Του π. Ηλία Βολονάκη

Βιώνουμε την οικονομική κρίση με ολα τα επακόλουθα και μας διαφεύγει η πραγματικότητα.

Τα έθνη, οι λαοί, οι κοινωνίες, οι θεσμοί και οι αξίες διεθνώς διέρχονται μεγαλύτερη κρίση. Η υφήλιος συνταράσσεται καθημερινά από το φρικτό φάσμα ενός πολέμου πιο τρομακτικού από όσους προηγήθηκαν.

Ο οικονομικός παράγοντας, ο εγωισμός της πλανηταρχίας, η αλαζονεία των λεγομένων μεγάλων και σοφών, η απομάκρυνση από τις αιώνιες και πατροπαράδοτες για μας τους Έλληνες αξίες οδηγούν στην περιφρόνηση των πολλών, υποτιμούν τον ανθρώπινο παράγοντα και κατευθύνουν τον κόσμο στα σημερινά διαγραφόμενα αδιέξοδα.

Στην αντίπερα όχθη του χρόνου που κυλάει τόσο ασφυκτικά η Εκκλησία μας εύχεται και παρακαλεί “υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου”.

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε και πάλι τα Χριστούγεννα. Θ’ ακουστεί, για όσους πιστεύουν ο ύμνος των αγγέλων “Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία”. Προϋπόθεση για να νιώσει ο άνθρωπος τη χαρά που του λείπει.

Η Εκκλησία μεγαλύνοντας την ενανθρώπηση του Κυρίου θα ψάλει: “Σήμερον πάσα κτίσις αγάλλεται και χαίρει ότι Χριστός ετέχθη εκ Παρθένου Κόρης”. Ημέρα χαράς και αγαλλιάσεως για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Στο πρώτο Ευαγγέλιο της Μ. Πέμπτης περιέχεται όλη η διδασκαλία του Κυρίου. Είναι το επιστέγασμα της παρακαταθήκης του αιώνιου διδασκάλου προς τους μαθητές και δι’ αυτών προς τα πιστά μέλη της Εκκλησίας Του. Λέγει ο Κύριος: “Σας τα είπα αυτά ώστε η χαρά η δική μου να είναι μέσα σας και η χαρά σας να είναι ολοκληρωμένη”.

Επί των ημερών μου μια μητέρα ρώτησε το τρίχρονο παιδί της γιατί μας έκανε ο Θεός. Εκείνο αυθόρμητα απάντησε για να είμαστε χαρούμενοι. Αλήθεια. Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για τη χαρά, ολόκληρη η ύπαρξη του είναι συντονισμένη σ’ αυτή τη συχνότητα. Ο Απόστολος Παύλος γράφει στους χριστιανούς της Ρώμης: Ο Θεός της ελπίδος να σας γεμίσει με κάθε λογής χαρά και ειρήνη που δίνει πίστη, για να έχετε περίσσια ελπίδα με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος”. (Ρωμ. ιε’ 13).

Ο ίδιος ο Απόστολος γράφει προς τους Φιλιππησίους: “Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε· πάλιν ερώ χαίρετε” (Φιλιπ. Δ’ 4) που σημαίνει να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά που δίνει η κοινωνία με τον Κύριο. Θα το πω και πάλιν: να χαίρεστε.

Τα λόγια αυτά του Αποστόλου Παύλου θεωρούνται ύμνος της χαράς. Γράφτηκαν μέσα στη φυλακή. Φυλακισμένος βρισκόταν ο Παύλος όταν τραγουδούσε την αληθινή χαρά, όταν έγραφε την επιστολή προς Φιλιππησίους. Φυλακισμένος για την αγάπη του Χριστού.

Η χαρά είναι το ατίμητο δώρο του ουρανού. Ο πρώτος χαιρετισμός του αναστάντος Κυρίου προς τις Μυροφόρες Γυναίκες είναι χαίρετε (Ματθ. κη’ 9).

