Η ογκολόγος Γωγώ Μηλάκη μιλά στην “Π” για την εμπειρία που έζησε στο Βενιζέλειο
Της Άννας Κωνσταντουλάκη
Η παθολόγος - ογκολόγος Γωγώ Μηλάκη πρόσφερε τις υπηρεσίες της ως επικουρική γιατρός στο Βενιζέλειο και για μεγάλα διαστήματα, όταν έληγε η σύμβασή της, εργαζόταν αμισθί και μάλιστα ανασφάλιστη αφού δεν ήθελε να εγκαταλείψει το τμήμα που ήταν και είναι απογυμνωμένο από γιατρούς, και τους ασθενείς της.
Η γιατρός είχε όλη τη διάθεση να συνεχίσει να εργάζεται στο δημόσιο σύστημα υγείας. Ωστόσο, το ΕΣΥ, εδώ και καιρό αποδυναμωμένο και σε εγκατάλειψη, διώχνει τους επιστήμονες και τους αναγκάζει είτε να φύγουν στο εξωτερικό είτε να ανοίξουν δικό τους ιατρείο αναζητώντας καλύτερες προοπτικές στη δουλειά τους.
Ετσι, η Γ. Μηλάκη, 6 μήνες πριν έφυγε από το Βενιζέλειο και κατέφυγε στο ελεύθερο επάγγελμα.
Η ίδια μας είπε: “Στις μέρες μας το ΕΣΥ δεν είναι ελκυστικό για τους νέους γιατρούς. Δεν είναι μόνο το θέμα των χαμηλών μισθών, είναι η υποστελέχωση, η έλλειψη προοπτικής.
Οι διορισμοί των επικουρικών γιατρών δεν λύνουν το πρόβλημα, είναι απαξιωτικό για έναν επιστήμονα να νιώθει ότι δεν μπορεί να προσφέρει την ποιότητα των υπηρεσιών του που θα ήθελε.
Αποφάσισα να ιδιωτεύσω, κάτι επίσης δύσκολο στην εποχή μας, για να προσφέρω από ένα άλλο πόστο στους ασθενείς μου, γιατί έβλεπα ότι δεν είχα προοπτική στο δημόσιο νοσοκομείο.
Στενοχωρήθηκα που έφυγα από το ΕΣΥ όμως δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Ενας γιατρός μπορεί να προσφέρει από οποιαδήποτε θέση. Λυπάμαι όμως γιατί γνωρίζω τόσο πολλούς συναδέλφους που τελειώνοντας την ειδικότητα, δεν κάνουν καν προσπάθεια να βρουν θέση εδώ και φεύγουν κατευθείαν στο εξωτερικό”. Οπως εξηγεί η Γ. Μηλάκη, οι λόγοι πολύ συχνά δεν έχουν ως επίκεντρο τις καλύτερες αμοιβές αλλά τις καλύτερες επιστημονικές προοπτικές και σίγουρα τις καλύτερες συνθήκες εργασίας. “Ιδιαίτερα οι ογκολογικοί ασθενείς που έχουν πολλά και σύνθετα προβλήματα υγείας χρειάζονται χρόνο να τους αφιερώσεις. Οταν σ’ ένα νοσοκομείο υπάρχει πολύ μεγάλη προσέλευση ασθενών και λίγοι γιατροί, πόσο χρόνο μπορείς να τους διαθέσεις;”.
Η “Π” είχε παρουσιάσει τον Δεκέμβριο του 2014 ρεπορτάζ με τη γιατρό που πρόσφερε τις υπηρεσίες της στο Βενιζέλειο από το καλοκαίρι χωρίς να πληρώνεται αφού η σύμβασή της είχε λήξει και καθυστερούσε να ανανεωθεί. Η Γωγώ Μηλάκη τότε μας είχε πει: “Πάντα το ενδιάμεσο διάστημα πρόσφερα τις υπηρεσίες μου χωρίς να πληρώνομαι και το έκανα αυτό γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολο για τους ασθενείς που παρακολουθείς να φεύγεις και να τους εγκαταλείπεις. Ο γιατρός αναπτύσσει μια σχέση μαζί τους, γίνεται δικός τους άνθρωπος, οικογένειά τους κι αυτό το δέσιμο είναι ουσιαστικό, δεν είναι τυπικό. Είναι χρόνιοι ασθενείς οι περισσότεροι, δεν μπορείς λοιπόν να σηκώνεσαι να φεύγεις και να τους αφήνεις ακόμη και αν δεν πληρώνεσαι”.
Μάλιστα ανέφερε ότι ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα σπούδαζε τόσα χρόνια (πήρε την ειδικότητά της στο ΠΑΓΝΗ στην κλινική του καθηγητή Βασίλη Γεωργούλια, όπου εργάστηκε από το 2000 έως το 2010 και από το 2011 άρχισε να εργάζεται με ετήσιες συμβάσεις επικουρικής γιατρού στο Βενιζέλειο) για να καταλήξει να εργάζεται χωρίς μισθό.
