Κύματα τρομοκρατίας που τρέφει και συντηρεί ο ισλαμικός φονταμενταλισμός απειλούν την ασφάλεια του ελεύθερου δυτικού κόσμου και αποτελούν μαζί με την οικονομική κρίση το μελανό σημείο του αιώνα μας.
Συνηθίζουμε να μιλάμε για τρομοκρατία. Όταν όμως ο γαλλικός στρατός επεμβαίνει για να προστατεύσει τους πολίτες, δεν πρόκειται για απλή τρομοκρατική επίθεση αλλά για πόλεμο. Δε μπορούμε ακόμη σε παγκόσμιο επίπεδο να χαρακτηρίσουμε το φαινόμενο σαν γενικευμένη σύγκρουση μεταξύ ισλαμισμού και χριστιανισμού.
Και στις δυο μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις έχουμε κατά καιρούς φαινόμενα φονταμενταλισμού . Όμως η συντριπτική πλειοψηφία μουσουλμάνων και χριστιανών θέλουν ειρήνη και όχι πόλεμο. Παρόλα αυτά εκατομμύρια ανυποψίαστων φιλήσυχων πολιτών ζουν σε καθεστώς μόνιμου φόβου αλλά και χιλιάδες φιλήσυχοι μουσουλμάνοι αντιμετωπίζουν την καχυποψία και εχθρότητα του δυτικού κόσμου.
Στην Ευρώπη, με την ανοχή της, ζουν περί τα είκοσι εκατομμύρια μουσουλμάνοι. Πολλοί από αυτούς, ιδιαίτερα νέοι, ζουν άνεργοι σε γκέτο υποβαθμισμένων συνοικιών και ασφυκτιούν στο περιθώριο άβουλα πλάσματα. Εύκολα θύματα. Στρατολογούνται και αποστέλλονται στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Εντάσσονται στις τάξεις των τζιχαντιστών και εκπαιδεύονται στην ιδεολογία και στρατηγική του ιδιόμορφου πολέμου. Επιστρέφουν στην Ευρώπη θεωρώντας τον εαυτό τους φορέα των αρχών και νόμων του Ισλάμ που πρέπει να επιβάλουν ως εκδικητές στους Ευρωπαίους αποικιοκράτες. Ο ιστορικός του μέλλοντος δε θα δυσκολευτεί τα γεγονότα να τα σχηματοποιήσει σε ένα τρίτο ιδιόμορφο παγκόσμιο πόλεμο τα μέτωπα του οποίου είναι διάσπαρτα σε ολόκληρο τον πλανήτη χωρίς συγκεκριμένο χρονικό και τοπικό προσδιορισμό. Έναν παράλογο πόλεμο στον οποίο δε σκοτώνεις για να ζήσεις αλλά πεθαίνεις για να σκοτώσεις.
Ας ξετυλίξουμε από την αρχή το κουβάρι και ας παρακολούθήσουμε το σχηματισμό και την πορεία των δυο κόσμων μέχρι τη σημερινή σύγκρουση τους. Μιλάμε για δυο κόσμους το δυτικό χριστιανικό και ααατολικό ισλαμικό. Δύο κόσμους που από αιώνες ζούν ο ένας δίπλα στον άλλο. Συνεχώς βρίσκονται σε πολεμικό ανταγωνισμό. Δεν κατόρθωσαν ποτέ να ενσωματωθούν. Παρέμειναν διαφορετικοί, με μεγάλες πολιτιστικές και θρησκευτικές διαφορές . Όταν ο ένας ανεβαίνει ο άλλος εξασθενεί.
