Του Κ. Παπουτσάκη

-Ευτυχία είναι όταν νιώθεις μέσα από την καρδιά σου να βγαίνει ένα αίσθημα ευφορίας χωρίς λόγο να σε πλησιάζει. Να βγαίνει μια αίσθηση χαράς και αισιοδοξίας σα να σου λέει μπράβο, τα κατάφερες μέχρι τώρα όλα ωραία στο παρελθόν, επομένως το ίδιο καλά θα τα καταφέρεις και στο μέλλον (το παρελθόν προσδιορίζει και το μέλλον). Θα παραμείνεις ευτυχής και αισιόδοξος. Μη φοβάσαι τίποτα, να ελπίζεις σε όλα και να είσαι… ελεύθερος από όλα!

-Και άμα σπάσεις μπρε τον πόδα σου, ευτυχής δα να’ σαι;

-Τότε συμπέθερε είναι πρόσκαιρη δυστυχία. Άμα γίνεις πάλι καλά, επανέρχεται. Η ευτυχία συμπέθερε είναι πολλώ λογιώ. Είναι η μόνιμη – η συνεχόμενη, όπως είναι η δική σου. Είναι η διακεκομμένη όπως όταν σου’ ρθει ο…. ΕΝΦΙΑ κατακέφαλα, όταν σου κόβουνε τη σύνταξη ή όταν ας πούμε σε… δέρνει η κερά σου! Είναι και οι στιγμές ευτυχίας, όπως λέμε συχνά.

-Και οι στιγμές ευτυχίας ηντά ‘ναι αυτές;

-Αυτές συμπέθερε είναι της στιγμής, όπως τα φαστ φουντ, όταν σε συναντά μια παλιά γνωριμία ας πούμε, μια πολύ όμορφη γυναίκα, που η συμπάθεια σου γι’ αυτή είναι πολύ μεγάλη και σου λέει γεια σου Μανώλη, τι κάνεις; Και της λες εσύ με εγκαρδιότητα: Να αυτή τη στιγμή που σε βλέπω είμαι ευτυχής!... Ή όταν σου λέει το Κυριακιώ σου το σ’ αγαπώ!...

-Αυτή μπρε η μαυρομοίρα μ’ αγαπά ακόμη, μα ντρέπεται να μου το πει.

-Έτσι συμβαίνει συμπέθερε. Μετά από πολλά χρόνια στο ζευγάρι δυσκολότερη λέξη από το να πεις το σ’ αγαπώ δεν υπάρχει!

-Ντα εγώ τση λέω κιαμιά φορά για να τηνε πειράξω και μου λέει, μη μου το λες μπρε Μανώλη γιατί ντρέπομαι…!

-Έτσι είναι συμπέθερε. Ό,τι κάνεις και ό,τι λες κάθε μέρα, μπορείς και το συνεχίζεις, ό,τι σταματάς δύσκολα το ξαναρχίζεις.

-Και δε μου λες, πώς καταλαβαίνεις ότι αυτός που σου λέει πως είναι ευτυχής σου λέει αλήθεια γή ψώματα;

-Σωστή ερώτηση συμπέθερε μα χρειάζεται ψυχολογική ανάλυση για να τονε καταλάβεις!

-Γιατί που λες, θωρώ εγώ το φίλο μου το Σωμαρομανώλη απού τονε κατέχω καλά ηντά 'ναι. Τον έχουνε ψυχοπλακωμένο πολλά βάρη και σαφή κλαίγεται απού’ ναι άτυχος γιατί φταίει η κακή του μοίρα και άμα τονε δεις οντέ συναντά ξένους δα θαρρείς πως είναι ο πιο ευτυχής του κόσμου! Πού τηνε βρίσκει τόσηνα όρεξη και γελά εγώ δε γατέχω!

-Έτσι είναι συμπέθερε με τους ξένους που τους βλέπουμε στο δρόμο ή που τους έχουμε επισκέπτες ή και το αντίθετο, είναι πολύ εύκολο να υποκρινόμαστε. Λέμε, ε, λίγο είναι και θα περάσει.. Ας γελάσουμε λιγάκι να φανούμε ευτυχισμένοι και προσιτοί. Όταν είμαστε όμως συνεχώς με δικούς μας ανθρώπους είναι δύσκολο να κρατηθούμε. Με τον καιρό θα φανερωθούμε…

-Λες και είναι αμάρτημα μεγάλο και το χώνομε! Ε;

-Αυτό το εξηγήσαμε συμπέθερε στο προηγούμενο άρθρο μας…

-Μα τα βάσανα μπρε σε κάνουνε μόνο δυστυχή, γή το χει και ο άνθρωπος λέω γω;

-Ναι συμπέθερε, εξαρτάται και από το χαρακτήρα του ανθρώπου. Το πώς είναι βγαλμένος από το… «εργοστάσιο»! Αν είναι ενσυνείδητος ή ασυνείδητος, αν είναι απαισιόδοξος ή αισιόδοξος, αν είναι γκρινιάρης κλπ. Ο απαισιόδοξος ας πούμε πρέπει να είναι λιγότερο ευτυχής από τον αισιόδοξο, διότι τα βλέπει όλα μαύρα και το μυαλό του είναι γεμάτο ανασφάλειες και φόβους. Αν έχει υγεία, αν είναι ολιγαρκής, αν είναι μίζερος, αχάριστος κλπ.

-Ήντα αισθάνεται ο ευτυχής μέσα ντου;

-Αισθάνεται συμπέθερε μια ώθηση χαράς από μέσα του, που του ‘ρχεται να την εξωτερικεύσει.

-Του ‘ρχεται δηλαδή να σηκωθεί να χορέψει, να τραγουδήξει, να γελάσει, να μιλήσει, να … χοροπηδά κιόλας; Σαν να πίνει μισό μπουκάλι κρασί;

-Και αν έχει συμπέθερε και καλή ποιότητα μυαλού, θα μεταδώσει το κέφι αυτό και τη χαρά του σε όλους!

-Ε και ήντα καθόμαστενε μπρε και δεν ευτυχούμε;

-Καλά λες συμπέθερε, από αύριο θα το εφαρμόσουμε…