Η πιο διάσημη και ιστορική μονή της Κρήτης, το ιερότερο σύμβολο της κρητικής ελευθερίας, το Αρκάδι, όπως αναφέρει ο ιστοριοδίφης Στέργιος Σπανάκης στο βιβλίο του ΚΡΗΤΗ (Β’ Τόμος) και που το ολοκαύτωμά της τον Νοέμβριο του 1866 αντί να κλείσει το Κρητικό Ζήτημα όπως υπολόγιζαν οι Τούρκοι, άνοιξε τις κλειστές πύλες της ευρωπαϊκής διπλωματίας.
Το ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου ξεσήκωσε τα προοδευτικά πνεύματα της Ευρώπης και φώτισε τις μεγάλες διάνοιες για ένα αγώνα για την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους κι έτσι το Κρητικό Ζήτημα μπήκε στο δρόμο όπου οδηγούσε στη λύση του.
Η λευτεριά της Κρήτης ξεκίνησε από το Αρκάδι.
Δεν μπορούσε λοιπόν σαν θέμα το Αρκάδι να απουσιάσει από τα γραμματόσημα που εκτύπωσε και κυκλοφόρησε η Κρητική Πολιτεία (1898-1913).
Για να τιμήσει λοιπόν η Κρητική Πολιτεία την προσφορά και τη θυσία του Αρκαδίου στη β’ σειρά των κρητικών γραμματοσήμων που εκτυπώθηκαν και κυκλοφόρησαν στην Κρήτη το 1905 - εμφανίστηκε ένα γραμματόσημο το σπανιότερο και ωραιότερο (το 5δραχμο της σειράς) εικονίζει τη Μονή Αρκαδίου.
Για το γραμματόσημο αυτό ο αείμνηστος Ν. Ζερβογιάννης στο βιβλίο του “Τα γραμματόσημα της Κρήτης” αναφέρει τα παρακάτω:
“Γραμματόσημον αξίας 5 δραχμών.
Το ωραίον αυτό καλλιτεχνικόν γραμματόσημον παριστά την διάσημον εις την ιστορίαν των κρητικών επαναστάσεων ιστορικήν Μονήν του Αρκαδίου και άνωθεν αυτής το όρος Ίδη. Αι δύο γυναίκες, οι οποίαι ίστανται εκατέρωθεν εις τα άκρα της εικόνος είναι προσωποποίησις της Ελλάδος και της Κρήτης αι οποίαι προσφέρουν η μεν πρώτην βασιλικόν στέμμα, η δε δευτέρα κλάδον φοίνικος εις την ένδοξον Μονήν. Επάνω από την Μονήν μαρμαίρουσιν αι αιώνιοι χιόνες της κορυφής του ιερού όρους Ίδη, εν των περιφήμω άντρω του οποίου κατά μίαν παράδοσιν ανετράφη “ο πατήρ ανδρών τε θεών τε”. Ζευς ο Ιδαίος, μεταξύ των πρώτων κατοίκων της νήσου, των Κουρητών, οι οποίοι επροστάτευσαν το θείον βρέφος σκεπάζοντες αυτό με τας ασπίδας των και χορεύοντες τον αρχαίον πολεμικόν χορόν της Κρήτης, τον Πυρρίχιον”.
BIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Στέργιος Σπανάκης, ΚΡΗΤΗ Β’ Τόμος.
Νικόλαος Ζερβογιάννης, Τα γραμματόσημα της Κρήτης (1979)
Μάρκος Μαρινάκης, Ταχυδρομική Ιστορία Κρητικής Πολιτείας 1900-1913 (1983). Ντενίζ Χλόη Αλεβίζου, Η Κρήτη των Καλλιτεχνών (2010).
