Μια φωτογραφία του Αλέξανδρου κάποτε, στα εγκαίνια του θείου του, στη διάσημη λεωφόρο Σανς Ελυζέ στο Παρίσι. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις... Αναμνήσεις, σκορπισμένα διαμάντια στην οδό Σανς Ελυζέ... Αναμνήσεις που σε πάνε σ’ αλησμόνητες στιγμές.

Αναμνήσεις ακριβές, ευτυχίας, περηφάνειας, που θα μείνουνε για πάντα στο συρτάρι μας κλειστές... Αναμνήσεις που ξυπνάνε, που μας καίνε, περπατώντας στην οδό Σανς Ελυζέ. Και ελπίδες, που χυθήκαν λευκές πέρλες κολλιέ, όνειρα που τσακίστηκαν σε μια νύχτα, μα δεν ήσουν στην οδό Σανς Ελυζέ. Τη γέφυρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου αν διαβείς, καβαλάρη θα τον δεις, να ιππεύει τ’ άλογό του, και δεν θα ‘χεις τι να πεις. Μόνο, θ’ αναφωνείς! Το κλεμμένο διαμάντι, αν θες να βρεις, την Αψίδα του θριάμβου, πρέπει να επισκεφτείς, και κει πάνω, καρφωμένο θα το δεις. Να φωτίζει απ’ άκρη σ’ άκρη, την οδό Σανς Ελυζέ, να θυμίζει στους ανθρώπους με τη λάμψη, την ελπίδα που εχάθη, και να λάμπει απ’ τα βάθη του ονείρου που εκλάπη.

Το κλεμμένο διαμάντι με τον κωδικό-Αλέξανδρος, δεν μπορείς να αγοράσεις. Μονάχα, απλά να το κοιτάζεις και να το θαυμάζεις. Γιατί, ανήκει πλέον αποκλειστικά σ’ αυτόν που το κατασκεύασε. Στον δημιουργό του. Η αξία του υπολογίζεται σε 30 έτη φωτός. Κοπή: ΓΑΛΛΙΑ. ΚΛΟΠΗ: ΕΛΛΑΔΑ. Το περίφημο διαμάντι, κωδικός Αλέξανδρος, βρέθηκε και φυλάσσεται σε μαρμάρινη θυρίδα, στου Γιούχτα τις βουνοπλαγιές. Δεν θα το ξαναδεί κανείς ποτέ...

Μα η λάμψη του θα μείνει Αιωνία, όπως η λεωφόρος Σανς Ελυζέ. Να θυμίζει στους διαβάτες τα διαμάντια κι αν κοπούν, παραμένουν στους αιώνες, και χαρές μας προξενούν. Το διαμάντι “solitaire” Αλέξανδρος, μας περιμένει σαν και πρώτα, στην οδό Σανς Ελυζέ.

Εκτίθεται κάθε χρόνο, φέτος είναι ο τέταρτος, τον μήνα Δεκέμβριο, στον ναό της Μαντελέν, στο Παρίσι. Η φωτογραφία μαζί με το διαμάντι, κωδικός Αλέξανδρος, δεσπόζει στη βιτρίνα του οίκου Καρτιέ, και μας θυμίζει με την παρουσία του ότι τα αυθεντικά διαμάντια παραμένουν παντοτινά... Κι αν χαθούν, δεν παύουν να ζουν... Κι αν κλαπούν, ξαναλάμπουν αλλού... Στον γαλαξία των μοναδικών κοσμημάτων του Σύμπαντος έχεις την πρώτη θέση και κανείς δεν θα φτάσει ποτέ, για να σε κλέψει. Κι αν έφυγες, δεν εξαφανίστηκες στο σκοτάδι... ΓΙΑΤΙ όσο ζούσες ήσουν αστέρι, και γι’ αυτό έχεις το δικαίωμα να μείνεις στον ουρανό και να λάμπεις, ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Διαμάντι μου, αλησμόνητο και ανεκτίμητο.

Τι κι αν βρίσκεσαι μακριά...ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΕΙΣ!

Αφιερωμένο: Στον Άγγελο που έσπασε τα φτερά του, μα όμως κατάφερε να πετάξει στην Αιωνιότητα!

Σε σκέπασα, Αλέξανδρε, μ’ ολόλευκη κουβέρτα.

Και από πάνω σου ‘βαλα μαρμάρινη ομπρέλα,

να μην σε πιάνει η βροχή, να μην σε καίει ο ήλιος,

και να κοιμάσαι ήρεμος, στην ζέστη και στο κρύο...

Ένα ολόκληρο βουνό, έχεις για κατοικία,

το εκκλησάκι του Χριστού, ουράνια ευλογία.

12/12/2015

Η θεία σου

Μάρω