Ο ευαγγελιστής Λουκάς αρχίζει και τελειώνει το ευαγγέλιό του με τη χαρά. Τη νύχτα των Χριστουγέννων άγγελος Κυρίου λέει στους βοσκούς. “Σας φέρνω ένα χαρμόσυνο άγγελμα, που θα γεμίσει με μεγάλη χαρά όλο τον κόσμο. Σήμερα στην πόλη Δαβίδ γεννήθηκε για χάρη σας σωτήρας κι αυτός είναι ο Χριστός. (Λουκ. β’ 11).

Την ημέρα της Αναλήψεως, σαράντα μέρες μετά την Ανάσταση, ο Κύριος ευλόγησε τους μαθητές Του και ανελήφθη στ’ ουρανούς. Ο ευαγγελιστής Λουκάς σημειώνει: “Αυτοί τότε τον προσκύνησαν και γύρισαν στην Ιερουσαλήμ με μεγάλη χαρά” (Λουκ. κδ’ 52).

Η χαρά αποτελεί τον μυστικό και ζωηφόρο καρπό του Αγίου Πνεύματος. “Ο καρπός του πνεύματος έστιν αγάπη, χαρά...” (Γαλ. ε’ 18-23).

Η χαρά έρχεται και ριζώνει στην ανθρώπινη καρδιά ύστερα από την μακρόχρονη οδοιπορία του ίδιου του ανθρώπου μέσα στα μονοπάτια της πνευματικής ζωής.

ΟΙερός Χρυσόστομος αναφερόμενος στο θέμα μας οδηγεί στη ρίζα και την πηγή της αληθινής, μόνιμης και αδιατάρακτης χαράς, της χαράς που δεν αλλοιώνεται από καμία εξωτερική θλίψη. Μας λέγει ο Άγιος Πατέρας της Εκκλησίας: “Εκείνος που χαίρεται από την χαρά που προέρχεται από τον Κύριο, τίποτε από όλα όσα επέρχονται στην χαρά αυτή δεν θα μπορέσει να του την αφαιρέσει. Διότι όλα τα άλλα για τα οποία χαιρόμαστε είναι άσματα, αλλοιώνονται· και δεν είναι μόνο το κακό αυτό, αλλ’ ότι και αν τυχόν μείνουν σ’ εμάς δεν παρέχουν τόση χαρά, ώστε να εξουδετερώσουν και επισκιάσουν την λύπη που παρέχουν όλα τα άλλα πράγματα. Ο φόβος, όμως, του Θεού έχει και τις δύο ιδιότητες αυτές και είναι σταθερός και αμετακίνητος και τόση χαρά αναβλύζει, ώστε δεν λαμβάνουμε αίσθηση των άλλων κακών. Διότι εκείνος που φοβάται τον Θεό, όπως πρέπει και έχει θάρρος σ’ Αυτόν, έχει καρπωθεί την ρίζα της ηδονής και την πηγή κάθε ευθυμίας. Και όπως όταν πέσει μικρή σπίθα στο πέλαγος, αμέσως εξαφανίζεται, έτσι και όσα λυπηρά αν επιπέσουν στο φοβούμενο τον Θεό, σαν να πέφτουν μέσα σε αχανές πέλαγος χαράς, σβήνονται και χάνονται”.

Χριστούγεννα

πηγή χαράς

Ο Κύριος δεν σαρκώνεται μόνο κάθε Χριστούγεννα. Ο Κύριος σαρκώνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία, μέσα στην ιερά πρόθεση. Κάθε φορά μας χαρίζει τη σάρκα και το αίμα Του, να τα ενώσουμε με τη δική μας σάρκα και με το δικό μας αίμα, όταν βγαίνει στην Ωραία Πύλη και μας καλεί κοντά Του: “Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης”.

Μετά την οπισθάμβωνο ευχή ο Λειτουργός εισέρχεται δια της Ωραίας Πύλης στην Αγία πρόθεση και εύχεται μπροστά στο Άγιο Ποτήριο:

“Το πλήρωμα του νόμου και των προφητών αυτός υπάρχων, Χριστέ ο Θεός ημών, ο πληρώσας πάσαν την πατρικήν οικονομίαν, πλήρωσον χαράς και ευφροσύνης τας καρδίας ημών πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν”.

Θα ήταν ευχής έργο η ευχή αυτή να λέγεται μεγαλοφώνως μπροστά στο εκκλησίασμα πριν την απόλυση.