Ένας σημαντικός πνευματικός άνθρωπος που γεννήθηκε στην Κρήτη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών. Ο Θεοχάρης Προβατάκης απεβίωσε στην Aθήνα και ενταφιάστηκε στο Γ’ Νεκροταφείο Νίκαιας. Στην τελευταία του κατοικία τον συνόδευσαν πλήθη από τις κρητικές παροικίες και του πνευματικού κόσμου των Αθηνών.

Πολλοί φίλοι του τον αποχαιρέτησαν με θερμούς αποχαιρετισμούς, μεταξύ των οποίων και ο Ρεθύμνιος συμπολίτης Κώστας Ε. Παδουβάς, αντιστράτηγος ε.α., πολιτικός μηχανικός, συγγραφέας, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων και τα εξής:

“Oι ξεχωριστές παρουσίες σου στον κόσμο μας από πλευράς επιδόσεων, δραστηριοτήτων και ορατών δημιουργημάτων σε καθιέρωσαν ως πνευματικό άνθρωπο της αριστείας στο υποσυνείδητο όλων. Εκεί όπου θα έρχονται η ήπια ευγενική μορφή σου, η δική σου δυνατή θέληση της δημιουργίας χωρίς ανταγωνισμούς, η θετική ενέργεια που συνόδευε την παρουσία σου, με βαθιά εκτίμηση του συνολικού έργου σου. Πάντα θα αναπολούμε τις στιγμές και τα στιγμιότυπα σπάνιου μεγαλείου των μηνυμάτων που εκπέμπουν τα τόσα πολλά πνευματικά δημιουργήματα που μας χάρισες, είτε κατέλειπες σαν πνευματικό καθολικό καταπίστευμα στις επερχόμενες γενεές”.

Ο Θεοχάρης Προβατάκης γεννήθηκε στο χωριό Χριστός Ιεράπετρας Κρήτης, φοίτησε στη φημισμένη σχολή του γένους γενικής παιδείας Πατμιάδα και σπούδασε Θεολογία, Ιστορία και Αρχαιολογία. Στη συνέχεια υπήρξε πτυχιούχος υπότροφος για μεταπτυχιακές σπουδές, περιλαμβανομένων των τμημάτων 3 ξένων γλωσσών (Αγγλικών, Γαλλικών, Εβραϊκών) και της Δημόσιας Διοίκησης. Επιστέγασμα όλων ήταν η ανακήρυξή του σε διδάκτορα Φιλοσοφίας και Θεολογίας.

Σταδιοδρόμησε επί 36 χρόνια στο υπουργείο Πολιτισμού, φθάνοντας στην θέση του Διευθυντή Υπουργείου ενώ παράλληλα άσκησε τη δημοσιογραφία, σε περιοδικά και εφημερίδες και ως συντάκτης σε λεξικά, επιστημονικά περιοδικά και εγκυκλοπαίδειες. Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος και υψηλόβαθμο στέλεχος πνευματικών Εταιρειών , όπως Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελλήνων συγγραφέων και λογοτεχνών, ενώ δίδαξε, ως επιστημονικός μετακλητός καθηγητής, φοιτητές Πανεπιστημίου, παραγωγικών σχολών Ενόπλων Δυνάμεων και σχολών μετεκπαιδεύσεως σε θέματα θρησκειολογίας, ομιλητικής, ρητορικής, ιστορίας της Τέχνης.

Είχε εκδώσει 85 βιβλία, μεταξύ των οποίων εκδόσεις και επανεκδόσεις για την Ιερή και Ιστορική Μονή Αρκαδίου και άλλους τόπους των εθνικών απελευθερωτικών αγώνων, στα οποία προστίθενται 22 βιβλιοδετημένες επιστημονικές ανακοινώσεις και όχι μόνο.

Συγκεκριμένα έλαβε μέρος σε πανελλήνια και διεθνή επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια, όπου πραγματοποίησε πρωτότυπες ανακοινώσεις και είναι συγγραφέας μεγάλου αριθμού μονογραφιών, λογοτεχνικών έργων και άλλων σημαντικών εργασιών ιστορικού, θεολογικού, λαογραφικού και αρχαιολογικού χαρακτήρα, τα οποία σηματοδοτούν τη βαθειά του γνώση, την επιστημονική του κατάρτιση και το πλούσιο ερευνητικό του έργο.

Ιδιαίτερα σε έργα του ασχολήθηκε με την προστασία του περιβάλλοντος και περιέγραψε ιστορικά και λογοτεχνικά σημαντικούς τόπους και περιοχές της χώρας μας, όπως το Άγιον ‘Ορος, τα Μετέωρα, τους Αγίους Τόπους, την Κρήτη, την Πάτμο, την Κωνσταντινούπολη κ.ά.

Μεγάλος μάλιστα αριθμός από τα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε πολλές ευρωπαϊκές και άλλες γλώσσες.

Ο εκλιπών είχε πραγματοποιήσει απο το Εθνικό Δίκτυο Ραδιοφωνίας εκατοντάδες ραδιοφωνικές και δεκάδες τηλεοπτικές εκπομπές με θέμα το λόγο, την ιστορία, την τέχνη και την παράδοση του Ελληνισμού.

Είχε ανακηρυχθεί διδάκτωρ Φιλοσοφίας και Θεολογίας και έχει τιμηθεί με Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών μετά χρηματικού επάθλου, με Βραβεία Λογοτεχνίας, όπως και με δεκάδες άλλα χρυσά και αργυρά βραβεία και διακρίσεις από Ιδρύματα και Υπηρεσίες.

Τέλος ήταν πρόεδρος Ομοσπονδίας Λογοτεχνών Ελλάδος, Σύμβουλος του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών, όπως και Πρόεδρος, Γεν.Γραμματέας ή Μέλος ικανού αριθμού Πολιτιστικών Φορέων, Ιδρυμάτων και Οργανισμών.

Πρόσφατα είχε τιμηθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με το οφίκιον του Άρχοντος Καστρινσίου, αξίωμα ή υπούργημα ειδικής φύσεως, το οποίο κατανέμεται κατ’ αξίαν και σε ειδικές μόνον περιπτώσεις.

Και ακόμη τιμήθηκε από τον πρίγκιπα Ιωάννη Λάσκαρη Κομνηνό της Ισπανίας με τον Ανώτατο Ταξιάρχη και με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αγίου Ευγενίου Τραπεζούντος, από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων με το Χρυσό Σταυρό μετά Στέμματος του Τάγματος του Πανάγιου Τάφου και από την Εκκλησία της Κρήτης με τον τίμιο Σταυρό των Αποστόλων Παύλου και Τίτου.