, ο Σταύρος, η Μαρία, ο Γρηγόρης... Δεν θα υπήρχε ούτε πίστη ούτε ρομαντισμός ούτε αθωότητα ούτε αφοσίωση ούτε γενναιοδωρία ούτε χαρά, ούτε αγάπη!

Ευγένιος: -Μήπως κύριε όλα αυτά αντιπροσωπεύουν και την ύπαρξη του Αγιου Βασίλη;

Δάσκαλος: -Ακριβώς. Το να πιστεύεις στον Αγιο Βασίλης είναι σαν να πιστεύεις στη ΖΩΗ, στις πανανθρώπινες αξίες, στον άνθρωπο...! Αυτό θα ήταν και το μήνυμα του Αγιου Βασίλη.

Αμαλία: -Α! Α! πόσο αγαπώ τη ζωή... Κοιτάξτε, κοιτάξτε χιονίζει. Ετσι ο Αγιος Βασίλης θα προσγειωθεί μαλακά στη στέγη του σπιτιού μας. Αλλά και στις στέγες των φίλων μου... Πόσο είμαι ευτυχισμένη!

Δάσκαλος: -Και βέβαια μικρή μου, μικροί μου, πρέπει να είστε ευτυχισμένοι γιατί ο Αγιος Βασίλης ζει και θα ζει, για να δίνει χαρά στις καρδιές των παιδιών όλου του κόσμου!

Ευγένιος: -Τώρα όμως πρέπει να βιαστούμε. Εχουμε τόσα πολλά να κάνουμε. Σας ευχαριστούμε πολύ κύριε και σας ευχόμαστε ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Αμαλία: -Καλά Χριστούγεννα!

Ο Ευγένιος και η Αμαλία φεύγουν από το σχολείο. Εξω χιονίζει ακόμα. Είναι πολύ χαρούμενοι. Τραγουδώντας φτάνουν μόλις έξω από το σπίτι τους.

- Ευγένιε, Αμαλία, ακούνε τη γλυκειά φωνή της μητέρας τους Κικής.

- Ελάτε να στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας.

Σας περιμένουμε...!

* Η Ρέα - Ελευθερία Καρκαβάτσου είναι συγγραφέας