Στο γλωσσικό ιδίωμα του χωριού μου υπάρχει το ουσιαστικό «μακροσκοίνισμα» που προέρχεται από το ρήμα «μακροσκοινίζω», το οποίο σημαίνει κατά λέξη «μακραίνω το σκοινί, αμολώ περισσότερο σκοινί» και έχει σχέση με τα παρακάτω:
Παλιά οι χωρικοί-βοσκοί συνήθιζαν να δένουν τα οικόσιτα ζώα τους (κατσίκες, πρόβατα, αλλά και μεγαλύτερα όπως γαϊδουράκια, μουλάρια, άλογα) για να βόσκουν είτε σε δημόσια λειβάδια είτε σε δική τους ιδιοκτησία, δεμένα με ένα σκοινί που η μια του άκρη ήταν δεμένη σε ένα πασσαλάκι (σταλίκι, τζένιο) και η άλλη στο ένα (συνήθως μπροστινό) πόδι του ζώου.
Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο εξασφάλιζαν ότι το ζώο δεν θα φύγει μακρυά για να το ψάχνουν, ότι θα φάει όσο οι ίδιοι του το επιτρέπουν με το ανάλογο μάκρεμα ή μίκρεμα του σκοινιού και τρίτο ότι δεν θα κάνει ζημίες στις ξένες γειτονικές ιδιοκτησίες.
Έτσι το ζώο ήταν αναγκασμένο να βόσκει σε έναν κύκλο με κέντρο το πασσαλάκι και με ακτίνα όση ήθελαν οι ιδιοκτήτες-βοσκοί, ανάλογα με το μήκος του σκοινιού που οι ίδιοι εκ των προτέρων καθόριζαν.
Αυτό ήταν το «μακροσκοίνισμα», το οποίο όμως γινόταν πάντα υπό τον όρο ότι το σκοινί δεν θα έχει τόσο μήκος ώστε νε επιτρέψει στο ζώο να μπεί σε γειτονικές ξένες ιδιοκτησίες και να κάνει ζημιές.
Τώρα βέβαια θα αναρωτιέστε πώς θυμηθήκαμε χειμωνιάτικα το «μακροσκοίνισμα».
Μας το θύμισε εντελώς απρόοπτα αυτό που έγινε τις προάλλες με την κυβέρνηση και το νομοσχέδιο για το «παράλληλο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ», που ενώ η κυβέρνηση το κατέθεσε προς ψήφιση με τη διαδικασία του επείγοντος, αναγκάστηκε κακήν-κακώς να το αποσύρει, μετά τις διαμαρτυρίες-απειλές των Ευρωπαίων εταίρων ότι, σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα μας εκταμιεύσουν τη δόση του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ.
Έφερε μπροστά μας ακριβώς την εικόνα ενός σκοινιού, που η μία άκρη του είναι δεμένη στο πόδι του κ. Τσίπρα και η άλλη στις... Βρυξέλλες, και το οποίο επιτρέπει στον κ. Τσίπρα να «βόσκει» σε μια περίμετρο που οι ίδιοι οι ευρωπαίοι έχουν προδιαγράψει με το Γ’ Μνημόνιο (διαπραγματευθέντος, συμφωνούντος και συνυπογράψαντος του κ. Τσίπρα), και σε περίπτωση που προσπαθήσει να υπερβεί τα «βοσκημένα» (να βοσκήσει δηλαδή πέρα από το επιτρεπόμενο), τον ανακαλούν στην τάξη τραβώντας το σκοινί. Και όχι μόνον αυτό αλλά τον απειλούν ότι εάν δεν συμμορφωθεί, όχι μόνον δεν θα του «μακροσκοινίσουν» το σκοινί, αλλά αντίθετα θα του το «μικροσκοινίσουν», με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει με θάνατο από ασιτία.
Θα μου πείτε βέβαια, και πολύ καλά θα κάνετε, τα προηγούμενα (πολιτικά) οζά (Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος κ.λ.π) δεν ήταν «μακροσκοινισμένα»;
Αναμφισβήτητα ναι! Απλώς εκείνα ήταν πιο καλοπόταγα και προπαντός δεν είχαν το νού τους στις «ζημίες», όπως τον έχει ετούτο (επτάμηνη μη διαπραγμάτευση, δημοψήφισμα, κλείσιμο τραπεζών, επιβάρυνση της οικονομίας με 80 δισ., κ.λ.π.) και συνεχίζει να τον έχει (αφελληνισμός ελληνικών τραπεζών, 13ος μισθός δημοσίων υπαλλήλων από την πίσω πόρτα κ.λ.π.).
Κάπως έτσι λοιπόν και στην περίπτωση του «παράλληλου προγράμματος», ο κ. Τσίπρας προσπάθησε, μέσω Βουλής, με την διαδικασία του επείγοντος και χωρίς τις απαραίτητες εκθέσεις του Γενικού Λογιστιρίου του Κράτους, να «μακροσκοινίσει» μόνος του το σκοινί και να βοσκήσει στα πέραν των επιτρεπομένων λειβάδια, πλην όμως το τράβηγμα του σκοινιού τον επανέφερε στα συμφωνηθέντα.
Έτσι λοιπόν, οι βοσκοί των Βρυξελλών που κρατούν το σκοινί απ’ την άλλη άκρη, του επιτρέπουν να τρώει ίσα που να μην τους μείνει στα χέρια από ασιτία, διότι μετά ποιό οζό θα περάσει από τη Βουλή και θα εφαρμόσει τα μέτρα του Γ’ Μνημονίου που, δυστυχώς το ίδιο τα συμφώνησε με τον τσομπάνη και τα ψήφισε!
Δε του φταίει όμως κανείς, αφού μόνο του, και μετά από επτά μήνες... ξύσιμο στη γκλίτσα του τσομπάνη, έδεσε το σκοινί στο πόδι του. Ας πρόσεχε!
* Ο Θανάσης Καραγιάννης είναι δικηγόρος