Στην προϊσλαμική εποχή η ζωή των αραβικών φυλών στις στέπες τις Σαουδικής Αραβίας ήταν ζοφερή. Βρίσκονταν σε διαρκή πόλεμο μεταξύ τους και επιβίωναν δύσκολα στους κινδύνους της νομαδικής ζωής. Ήταν καταδικασμένοι στη βαρβαρότητα. Οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί με τους οποίους έρχονταν σε επαφή τους χλεύαζαν σαν βάρβαρο λαό που δεν αποκαλύφθηκε σε αυτούς ο θεός τους αγνόησε. Ο δυτικός χριστιανικός κόσμος με στήριγμα τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μεσουρανεί. Ήταν φυσικό να αναγνωρίζουν την ανωτερότητα τους αλλά συγχρόνως να τους φθονούν, να τους μισούν. Πίστευαν στον αλ- Λάχ τον ύψιστο θεό του αραβικού πανθέου που ήταν ο ίδιος με το θεό των Ιουδαίων και των Χριστιανών. Ένα παράπονο είχαν στον αλ- Λάχ που δεν τους στέλνει ένα δικό τους προφήτη σε μια δική τους γραφή όπως στους Εβραίους. Ο χρόνος είχε ωριμάσει για την εμφάνιση του προφήτη και ο ευφυής έμπορος που ζούσε στη Μέκκα το γνώριζε. Όπως γράφει η διάσημη ερευνήτρια της θρησκείας Κάρεν Άρμστονγκ στο βιβλίο της «Η ιστορία του θεού» η θεία αποκάλυψη που περίμεναν έγινε στο όρος Χιρά το 610 την 17η νύχτα του Ραμαζανιού. Ο Μωάμεθ συνήθιζε με την οικογένεια του να έρχεται στο όρος αυτό συχνά για προσευχή. Την νύχτα αυτή πετάχτηκε από τον ύπνο του και ένιωσε να τον τυλίγει μια θεϊκή παρουσία. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ εμφανίστηκε και ο Μωάμεθ είχε λάβει από το θεό του Μωυσή την εντολή να γίνει ο θείος απεσταλμένος στους Άραβες. Να γίνει ο τελευταίος προφήτης μετά το Μωυσή και το Χριστό. Στην αρχή δίστασε, τον ενθάρρυνε η γυναίκα του. Ο Χριστιανισμός ήταν θρησκεία του βιβλίου της Αγίας Γραφής. Και ο Μωάμεθ έπρεπε να παρουσιάσει τις εντολές του θεού στους αγράμματους Βεδουίνους σε βιβλίο γραμμένο στη γλώσσα τους. Όμως δεν γνώριζε να γράφει και να διαβάζει. Το κοράνιο αποκαλύφτηκε κομμάτι-κομμάτι σε πολλά χρόνια όπως τα υπαγόρευε ο άγγελος από το πρωτότυπο του κορανίου που βρίσκεται αναλλοίωτο στο θεό. Τα Χαντίθ ήταν ο λόγος του Μωάμεθ που μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα από αυτόπτες μάρτυρες και καταγράφηκε από εγγράμματους. Έφθασε στην οριστική του μορφή το 650 χάρη στη φροντίδα του χαλίφη Οσμάν. Το περιεχόμενο, συνδυασμός στοιχείων Ιουδαϊκών και Χριστιανικών δογμάτων. Έπρεπε να προσαρμοστούν στο χαρακτήρα των άξεστων πολεμιστών της ερήμου γι’ αυτό αφήνει περιθώρια βίας και πολέμου. Ακόμη και η έκφραση της πίστης και της λατρείας γίνεται με βίαιο τρόπο αυτομαστίγωσης. Η αποκάλυψη ήταν μια επώδυνη εμπειρία για τον Μωάμεθ όπως έλεγε αργότερα. Εκείνη την ώρα επεξεργαζόταν ένα πολιτικό σύστημα για το λαό του.
Το Ισλάμ δεν είναι μόνο θρησκεία αλλά και σύστημα οργάνωσης κοινωνικής και ιδιωτικής ζωής. Ο σκληρός νόμος του Ισλάμ [Σαρία] προσδιορίζει και ελέγχει και την παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινότητας των πιστών. Μια θεοκρατία που πιστεύει ότι πηγή των ανθρώπινων νόμων είναι ο ίδιος ο θεός. Τα πρώτα χρόνια ο Μωάμεθ διώχτηκε βίαια από την Μέκκα σαν άθεος. Στη Μεδίνα υπέφερε από στερήσεις και το θάνατο της συζύγου του Χαντίγια. Έκανε παρέα με φίλους του Εβραίους από τους οποίους έμαθε την ιστορία του Ισμαήλ που αναφέρει η Βίβλος. Ότι ο νόθος γιος του Αβραάμ Ισμαήλ είναι ο γεννήτορας των Αράβων και ότι Ιουδαϊσμός Χριστιανισμός Ισλαμισμός λέγονται αβαμαϊκές θρησκείες.
