Η χώρα μας βρίσκεται στο καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης, αλλά επειδή οι αρμόδιοι δεν προσπάθησαν να μελετήσουν και να εφαρμόσουν ένα σωστό οικοδομικό σχέδιο, πολλά από τα κτίρια της είναι ετοιμόρροπα, με κίνδυνο ακόμη και με ένα σεισμό ολίγων ρίχτερ να καταρρεύσουν.
Τα κτίρια όμως αυτά δεν είναι τίποτε άλλο, παρά τα προβλήματα που εμφανίζει το ίδιο το κράτος στη λειτουργία του, ώστε να μην μπορεί ακόμη και το ίδιο πολλές φορές να προχωρήσει στη λύση τους, χωρίς να συναντήσει αρκετά εμπόδια. Αυτό βέβαια οφείλεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν μόνιμοι και σταθεροί κανόνες λειτουργίας του κράτους, οι οποίοι θα τηρούνται από όλους, μόνο έρχεται ο ένας και εφαρμόζει κάποιο σχέδιο και μετά έρχεται ο επόμενος και σαν σίφουνας το ανατρέπει και δυστυχώς όπως λέει και ο λαός μας, όποιος χαλά και χτίζει όφκερος δεν καθίζει.
Έτσι λοιπόν η χώρα μας βρίσκεται σε μια συνεχιζόμενη μιζέρια, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι τα πολιτικά κόμματα ασχολούνται περισσότερο με την κομματική τους επικράτηση, παρά για τη σωτηρία της χώρας και έτσι όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση δε συμφωνούν σε καμιά από τις προτάσεις της κυβέρνησης, αλλά παίρνουν σχεδόν πάντα την αντίθετη θέση. Όπως για παράδειγμα με την αναθεώρηση ορισμένων διατάξεων του συντάγματος, οι οποίες έχουν καθορισμένη προθεσμία. Αυτές αν δεν δρομολογηθούν, η κατάσταση θα παγώσει μετά για ορισμένα χρόνια ακόμη και όμως φέρνουν αρκετές αντιρήσεις.
Επίσης η εκάστοτε αντιπολίτευση εκμεταλλεύεται τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τα σκληρά μέτρα που επιβάλλουν τα μνημόνια και ισχυρίζεται ότι ερχόμενη στην εξουσία θα τα καταργήσει, αλλά όταν έρθει στην κυβέρνηση, υπογράφει νέο μνημόνιο με πολύ σκληρότερους όρους.
Όλα αυτά όμως δείχνουν ότι όταν τα πολιτικά κόμματα δε μπορούν να συννενοηθούν μεταξύ τους. Με αυτό ως δεδομένο, πώς μπορεί να δώσουν λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της χώρας;
Το χειρότερο όμως είναι ότι με όλες αυτές τις μπρος πίσω κινήσεις, η χώρα χάνει την αξιοπιστία της και έτσι κανείς σοβαρός επενδυτής δεν έρχεται για να επενδύσει τα κεφάλαια του εδώ, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη, την οποία έχει τόσο μεγάλη ανάγκη η χώρα, να πηγαίνει περίπατο. Χωρίς ανάπτυξη όμως, η ανεργία θα παραμένει στα ύψη και η κατανάλωση συνεχώς θα μειώνεται, με αποτέλεσμα να κλείνουν μαγαζιά το ένα μετά το άλλο και τα έσοδα του κράτους, ανεξάρτητα από την αυξημένη φορολόγηση των εισοδημάτων και τις μεγάλες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, να πιάνουν πάτο.
* Ο Γιάννης Ξηρουχάκης είναι πρώην διευθυντής ΕΛΤΑ
