“Επιστροφή στο Όνειρο” τιτλοφορείται το δεύτερο βιβλίο του Μανόλη Συθιακάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Ιτανος”.

“Οταν βγαίνεις”- σημειώνει ο συγγραφέας και συνεργάτης της “Π”- “απ’ τη δομική της ύπαρξης και μπαίνεις στον αγώνα της ζωής, πρέπει να προετοιμάζεσαι και για τα απροσδόκητα της φύσης. Γιατί, πολλές φορές, άλλα σου υπαγορεύει το ιδανικό της ύπαρξής σου και άλλα σου επιβάλλει ο υλικός κόσμος και οι νόμοι που τον διέπουν.

Καθώς η ζωή δεν είναι ένα χαλιφάτο χαλί, που θα το βρεις στο διάβα σου και θα τεντώσεις επάνω του, του σκέλους σου την αρίδα, αλλά ένα μυστήριο που ή θα το εξιχνιάσεις με τη δύναμη της θέλησής σου ή θα το παροξύνεις με της ψυχής σου και του νου σου την ορμή.

Σε τούτο το συμβολικό είδωλο της ζωής... βρέθηκα κι εγώ, τα χρόνια εκείνα, που τη μοίρα του ανθρώπου δεν καθόριζε η προσωπική του υπόσταση, αλλά της περιρρέουσας ατμόσφαιρας το εναλλασσόμενον κλίμα.

Με την τήβεννο του δασκάλου ανά χείρας, το νου μου να σκιρτά απ’ της νιότηςμου το άνθος, και τη σκέψη να συλλέγει τους «ευειδείς» καρπούς της παιδαγωγίας, πήρα τον ανηφορικό δρόμο της ξενιτιάς.

Όλα όμορφα κι ωραία σε τούτο το ταξίδι της ονειρόπαρσης και του αποχωρισμού...

Και, βέβαια, ευάρεστο το κλίμα των πρώτων ημερών, στο χώρο που μ’ έταξε η μοίρα να ασκήσω το λειτούργημα του φωτισμού των απαίδευτων. Όμως, «όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος», λέει μια λαϊκή ρήση...μόνο που, για μένα, τούτο το διαμάντι της διανόησης πήρε τρισδιάστατη μορφή.

Δεν είχε περάσει ο πρώτος χρόνος της παιδαγωγικής μου εμπειρίας, και τούτο το κλίμα της ευαρέσκειας, μεταλλάχτηκε σε κλίμα μακρόχρονης δυσαρέσκειας και του κινδύνου απόθεμα.

Ό,τι πιο απρόσμενο... επίβουλο, μοχθηρό κι επισφαλές, μπορούσε να συλλάβει ο νους του ανθρώπου, ήρθε να με βρει σε τούτο της ξενιτιάς το δύσβατο μονοπάτι. Γιατί, όχι μόνον της φύσης τα άδηλα θηρία μού έστησαν καρτέρι, στο διάβα μου σ’ αυτόν τον τόπο της ερημιάς, αλλά και της δολιότητας το έρεβος έπεσε πάνω μου, αφήνοντάς μου πληγές ανεπανόρθωτες, που μόνον του επαναπατρισμού μου η ελπίδα, αυτή η βακτηρία της ζωής, όπως θα την έλεγε ο Γάλλος συγγραφέας και διπλωμάτης, Σατομπριάν, θα έφερνε σ’ εμένα το ευάρεστο συναίσθημα της χαράς.

Και, βέβαια, δεν ήταν ο κόσμος... οι άνθρωποι του λαού, εκείνοι, που φύτεψαν στην καρδιά μου τούτες τις ρυτίδες του πόνου, αλλά του κράτους η αυθαίρετη συμπεριφορά με τα επίβουλα όργανά του.

Μα, ευτυχώε, μπόρεσα και κλείδωσα μέσα μου το βάλσαμο της καρτερίας για να έρθει, ύστερ’ από του χρόνου το πέρασμα, η επιστροφή μου στη γενέτειρα!

Έτσι, το όνειρο των νεανικών μου χρόνων, που πήγε να βυθιστεί στης ξενιτιάς τα ανεξερεύνητα βάθη, βρήκε τη δικαίωσή του.

Αυτή τη μαρτυρία θα βρει ο αναγνώστηδ σε τούτο το πόνημα «των χειρών» μου”.

Ο δάσκαλος με τα πολλά ενδιαφέροντα

Ο Μανόλης Συθιακάκης γεννήθηκε στο Πισκοπιανό Χερσονήσου το 1938.

Σπούδασε Παιδαγωγικά στην Ακαδημία Ηρακλείου και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Αθηνών. Υπηρέτησε τη Δημοτική Εκπαί-δευση από τις θέσεις: του δασκάλου, του δ/ντή Δημοτικού Σχολείου, του βοηθού επιθεωρητή και του γραμματέα της Σχολής Επιμόρφωσης Δασκάλων. Από τη θέση του εκπαιδευτικού, πραγματοποίησε με άλλους συνεργάτες δύο πειραματικές έρευνες στο χώρο της παιδαγωγικής. Νωρίς εγκατέλειψε την εκπαίδευση και στράφηκε στον επιχειρηματικό τομέα. Σαν πρόεδρος του Φιλωνίδειου Πολιτιστικού Συλλόγου Λιμένα Χερσονήσου, τον οποίο υπηρέτησε επί σειρά ετών, εκδίδει με άλλους συνεργάτες το βιβλίο ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ», το οποίο και τιμάται με το 1° Πανελλήνιο βραβείο ΕΟΤ. Ασχολήθηκε με τα πολιτιστικά και σαν πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Χερσονήσου, όπου μεταξύ άλλων ανέλαβε την οργάνωση της βιβλιοθήκης του Δήμου, της συμφωνικής ορχήστρας και χορωδίας, των κρητικών χορών καθώς και άλλων δραστηριοτήτων. Παράλληλα, συνεργάστηκε με την εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ» Ηρακλείου, καλύπτοντας θέματα πολιτιστικού και πολιτισμικού ενδιαφέροντος. Η αγάπη του για τον τόπο του και τα έντονα βιώματα του τόσο από το χώρο του οικογενειακού και του τοπικού περιβάλλοντος, όσο και από εκείνον της εκπαίδευσης, τον ώθησαν στη συγγραφή και την έκδοση του πρώτου του βιβλίου το 2003 με τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ», μία κατάθεση ψυχής στο όνομα του καθήκοντος που λέγεται ζωή. Σήμερα, εν έτει 2015 μάς παραδίδει το δεύτερο πόνημά του με τίτλο «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ».