“Τα σκυλιά ουρλιάζουν αλλά το καραβάνι προχωρά”, είναι η αραβική παροιμία την οποία χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός, για να σχολιάσει τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας, πριν από λίγες μέρες με την έναρξη της ομιλίας του στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακολουθώντας τις τελευταίες εξελίξεις μου’ ρχεται στο μυαλό μία γνωστή αραβική παροιμία”, είπε και πρόσθεσε: “... Σε διάψευση όλων των σχεδιασμών η κυβέρνηση προχωρά και πετυχαίνει τους στόχους της. Και όσο προχωρά και πετυχαίνει τους στόχους της διαψεύδει και ακυρώνει ένα προς ένα τα σενάρια της παρένθεσης, των οικουμενικών κυβερνήσεων, των κυβερνήσεων των τεχνοκρατών. Όλα εκείνα τα σενάρια που έχουν έναν παρονομαστή. Να μην είναι ο ΣΥΡΙΖΑ η δύναμη που κέρδισε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού για να κάνει τις μεγάλες αλλαγές στον τόπο, σε θέση ισχύος...”.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι αραβικές και γενικότερα οι ανατολίτικες παροιμίες κρύβουν μέσα τους μεγάλη δόση κατασταλαγμένης και αρκετά φιλοσοφημένης αλήθειας για όσους διαθέτουν τις κατάλληλες κεραίες να αφουγκραστούν. Τώρα το γεγονός ότι την πήρε και τη χρησιμοποίησε σε κοινοβουλευτική συνάθροιση ο πρωθυπουργός, μάλλον υπαινίσσεται ή ίσως φανερώνει πολλά μικρά, αόρατα αλλά σημαντικά μυστικά που βρίσκονται πίσω από αυτές τις λέξεις. Εύλογα όμως αναφύονται κάποια ερωτήματα και λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με το καραβάνι του. Γιατί προφανώς αναφέρεται στο κόμμα του και την κυβέρνησή του, δηλαδή τους υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς υπουργείων, κομματικά στελέχη, προέδρους, συμβούλους και όσους προχώρησαν και προσκολλήθηκαν στο δημιουργούμενο “καραβάνι της Αριστεράς”. Το καραβάνι λοιπόν φαίνεται πως προχωρά υπό τις οδηγίες του καμηλιέρη του, του πρωθυπουργού φυσικά εν προκειμένω, για να φτάσει στον τελικό προορισμό του.
Εδώ θεωρώ σκόπιμο να κάνω ορισμένες διευκρινίσεις και να δώσω κάποιες λεπτομέρειες στους αναγνώστες που έχουν να κάνουν με τα καραβάνια, το έμψυχο και άψυχο υλικό τους, το σκοπό της πορείας και τον προορισμό τους. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου γνώστη όλων των μικρών μυστικών του παραπάνω εγχειρήματος, αλλά με αξίωσε ο παντοδύναμος να λάβω μέρος σε κάτι παρεμφερείς πορείες στη βόρεια Αφρική, αλλά κυρίως στα βάθη και τις ερήμους της Κεντρικής Ασίας πάνω στον περιβόητο Δρόμο του Μεταξιού. Η πορεία λοιπόν του καραβανιού είναι συγκεκριμένη τόσο σε γεωγραφικά πλαίσια όσο και σε διάρκεια. Το καραβάνι ξεκινά το πρωί και μέχρι το βράδυ πρέπει να έχει προχωρήσει κάπου τριάντα κατά μέσον όρο χιλιόμετρα μέσα σε δύσβατα μέρη, αφιλόξενα, γεμάτα ξέρες, ανυδρία και ύπουλους αέρηδες που ξεσηκώνουν εκείνη την τόσο ενοχλητική λεπτή άμμο που υπεισέρχεται στα βαθύτερα στρώματα των ρούχων και πόρους του σώματος και δυσχεραίνει ανθρώπους και ζώα. Μετά την πάροδο αυτού του χρονικού διαστήματος, οπωσδήποτε πριν τη δύση του ηλίου, πρέπει να φτάσουν όλοι σώοι και αβλαβείς στο καραβανσεράι. Άνθρωποι και υλικά αγαθά. Τον ασφαλή εκείνον προορισμό όπου θα ξεκουραστούν και θα λάβουν μεγάλη δόση αναζωογόνησης άνθρωποι και ζώα. Απαραίτητη προϋπόθεση για όλα αυτά, είναι μια πορεία καθορισμένη αυστηρώς εκ των προτέρων, τόσο σε γεωγραφικά όρια όσο και χρονικά, όπως προείπαμε! Υπεύθυνος για όλα αυτά είναι φυσικά ο επικεφαλής καμηλιέρης, συνήθως ένας ηλικιωμένος, ηλιοκαμένος και πολύπειρος διαβάτης ετούτων των γεωγραφικών παραλλήλων.