Ο Μωάμεθ πεθαίνοντας το 632 είχε συνενώσει όλες τις σκληροτράχηλες φυλές της Σαουδικής Αραβίας σε μία ενωμένη κοινότητα την Ούμα που σημαίνει μητέρα. Από το σημείο αυτό αρχίζει η άνοδος του Ισλαμικού Ανατολικού κόσμου και αντίθετα η πτώση του Χριστιανικού Δυτικού. Ο Μωάμεθ είχε μεταδώσει στους Βεδουίνους μια πνευματικότητα μοναδική η οποία απελευθέρωσε τεράστια αποθέματα δυνάμεων που σε λιγότερα από 100 χρόνια είχαν κτίσει την αυτοκρατορία τη δική τους. Μέχρι το 18° αιώνα είχαν την παγκόσμια κυριαρχία* Απλώθηκαν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε θρησκεία σε 184 χώρες.
Αντίθετα στο δυτικό χριστιανικό κόσμο άρχισε ραγδαία η πτώση, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Κ. Νεονάκης σε άρθρο του. Οι πολυπληθείς αιρέσεις γονάτισαν το Χριστιανισμό και οδήγησαν στο σχίσμα. Ο φανατισμός από όπου και να προέρχεται αλλοιώνει τα θρησκευτικά δόγματα. Γεννήθηκαν οι σταυροφορίες που έσπειραν την καταστροφή στο Βυζάντιο και πρόσφεραν εύκολη λεία την Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους. Γεννήθηκε η Ιερά Εξέταση που σκόρπισε τον τρόμο και το σκοταδισμό του Μεσαίωνα. Όταν η χριστιανική Δύση έφθασε στον πάτο άρχισε να συνέρχεται. Οι μεγάλοι φιλόσοφοι ο ένας μετά τον άλλο αμφισβητούν την παραδοσιακή άποψη περί θεού. Ο Μάρξ βλέπει τη θρησκεία σαν το όπιο του λαού. Ο Δαρβίνος αμφισβητεί τη Γένεση της Βίβλου. Και ο Νίτσε διαλαλεί ότι ο Θεός πέθανε ζήτω ο Υπεράνθρωπος. Έρχεται ο Διαφωτισμός που απελευθερώνει το ανθρώπινο πνεύμα από προλήψεις δεισιδαιμονίες και σφικτό εναγκαλισμό της θρησκείας. Επανέρχεται ο ορθολογισμός του Αριστοτέλη. Το ανθρώπινο είδος απομακρύνεται από τον παράδεισο. Αποκόπτεται από τις ρίζες του και βγαίνει από την πορεία του. Η λογική και η επιστήμη το κατευθύνουν σε ένα ακατανόητο και περίπλοκο σύμπαν. Ξεκινά από το σημείο που σταμάτησε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα και κάνει πράξη την ελληνική επιστήμη. Και όταν η επιστημονική θεωρία γίνει πράξη, τέχνη, τότε έχομε την τεχνολογία. Ο Χριστιανισμός δεν φοβήθηκε τη λογική και δέχτηκε την κοσμικότητα. Το ισλάμ αρνήθηκε την κοσμικότητα και παρέμεινε στον σφιχτό εναγκαλισμό της θρησκείας. Αποτέλεσμα: ο δυτικός χριστιανικός κόσμος πάτησε στην τεχνολογία και ανέβηκε στα ύψη. Ο ανατολικός ισλαμικός κόσμος έμεινε μια μοιρολατρική θρησκεία αντίθετη σε κάθε πρόοδο.