Παρουσίασε λοιπόν ο φέρελπις, αναμφισβήτητα, πρωθυπουργός της χώρας το καραβάνι να προχωρά με τη δική του προφανώς υπευθυνότητα, προς το πολυπόθητο καραβανσεράι, παρομοιάζοντας την όλη πορεία έτσι που να θυμίζει κάπως εκείνη τη μεγαλειώδη πορεία του έθνους υπό τον Μάο. Σουρεαλιστική αναμφίβολα παρομοίωση! Ελάχιστοι σκύλοι ακολουθούσαν τα καραβάνια, αφού το συγκεκριμένο ζώο δεν φημίζεται για την αντοχή του σε τόσο αντίξοες συνθήκες. Πού αλήθεια, όμως, βρίσκεται αυτός ο προορισμός του εν λόγω καραβανιού που αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός; Είναι κάπου είκοσι με τριάντα χιλιόμετρα μπροστά; Προετοίμασε τους ακολούθους του και όλους τους πολίτες για αυτό το τόλμημα; Αλήθεια γνωρίζει κάποιος σήμερα προς τα πού κατευθύνεται το συγκεκριμένο καραβάνι; Σε κάποια γη της επαγγελίας; Σε κάποια μυθική πόλη του Ίταλο Καλβίνο, για να θυμηθούμε λίγο τις “Αόρατες Πολιτείες” του Ιταλού λογοτέχνη; Μήπως προς τον ανύπαρκτο, εν τέλει, όπως απέδειξε η ιστορία παράδεισο των πρώην σοσιαλιστικών λαϊκών δημοκρατιών; Σε ποια αλήθεια όαση θα σταματήσει το καραβάνι για ολιγόλεπτη ή ολιγόωρη διακοπή και ανάκτηση δυνάμεων ώστε να καταφέρει να συνεχίσει; Αλήθεια τι υπαινίσσεται ο πρωθυπουργός όταν λέει ότι τα σκυλιά γαυγίζουν και ουρλιάζουν και ποια είναι αυτά; Μήπως οι κατ’ όνομα εταίροι μας, ή όλοι εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν να μας προστατέψουν και από ποιους; Ο καμηλιέρης φαίνεται να μη τα γνωρίζει όλα αυτά, εκτός εάν μας τα αποκρύπτει. Φοβάμαι όμως πως εδώ κάνει ένα μεγάλο λάθος και πλανάται πλάνην οικτράν από τις πυξίδες που διαθέτει. Σκέφτηκε μήπως ότι όλες αυτές οι κραυγές των σκυλιών ίσως είναι τελικά όλες οι ανακατεμένες κραυγές των συνταξιούχων, των απολυμένων, των μακροχρόνια άνεργων, των πεινασμένων που βρίσκουν καταφύγιο στα συσσίτια όταν αυτά διοργανώνονται, των συγγενών και των ψυχών όλων εκείνων που δεν άντεξαν και με δική τους ευθύνη πήραν την απόφαση και αναχώρησαν από ετούτο το μάταιο κόσμο, και των νέων που αναγκάζονται να πάρουν των οματιών τους και να ξενιτευτούν;
Φοβάμαι πως όχι! Γιατί τότε θα σκεφτόταν ότι όλα αυτά τα λυσσασμένα σκυλιά πλησιάζουν επικίνδυνα κι αυτόν και το καραβάνι για το οποίο υποτίθεται είναι υπεύθυνος!
* Ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης είναι χειρουργός