Ο τεχνολογικοποιημένος Δυτικός κόσμος έχει γίνει ηγέτιδα δύναμη του κόσμου τον 19° αιώνα. Ακολούθησε η έξυπνη αλλά ανήθικη αποικιοκρατία χωρίς όπλα στο όνομα της ανάπτυξης. Αθόρυβα αποικιοποιήθηκαν οι χώρες του Ισλάμ και μετατράπηκαν σε προτεκτοράτα και επιτροπευόμενες χώρες. Η νέα αποικιακή τάξη μεταμόρφωσε τη ζωή των υποτελών λαών για πάντα εδραιώνοντας μια πολιτιστική ανάπτυξη σε όλες τις κοινωνικές δομές. Οι ισλαμικοί θεσμοί κλονίζονται και οι κοινωνίες χωρίζονται σε δυτικότροπους και παραδοσιακούς. Ο Κεμάλ στην Τουρκία προσπαθεί να επιβάλει δυτικό πολιτισμό. Το ίδιο και ο Σάχης στο Ιράν. Η εκμετάλλευση των αραβικών λαών και η λεηλασία των φυσικών πόρων χάραξε στην ψυχή τους ένα αίσθημα αδικίας και ταπείνωσης, που ενίσχυσε η δυτική περιφρόνηση του Ισλάμ.Ήταν επόμενο το Ισλάμ να επανελθεί χρησιμοποιώντας όχι τεχνολογία ήορθόδοξο πόλεμο αλλά τον δικό του ανορθόδοξο πόλεμο την τρομοκρατία. Η θρησκεία θα μπει μπροστά να αποτελέσει το πιο πρόσφορο μέσο για να αρθρώσει συλλογικά τα αιτήματα για ένα εθνικό επαναπροσδιορισμό. Μετά τον 2° παγκόσμιο πόλεμο εκμεταλλευόμενες τη διάλυση της Ευρώπης η μια μετά την άλλη οι ισλαμικές χώρες αποτινάσουν τον αποικιακό ζυγό
Τα αίτια του ισλαμικού ξεσηκωμού εκτίζοντο χρόνια. Η αφορμή δόθηκε από το φαινόμενο του φονταμενταλισμού που κατά σύμπτωση εμφανίστηκε πρώτα στο χριστιανικό Προτεσταντισμό. Η αίρεση αυτή στην Αμερική είχε απομακρυνθεί πολύ από τα γνήσια δόγματα του χριστιανισμού γι’ αυτό εκδηλώθηκε σαν κίνημα επιστροφής στις ρίζες και εμμονής στην παράδοση. Έγινε γνωστό με το αγγλικό όνομα fundamentalism αντί αρχεγονισμός. Όπως ήταν επόμενο το φαινόμενο μεγάλωσε και σκλήρηνε ως ισλαμικός φονταμενταλισμός. Ξύπνησε το όνειρο της ανασύστασης του Παγκόσμιου Χαλιφάτου με εφαρμογή του ισλαμικού νόμου[Σαρία]. Έγινε έννοια συνώνυμη του φανατισμού και ταυτίστηκε με την τζιχάντ του ξύφους, ακραία μορφή τρομοκρατίας και ιερού πολέμου. Βασικός σκοπός η παγκόσμια επικράτηση του Ισλάμ. Στρατηγική, η κατάληψη της κρατικής εξουσίας ως πρώτο στάδιο, κατάργηση κάθε συντάγματος και διαμόρφωση της κοινωνίας στη βάση του ισλαμικού νόμου. Όπλα ο αιφνιδιασμός θρησκευτικός φανατισμός και η τζιχάντ του ξύφους μέσα από τρομοκρατικές οργανώσεις. Σημαντικός εκπρόσωπος του 20ου αιώνα ο Αγιοτολάχ Χομεϊνί στο Ιράν, οι Ταλιμπάν στο Αυγανιστάν, οι σημερινοί Σουνίτες στη Συρία. Αλ-Κάιντα ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση ισλαμιστών τζιχαντιστών. Ιδρύθηκε από το Σαουδάραβα ΟσάμαΜπιν Λάντεν διεθνές τρομοκρατικό δίκτυο τζιχαντιστών σε 55 χώρες, και ένα πλήθος άλλων τρομοκρατικών ομάδων.
Κεντρικός στόχος του αραβικού ξεσηκωμού η Γηραιά Ήπειρος. Υπάρχει άραγε τοίχος ικανός να κρατήσει μακριά από την Ευρώπη τις στρατιές των καταραμένων που διασχίζουν τη Μεσόγειο ρισκάροντας μια ζωή έτσι και αλλιώς χαμένη. Αν όχι που θα πάει αυτό το ασχημάτιστο πλήθος είναι δυνατόν να αφομοιωθεί και να περάσει ανώδυνα η θύελλα του Ισλάμ χωρίς να αφήσει ερείπια. Ο δυτικός κόσμος σε απόγνωση. Νευρικές πανικόβλητες κινήσεις. Διακρατική συνεργασία αναποτελεσματικός επιθετικός πόλεμος σε άγνωστα μέτωπα.
* Ο Στέλιος Μανουσέλης είναι εκπαιδευτικός
